Joke Time Tagalog Novels & Stories

Sana all"] ["Hoy gago pamilyar ang boses!"] ["Gusto ko nang pagmamahal mo babe joke! Pancakes babe ayos na"] "Ok then I'll bring pancakes for you babe" I said while laughing a bit napailing iling Ako. ["Ok babe take care i love you"] Allen said while laughing. "Ok bye babe take care too" sakay ko sa trip n'ya. ["Potatoes! Hoy gago! Positive si Architect!"] Pakinig kong sigaw ni James

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

fordrangerxd: baka jinojoketime lang tayo ni lucy you: SA WAKAS NANDITO NA KAYONG LAHAT anong joke time ka dyan, di to tamang oras para mag joke!! wein wein go away: mygod, finally magagamit mo na rin yung beauty na namana mo sa napakaganda mong ina! hottiecollin: miss na raw ni river mama mo lucy eh ilogpasiG: GAGO you: hay nako ewan ko sainyo hindi ako natuwa pero buti nalang may magandang nangyari ngayong araw hehe

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

Kaagad naman itong umayos na akala mo expert ako sa mga funny jokes, kaya natawa ulit ako sa reasyon nito. "What is it? I can't wait!" "ANG PAG IBIG NAKAPAGHIHINTAY, ANG GUTOM HINDI!" Sigaw ko dito saka tatawa tawang tumayo at sinabing gutom na ako. Grabi naman ang hagikhik nito saka ako pinisil sa pisngi na kaagad ko namang hinampas. - I DIDN'T expect that joke from you Anna, well, my sense naman" Tinutukoy nito ang jokes kong Ang pag ibig nakapaghihintay, Ang gutom hindi.

"Pfft, joke lang ito naman." "Tsk, sa tingin mo ba nakakatawa?" Pag uulit ko. "Sa tingin mo rin ba nakakatawa yong joke mo kanina?" "Anong joke?" Nag joke ba ako kanina? "Stephen. I love you! Nag jo-joke lang ako no...tsk, sa tingin mo nakakaawa yon?" Napakamot ako sa batok ko, hindi nga talaga nakakatawa yong joke na yon.

this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga ANG KORNI NAMAN! MAS OKAY PA SANA KUNG YUNG BANAT GANITO NA LANG... MAY TATLONG JOKE AKO SAYO, ANO? JOKE JOKE JOKE! DAPAT AYUN NA LANG EH! "Ikaw Cal ha! dahil jan pagdating ko magbabible study tayo agad"

takang tanong niya at tumingala rito, may luha pa rin ang kanyang mga mata. Nang tumango ito ay agad siyang napangiti. Hinalikan niya ang labi nito at bumaba mula pagkakabuhat nito. "What time? Tayo lang ba?" "I'll call you." Himaplos pa nito ang kanyang pisngi. Tumango siya at sigurado siyang nakikita nito ang kagalakan sa kanyang mukha. Hell! She's fucking happy!

Chapter 2: First Time With Her Jack's Perspective One month later... Tag-ulan na naman, ang pinaka-ayaw kong panahon, parang ang lungkot kase tuwing umuulan, ang tahimik ng paligid at ang kulimlim. Nakakatamad pumasok pero kailangan, kaya naman nagmadali na ako dahil anong oras na din.