Singsing Pari の小説・ストーリー

“Kung oras ay nababalik lang sana ay babalik nung una kang nakita at aking iuulat sa iyong umabot Nang walang hanggan ang storya nating Dalawa…” Kiro continue singing. Kirsten’s POV Insaktong narating namin ang altar ay ang pagtapos rin ng kanta. “Should anyone present know of any reason that this couple should not be joined in holy matrimony, speak now or forever hold your peace-” hindi na natapos ng pari ang sasabihin ng biglang may sumigaw.

nangngingiting sambit ng Pari. Natauhan naman si Andrew at kakamot-kamot ito sa kaniyang ulo na pangiti-ngiti. "Well, in front of your closest friend and family, I pronounce you husband and wife— hindi pa tayo tapos, hijo." Hindi pa nga natatapos ang sinasabi ng Pari ay tatanggalin na sana ni Andrew ang belo ni Akie para halikan ito. Natigilan naman ito sa akmang gagawin at pigil na pigil ang sariling nakikiusap ang mga tingin sa Pari.

Magkakasunod siyang lumunok para hindi siya pumiyok. "Opo," mahinang sagot niya kasabay ng pagsuot ng singsing sa daliri nito bilang selyo ng pagmamahal nila sa isa't-isa. "By the power vested upon me, I now pronounce you, man and wife. You may now kiss your bride!" Pagtatapos ng pari kasabay ng masigabong palakpakan. Itinaas ni Alisson ang baba niya at dinampian siya ng magaang halik. Mas lalong lumakas ang palakpakan habang pinapanood silang dalawa na magkalapat ang mga labi.

Malapit ng matapos ang seremonyas at rinig na rinig na niya ang sinabi ng pari. "I now pronounce you Mr. And Mrs. Kaito Hiroshima. You may now kiss your bride." mariing wika ng pari. Sinimulan nito ang pag angat ng belo niya at kita sa mukha ng pari ang pagkagulat na bata pa pala ang babae. Hinawakan ng matanda ang baba niya at pumikit siya. Hanggang sa maramdaman niya ang halik nito sa gilid ng labi niya.

Kinikilig ka ba Prof. Pagkatapos niyon ay nagpalitan naman kami ng sing-sing. At ng matapos na ang seremonyas ay muling nagsalita ang pari. "Albrey, you may now kiss your bride," masayang ani ng pari. Humarap kami ni Albrey sa isat-isa. Naghinang ang aming mga mata. Abot-abot ang kaba na nararamdaman ko ngunit nahahaluan naman ito ng saya. Ilang sandaling nakatitig sa akin si Albrey na hindi niya malaman kung paano ang gagawing paghalik sa akin at nang tangka na siyang lalapit ay ako na ang mabilis na umabot sa mga labi niya. Ramdam ko ang pagkagulat sa kan'ya. Tumagal ito ng ilang sigundo at natauhan lang kami ng nagsigawan at nagpalakpakan ang mga taong naririto.

Sa sandaling iyon, ang lahat ay tila nakalimot sa mundo sa paligid—ang tanging mahalaga ay ang dalawang nagmamahalan na nagsumpaan ng pagmamahal sa harap ng Diyos at kanilang pamilya. Habang mabagal at solemn na binabasa ng pari ang kanilang mga panata, parehong nanginginig sa excitement sina Steffie at Clairox. Hawak nila ang mga singsing—ang simbolo ng kanilang pangako at pagmamahalan. Unti-unti na nilang itataas ang kamay para isusyot ang mga ito sa isa’t isa, ang bawat tibok ng puso nila ay maririnig sa katahimikan ng venue.

She looks at Aries straight in the eyes without any hesitation… "I do." Nanginginig ang kamay na kinuha niya ang singsing at isinuot din kay Aries. "You may now kiss the bride." sabi ng pari. Tinanggal ni Aries ang suot niyang belo. Malamlam ang mga mata nitong tumitig sa kanya.

Habang-buhay kitang mamahalin, misis ko. Mas lalong bumuhos ang mga luha ko sa narinig ko. Ramdam na ramdam ko kasi talaga ang pagmamahal niya sa akin. Nagpahupa lang kami ng mga emosyon namin bago kami nagpalitan ng singsing. “I now pronounce you, husband and wife. You may kiss your wife,” sabi ng pari.

Hindi ko na napigilan ang mga luhang umaagos sa mukha ko. Nang sumenyas ang pari kay Xian. Hinawakan niya ang kamay ko nang marahan, at ang init ng kanyang palad ay tila nagpapakalma sa akin. Tumingin siya diretso sa mga mata ko, napakatindi ng titig niya, parang huminto ang mundo. "at Karmela. Ngayong araw, nakatayo ako sa harap mo, hindi lang bilang lalaking nagmamahal sa’yo, kundi bilang isang taong nangangako na igagalang at iingatan ka habang ako’y nabubuhay. Nararamdaman ko nang tumulo ang mga luha sa pisngi ko, hindi ko na mapigilan dahil ang bawat salita niya ay parang musika sa puso ko, damang-dama ko ang sinseridad sa bawat sinasabi niya. "Binago mo ang buhay ko, Karmela," dagdag

Chapter 204 Margarita Napatingin pa kami ni Harisson sa harapan nang magsalita ang Pari. Pari pala talaga ito dahil sa suot niya. Nagsimula nang umingay at may nagtitipa na ng piano, at mukhang may kakanta pa. Lumihis ang isang kurtina sa gilid at kita ko ang kambal namin. Prenting nakatayo na may hawak na mga microphone. Ang ganda at gwapo nila sa suot nilang gown at tuxedo. Bagay na bagay sa kanila.