Jet Lag Lyrics

After being condemned across the internet for plagiarism, I stood before everyone and announced my retirement from writing. My boyfriend, Carter Xavier, who had been furiously accusing me just moments ago, froze in shock. “What are you doing? Don’t you still have debts to pay?” Ruby Quinn—his precious and the so-called victim of this scandal—immediately panicked. “Vera, you don’t have to punish yourself like this. I’m willing to give you a chance to start over.” I remained firm, my expression cold and unmoving as camera flashes exploded around me. In my past life, these two had humiliated me, plotting together behind my back to steal my work. My painstaking efforts had built Ruby’s reputation as a so-called genius author. But not this time. Without hesitation, I deleted the pen name I had used for the past six years. I had spent enough time struggling in a cramped rental apartment. It was time to return home and claim my family inheritance. As for Ruby Quinn— Let’s see how you finish the rest of that stolen manuscript without me.

Als meine Eltern meine Gedankenverbindung zum zwanzigsten Mal ignorierten, ging ich zum Werwolfsrat und hielt den Bericht über Silberstaubkorrosion fest in der Hand. „Hallo. Ich möchte meine Rudelidentität sofort aufgeben.“ Zehn Minuten später stürmten meine Eltern herein und zerrten meine adoptierte kleine Schwester Elsa mit sich. Ihre Gesichter waren von Panik gezeichnet. Die Tür flog mit einem lauten Knall auf, und mein Beta-Vater stürmte wie ein Unwetter herein. Er fletschte die Zähne und krümmte die Krallen. „Du bist nichts weiter als eine verzogene Göre, die nur nach Aufmerksamkeit giert! Hör mit diesem erbärmlichen Theater auf. Du bist eine Schande für den Namen eines Betas!“ Meine Mutter, die forensische Spezialistin des Rudels, riss mir sofort den Bericht aus der Hand. Nach einem kurzen Blick verzog sie das Gesicht verächtlich. „Du hast diesen Bericht gefälscht, nur um unsere Aufmerksamkeit zu erlangen? Du lügst schon, seit du ein Welpe warst.“ Elsa klammerte sich an beide, mit tränenerfüllten Augen schluchzte sie: „Es tut mir leid, Jenifer. Ich trage die Schuld, weil ich das Verwandlungsritual durchgeführt habe. Aber bitte ... belüge unsere Eltern nicht, nur um ihnen Schuldgefühle zu machen!“ Noch immer strömte Blut aus meiner Nase, doch ich wischte es gelassen ab und richtete mich erneut aufrecht vor den Werwolfsratsmitgliedern auf. „Ich habe schon lange keine echte Familie mehr. Bitte – entfernt alle meine persönlichen Akten aus dem Rudel. Ich will nur, dass meine Beerdigung, in drei Tagen angesetzt, nicht verschoben wird.“

Wahyu seorang suami yang berpoligami karena dukungan istri pertamanya. Setelah dua tahun menikah dengan istri kedua, ia harus bercerai dengan Tika--istri pertamanya karena Tika yang memancing ingin bercerai dengan Wahyu. Tika melakukan itu karena ia memiliki penyakit langka yaitu demensia. Biasanya penyakit ini diderita oleh lansia, tapi pada kasus Tika karena faktor genetik. Pada talak pertama mereka sempat rujuk, kemudian terjadi konflik lagi sampai talak tiga yang akhirnya Tika meminta Wahyu untuk mengajukan cerai mereka ke pengadilan agama. Setelah bercerai, Tika tidak membawa kedua anaknya. Ia tinggal sendiri di rumah mereka dahulu. Namun, tiba-tiba Tika menghilang. Kemana perginya Tika? Apakah Wahyu dan kedua anaknya bisa menemukannya lagi?

