Jokes Tagalog 소설 & 이야기

sabi ko "Ay boss kailangan ko ngayon ng matitirhan hihi baka pupunta nalang ako sa opisina mo." sabi ko "Where are you now? Pupuntahan kita." sabi ni boss "Ayhala siya nasa byahe pa ako boss." sabi ko "Okay just tell me if you're in the terminal." sabi ni boss "Sige boss salamat boss babawi ako sayo pagtitimplahan kita ng nakakamatay na kape joke." sabi ko at tumawa ulit siya

Pero si Lalaine, wala man lang reaksyon pa rin. “Ayy, ganun ba? Kala ko bingi ka o deaf." sinabayan pa nito ng tawa ang inulit niya lang na joke. “Ang korni mo talaga if ikaw ang maggawa ng joke. What is small and medium is large, how about the extra small?" “A-ano?" bulas na tanong ni Trisha. Tumawa si Carla. “T*nga! Joke ba yan o kabobohan?"

CHAPTER 112 "Puro ka naman kalokohan, Ninong! Kakagising mo pa lang pero 'yan na agad ang nasa isip mo! Magpagaling ka nga muna tsaka natin malalaman kung totoo 'yang sinasabi mo," naiinis na sabi ko. Ang hilig manira ng moment nung mga bastos niyang jokes! Para na tuloy akong tanga na nakangiti pero nagpupunas ng luha.

Nakangiti at magalang na sabi ni Danica at bumalik sa kabilang diretsyon ang tingin, pero alam na alam ni Jiro na nagiging sarkastiko ang babae. “Hindi ko alam kung ano ang kinakagalit mo, nagagalit ka ba dahil tinawanan kita kanina o nagagalit ka kasi umalis tayo sa hotel?” Dagdag na tanong niya. Kitang-kita ni Jiro mula sa salamin ng bintana ng kotse ang repleksyon ng mata ni Danica na halos tumirik ito dahil sa sobrang pagkairita, huminga ito ng at muling tumingin sa kaniya ng nakangiti. “Hindi naman po ako galit Mr. Jiro, sa totoo nga niyan ay masaya ako dahil naisipan mo na samahan akong i-celebrate ang bago ko na project. Tungkol sa pagtawa mo Mr. Jiro ay wala naman akong magagawa kung

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.

“Sa bahay na tayo kumain ha. Nag-iwan ako roon ng niluto ko, e. Init na lang natin.” Ginilid ko ang mukha ko. “Fried chicken ulit?” “Hindi. Sinigenggeng,” sagot niya. Tumikhim siya. “May joke ako,” out of the blue niyang sabi. Hindi ako umimik. “Why do crabs never volunteer?” “Bakit?” “Because they're shell-fish.” Ipinaling ko ang ulo sa kaniya. Nakangisi siyang nilingon ako. Umiling-iling ako.

Feel ko pa naman mas bata siya sakin Jokes on you self ,mas bata talaga yun sayo ,itsurahan palang ehh Tumingin Tingin ako sa paligid para icheck kung andyan pa ba yung sumira ng Gabi ko .Wala na sila!! Wala na ang mga humahabol sakin kanina ,shit buti naman Mabilis akong yumuko at tiningnan ang mga gilid ng sasakyan na Dadaanan ko .Mahirap na baka magkasalubong kaming dalawa ,you know what I mean

nag-jokes din ako kahit Hindi ako Yung tipo ng tao na mahilig magbiro. "knock knock!" "oh, Sige, who's there?" "uod." "uod who?" Hindi ko pa man din nauumpisahan Ang jokes ko pero natatawa na ako sa sarili ko. "paa, UOD, balikat, ulo." "ahh, okay. yun pala 'yon." natatawa nyang Sabi. Hindi ko alam kung saan ba sya natatawa, kung sa jokes ba o sa akin. anyway,I'm glad she smile kaya humirit pa ako ng Isa.

Sana all"] ["Hoy gago pamilyar ang boses!"] ["Gusto ko nang pagmamahal mo babe joke! Pancakes babe ayos na"] "Ok then I'll bring pancakes for you babe" I said while laughing a bit napailing iling Ako. ["Ok babe take care i love you"] Allen said while laughing. "Ok bye babe take care too" sakay ko sa trip n'ya. ["Potatoes! Hoy gago! Positive si Architect!"] Pakinig kong sigaw ni James

Pumayag din. "So, ok ka na sa love?" "Whatever," "Pero mas maganda, kung ako si Love at ikaw si mahal," "Eh kung murahin kaya kita?" Natawa naman ako sa tanong niya. "Did I throw a joke?" "Hindi, kinilig lang ako." "Tss, bakit may nakakakilig ba?"