Isaiah 9:6 の小説・ストーリー

ISANG MALALIM NA BUNTONG-HININGA ang pinakawalan ni Elijah habang nakatingala sa malaking sign board na nasa kanyang harapan. Makulay iyon at nangingibabaw ang asul na ilaw na siyang nabibigay liwanag sa pangalang nakaukit roon. Route 69...

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

curious kong tanong kay Itzael. “Nehemiah,”iwas tingin na sagot ni Itzael. “Wow, biblical na biblical ang datingan!”mapang-asar kong ani. “Stop teasing me!”namumulang iwas tingin ni Itzael. “Bible character po ‘yun sa bible,”nakangiting labas ngipin na sambit ni Anaiah. “Na ang ibig sabihin ay God has comfronted and God's Compassion.”pagpapaliwanag niya.

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u

Bulong ko. "Hindi lang siya basta alamat. Totoo siya at makapangyarihan." Wika ni Propheta Isaiah, "Kaya laging kang magdasal at manalig sa panginoon. Yan ang sandata mo laban sa kanya." "Hinding-hindi niya matitibag ang pananampalataya ko sa Panginoon." Kampanteng sagot ko.

May nakikita akong lungkot sa kaniyang mata at hindi ko mawari kung bakit. “Pero bakit naman si Isaiah kay Jianna and vice versa?” Jianna made a last will or promises for Isaiah in order to improve his own traits. “Because that’s a different situation. Isaiah wants to make Jianna happy in heaven so he followed it and that’s the last thing he can do for her since he didn’t have a chance to save her” To be honest, may point si Israel. Grabe ang dinanas ni Isaiah sa pamilya ni Jianna. I witnessed how Jianna’s dad prohibited Isaiah to visit her for the last chance until hindi na niya talaga nakita pa ang taong mahal niya.

For the curses and lies they utter, 13 consume them in your wrath, consume them till they are no more. Then it will be known to the ends of the earth that God rules over Jacob. 14 They return at evening, snarling like dogs, and prowl about the city. 15 They wander about for food and howl if not satisfied. 16 But I will sing of your strength, in the morning I will sing of your love; for you are my fortress, my refuge in times of trouble. 17 You are my Strength, I sing praise to you; you, God, are my fortress, my God on whom I can rely. (Psalms 59:1-17 NIV)

Pagtingin ko kay Dad ay kita ko ang sakit sa kanyang mga mata matapos sabihin ni Isaiah ‘yon. “Hindi niyo kasalanan,” mariin kong sabi. “Hindi niyo kasalanan ang ginawa niya.” “Pero dugo namin siya,” bulong ni Ezra. “At dugo mo rin ang muntik niyang patayin.” Tumulo ang luha ko bago ko pa man mapigilan. “Alam ko,” sagot ko, nanginginig ang boses. “At araw-araw kong pinipilit intindihin ‘yon.”