Japan Quotes Love の小説・ストーリー

“Okay, hon. You can sleep now just leave your camera open. I want to watch you sleeping. Thank you for giving me a chance.” Tumango naman ako sa kanya at pumikit na. Hindi na ako kumontra pa sa mga sinabi niya. “I love you so much, hon. I have loved you ever since I saw you.” Hindi ko na maintindihan pa ang huling sinabi ni Jasper dahil tinangay na ako ng antok.

he said in an almost whisper. “I love you...” H*inalikan niya ako nang marinig niya ng maayos ang aking sinabi. “Damn! I love you, Victoria Violet! I won't let this day pass without marrying you.” aniya at agad kinuha ang cellphone upang muling tawagan ang kaibigan. “Where are you now Isidore Ruiz! Damn it! My girl just said I love you to me, make your ass fast!” Ibinaba niya ang cellphone at agad nagtungo umupo sa aking tabi. Tumingin siya sa akin na tila kinabisado ng maigi ang aking mukha.

Tila may kung anong dumaang sakit sa mukha kaya bumigat ang dibdib ko. Inaabot ko ang kamay niya na nasa ibabaw ng lamesa. “Nandito na ako, ’di ba? Sumama na ako sa’yo dito sa Japan. Ni hindi ko na nga iniisip ang lagay ng pamilya ko. I think that’s enough proof.” Umiling siya. “It’s not enough for me. I want you to feel so loved and so pampered that you’d find it impossible to breathe without me. I want to be your oxygen, Little kitten.”

Nakangiti din sya at mukhang excited na malaman kung ano ang nakasulat doon. "Do I love you? My god, if your love were a grain of sand, mine would be a universe of beaches." — William Goldman, The Princess Bride "Another quote" sabi ni Keisha sakin. "Grabe yung ngiti mo pero quote lang naman pala ang laman. Hindi naman nagpapakilala yang secret admirer mo" dagdag nya pa. "Keisha! Ano ka ba?! It's enough for me. Atsaka may hint naman ako kung sino to" sabi ko.

Ganito pala talaga kaganda ang Japan. "Para saan naman po yan?" curios na tanong niya habang naka hilig ang ulo ko sa balikat nito. "For the love, happiness and everything po na binbibigay mo sa akin at sa mga bata. Akala ko din 'di mo ako mahal. At akala ko rin-- 'di ko na siya pinatapos mag salita pa. Tinakpan ko ang bibig niya nang daliri ko.

“Nihongo ga hanasemasu ka? (You can speak Japanese?)” “Hai. Watashitachi mo izen Nihon ni sunde imashitaga, anata mo sore o shitte iru to omoimasu. (Yes. We also lived in Japan before and I’m sure you know that too.)” I responded scornfully and gave him a look. “Kuso! (Fuck) focus on the road!” he shouted out of his lungs. “Will you be mine, then?” I Interrogated. “Just focus on the damn road and slow down, Onegaishimasu! (Please!)”

"Andito ako sa Japan... may inaasikaso lang ako pero kapag natapos agad ako dito ay babalik ako... at magpapakasal tayo... sana lang ay hindi pa nagbago ang isip mo..." Hindi magbabago ang isip ko, Earth... gusto niyang isagot sa lalaki pero pinigilan nya "I have to go, love... wait for me, okay?" "O-Okay..." "I love you..." mahinang sambit nito saka agad na pinatay ang tawag. Hindi niya alam kung guni-guni niya lang iyon o totoong nag-"I love you" si Earth sa kanya.

Para akong kinuryente ng malala gusto kong kiligin kaso baka may makakita sa akin kaya dumiretso na lang ako sa loob ng kwarto ko, dito ako ngumiti ng todo kase hindi ko mapigilan. Napatingin ako sa salamin, ang pula na pala ng mukha ko. Napatitig ako sa sarili ko nacucurious parin ako sa sinabi ni kuya Jiro na in love siya, bakit pakiramdam ko sa akin siya in love? O sadyang magaling lang akong umasa. Hays paano naman kase ako lagi inaaya niyang lumabas lalo kapag mamamasyal siya.

bulalas niya kasabay ng pinong kurot sa kaniyang puso. “Nope . . . Out of country with you.” Muli siyang niyakap nito nang mahigpit. “Can you be my date in Japan?” Tinulak niya ito nang bahagya. “Ewan ko sa iyo! Kung hindi ako umalma siguro may kakatagpuin ka roong iba,” irap niya rito. Napahalakhak ito, pagkuwa’y binuhat siya at dinala sa kama.

sabi nito na hindi pa hinuhugot palabas ang k*****a nito sa loob ko. "You don't have to say sorry to someone you love, don't say sorry for loving me, Jethro dahil bukal sa loob mo ang minahal mo ako,” hindi ko napigilang maiyak sa kaligayahan ng sa wakas ay kapwa na kaming malaya sa pagkukubli ng aming damdamin para sa isa't isa. "Oh, Jayda, my love, I am the happiest man alive.I can't resist to take you again, so please allow me, my love," sabi pa nito na tila musika sa aking pandinig.