Dia hidup kembali sebagai manusia biasa dengan ingatan masa lalunya yang begitu penuh penderitaan. Seorang Panglima perang yang sudah membunuh ribuan orang, ditakuti pada masanya. Namun, sayangnya dia tiba-tiba menghilang tanpa ada satu orang pun yang tahu. Awalnya dia tidak ingin membalas dendam, tetapi ketika cinta pertamanya, ternyata ikut bereinkarnasi dan kehidupannya mulai terungkap oleh para Dewa. Amarah di masa lalu perlahan tumbuh, demi melindungi kekasihnya dia rela menentang para Dewa dengan kekuatan luar biasa yang dia dapatkan setelah bereinkarnasi.

Cerita ini adalah lanjutan dari Novel yang berjudul Gagal Menikah Karena Orang Ketiga. ~~ Di usia pernikahan yang ke tujuh, Yumna belum juga memiliki keturunan sehingga dijuluki sebagai Perempuan Tak Sempurna oleh beberapa tetangga. Terus merasa sakit hati dan tidak enak pada sang suami membuat Yumna mencari adik madu sendiri. Namun, apakah Yumna akan mampu membagi cinta? Benarkah jika hadir perempuan kedua dan melahirkan anak untuk suaminya menjadi jaminan kebahagiaan mereka akan sempurna atau justru rasa cemburu tak pernah alpa membelenggu jiwa? Yuk, ikuti terus kisahnya sampai tamat, ya! Baca juga cerita lainnya: 1. Maduku Sayang 2. Perempuan Masa Lalu 3. Gagal Menikah Karena Orang Ketiga (Seri 1) 4. Bekerja Sebagai Istri Simpanan 5. Menguak Kebohongan Suamiku 6. Pernikahan Yang Tidak Kuimpikan

Saat ulang tahunku, Mon Devan, memberiku kalung mutiara almarhum istrinya yang meninggal. Aku memakainya untuk makan malam. Putra tiriku, Liam, sangat marah dan menyiramku dengan anggur merah. Aku pun menjadi lelucon dalam pesta itu. "Dasar pelacur." Dia mendesis. "Kamu pikir karena memakai perhiasan ibuku, kamu bisa jadi dirinya?" Dia menatapku dengan tatapan sedingin es. Lalu berteriak, "Keluar dari rumahku!" Ibunya meninggal saat dia masih bayi, aku yang membesarkannya. Seseorang pasti sudah memengaruhinya. Mereka memberitahunya kalau akulah yang membunuh ibunya. Sekarang, dia berpikir akulah pelacur berakal busuk yang menjebak ayahnya. Dan bagaimana dengan ayahnya? Suamiku? Dia tidak pernah melihatku. Dia hanya melihat hantu Karina. Hatiku tidak hanya retak, tapi hancur. Mereka tidak mencintaiku, tidak juga peduli padaku, jadi aku pergi. Lalu kenapa... Setelah aku sepenuhnya pergi, mereka merangkak memohon padaku untuk kembali?

I made a name for myself in my previous life, thanks to the National Robotics Competition. But after that event, someone accused me of stealing my sister's true love's work. My own sister defended her true love and showed the world the complete code for the program. The Internet went into a frenzy. They came after me, out for my blood. My own parents told me to kill myself. I came down with depression eventually, and my family sent me to a mental asylum. I died there, after suffering severe abuse. When my eyes snapped open again, I was taken back to the day before I joined the competition. I made a different decision this time. I told everyone I wasn't taking part in this competition, and it made everyone panic.

