Novel & Cerita Joke Time Tagalog

Kainis! "Grabe ka naman po, ako lang ito. Si Natoy na mahal na mahal ka." I said. He laughed hard on my joke. "Natoy?" he laughed. Grabe naman. Kanina lang nag-eemo ako tapos itong kasama ko na-uulol na naman. "Oo ako si Natoyo," I joked. "That suits you well," he teased.

Suki kasi kami ng time zone ng nag aaral pa kami andami naming nagastos na pera para sa token tapos isang teddy bear lang ang kapalit ng ilang libong pinaghirapan naming ticket na iyon. "Next time kapag nanganak ako" "Haissst ilang buwan pa iyon eh. Siguro si babe kevin na lang aayain ko maglaro sa time zone at manood ng sine!" "Sira edi mas lalong hindi mo ma eenjoy kasi kj yun!" Mas lalong bumusangot ang mukha nito sa sinabi ko kaya natawa ako mas lalo kasi umumbok ang matambok nitong pisngi na madalas kong panggigilan.

“Taga saan ka?” “Sa puso mo.” Maikling sagot nito na mas lalo kinainis niya. Tumawa naman ito ng tumawa/ “What?! Corny ba? I learned if from the market.” Pagmamalaki pa nito. "Yeah right," She agreed sarcastically. “Your jokes are lame. Most lame I’ve ever heard.” Napapailing na sagot niya. "Someday I’ll tell you, okay? Wag muna ngayon... Mukhang hindi naman kailangan eh." Niyaya na siya nitong maglakad ulit pauwi. “It’s getting late Jam. Let’s walk home.”

Kamot kamot naman sa batok kausap ko, “Kanina ko pa nga tinatawagan, hindi umuwi kagabi, kanina ko lang nakita, kasi inabot report tapos umalis na.” “Baka may ka-date?” binatukan pa ko ng loko, “Aray ha!” “Sira ulo ka kasi, tsaka simula pagka bata ganon naman talaga yon, simul nung hindi na nag pakita magaling naming na tatay, dun kasi lumki si kambal, hindi matanggap na iniwan sya ng ganon na lang.” awit, kawawa rin si bugok, di na nga pogi, wala pa tatay, de joke, bad yung joke ko.

Hindi naman kasi joke 'yong sinabi ko dahil totoo 'yon. Napatango naman siya. "Opo. Napatawa n'yo ako, eh." Tumawa na naman siya. Baliw. Mana sa amo. 'Yong pinaka-amo, hah. "So, pag natawa ka sa sinabi ko, ibig sabihin no'n, nagjo-joke ako?" "Yes po!" sigurado pa niyang sagot. Napailing na lang ako. Nakalimutan kong hindi nga pala matinong kausap ang isang 'to.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

*Dug dub dug dub* *Dug dub dug dub dug dub* Mababaliw na yata yong puso ko hutangina! Biglang huminto yong ferris wheel. Teka tapos na ba? Tinignan ko yong nasa baba. Luh, dito pa talaga kami sa toktok ah, ano kayang nangyari para kaseng may problema don eh. Hala baka nasira? Naalala ko tuloy yong iniisip ko kanina. Amboring ba't ang tagal nilang matapos! Magiba sana yan...heheh joke lang dapat makasakay muna ako bago magiba.

Gilalas na sabi ni Jornaliza. "Joke lang naman." Ngunit kahit na sinabi iyon ni Jewel, hindi niya makuhang mangiti man lang. Nakakabuwisit naman kasi talaga ang biro nito. Saka, parang sarkastiko ang pagsasalita nito. "Don't worry. Hindi ako mang-aagaw ng lollipop nang may lollipop." Mayabang na sabi ni Jewel. Para ngang diring-diri pa ang hitsura nito.

HILSTON POV "You're joking right?". Kitang kita ko ang hindi maipintang gulat nito sa muka nang marinig nya ang tinuran ko. Lumalim at bumilis ang pag hinga nito at ano mang oras ay parang handa itong pagtatadyakan ako. Umiling ako at nagkibit balikat. "Am i?". Sarkastikong bigkas ko. "I don't know how to make a joke, all i know is about business at kung paano ko makukuha ang gusto ko".

tanong nila. "Pwede ba makinig muna kayo. Hindi kami magkadugo, hindi ko siya pamangkin. Hindi kami magkapatid ni kuya, dahil ampon lang naman ako." sagot ko. "A...Ano??? Kailan mo nalaman? Ano ba 'to joke time? Hindi kami nakikipag biruan huh.." singit ni Jeorge.