Demi biaya pengobatan suamiku yang mengalami kecelakaan, aku terpaksa meninggalkannya. Ibu mertuaku berjanji akan menanggung semua biaya perawatannya, dengan satu syarat, aku harus pergi dari hidupnya. Diam-diam, aku membawa serta anak dalam kandunganku. Aku tak pernah membayangkan harus memilih antara tetap di sisi suamiku atau memastikan dia mendapatkan perawatan yang layak. Tapi ibu mertuaku tak memberiku pilihan lain. "Jika kau benar-benar mencintainya, buktikan dengan menghilang dari hidupnya," katanya dingin, menatapku dengan penuh kebencian. "Kamu sudah cukup membawa sial dalam hidupnya." Dadaku sesak. Aku ingin membela diri, ingin berteriak bahwa aku bukan penyebab semua ini. Tapi saat aku menoleh ke arah Arfan, terbaring lemah dengan nafas yang bergantung pada alat medis, aku tahu aku tak punya pilihan lain. Malam itu, dengan tangan gemetar, aku mengemasi barang-barangku. Tak banyak yang kubawa, hanya beberapa pakaian, sedikit uang, dan tentu saja, rahasia terbesar yang ku sembunyikan dari ibu mertuaku, kehidupan kecil yang tumbuh dalam rahimku. Sebelum pergi, aku berdiri di ambang pintu kamar rumah sakit, menatapnya untuk terakhir kali. Aku ingin menyentuhnya, menggenggam tangannya, membisikkan bahwa aku mencintainya dan berharap dia segera sadar. Tapi aku takut. Takut jika aku menunggu lebih lama, aku tak akan sanggup pergi. "Aku mencintaimu," bisikku pelan, lalu melangkah pergi, meninggalkan hatiku bersamanya.

Ellena mau tidak mau menerima kesepakatan dengan Reon untuk jadi tunangan pura-pura mantan kekasihnya itu. Semua dilakukan untuk mendapatkan biaya pengobatan sang nenek yang merawat Ellena selama ini. Hubungan pura-pura mereka pelan-pelan membuka pintu lama yang pernah dipaksa tertutup rapat. Kini, dalam ruangan sunyi dan jam kerja panjang, mereka terjebak dalam gairah lama, godaan yang tidak pernah padam, luka yang belum sembuh, permainan ego, serta rahasia masa lalu yang perlahan terungkap. "Elle..." "Ahh! Pak Reon... Berhenti!" Apakah hubungan Ellena dan Reon akan berakhir sama seperti dulu? Kandas di tengah jalan? Ataukah mereka akhirnya bisa bersatu meski harus melewati batas profesional?

Je suis piégée, piégée dans un lien de compagnon que je déteste. Est-ce que je vais un jour m’échapper de son emprise ? « Moi, Théodore Bodin, Alpha de la Meute du Désert d’Ambre, je te rejette, Kaia Leconte, comme ma Luna. » Je me souviens de ses paroles cruelles et tranchantes comme si c’était hier. Notre lien de compagnon est inexistant. C’est un mensonge, il existe mais Théodore ne se permet pas de s’approcher de moi... ou d’être seul dans une pièce avec moi. C’est comme si je le dégoûtais. Il m’a réduit à néant. Seulement une ombre et je le déteste pour ça. Je ne peux pas continuer à vivre comme ça, à attendre... Je suis Kaia Leconte, la Luna légitime de la Meute du Désert d’Ambre. Pourtant, mon compagnon, l’Alpha Théodore, refuse de me laisser régner à ses côtés. Je me sens trompée par le lien de compagnon, que mon propre compagnon ne veut pas. Des années que j’essaie de le faire m’aimer... de me voir... mais comment le pourrais-je ? Quand il en a une autre... Je ne peux pas rester, ce n’est plus sûr pour moi ni pour mon enfant à naître. Un enfant créé par la force. Je dois partir... m’enfuir et retrouver mon père. Il est la seule bouée de sauvetage dont je dispose. Cependant, il a été vu récemment dans la meute ennemie, la Meute du Fantôme Noir. Une meute notoire avec un Alpha froid et intrigant, qui n’apprécie pas les étrangers. On dit que ceux qui entrent dans la meute ne sont jamais revus. Mais je n’ai pas le choix... je dois entrer dans la meute ennemie pour me débarrasser de mon lien de compagnon. Seulement, je me retrouve avec un autre. Un autre qui me condamne à la même tromperie du lien de compagnon.