Joke Time Tagalog Mga Nobela at Kwento

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.

CHAPTER 112 "Puro ka naman kalokohan, Ninong! Kakagising mo pa lang pero 'yan na agad ang nasa isip mo! Magpagaling ka nga muna tsaka natin malalaman kung totoo 'yang sinasabi mo," naiinis na sabi ko. Ang hilig manira ng moment nung mga bastos niyang jokes! Para na tuloy akong tanga na nakangiti pero nagpupunas ng luha.

Kainis! "Grabe ka naman po, ako lang ito. Si Natoy na mahal na mahal ka." I said. He laughed hard on my joke. "Natoy?" he laughed. Grabe naman. Kanina lang nag-eemo ako tapos itong kasama ko na-uulol na naman. "Oo ako si Natoyo," I joked. "That suits you well," he teased.

Jinojoke time lang ata ako ni Zia. "Makinig ka sakin ng mabuti, sa susunod na araw ay magaganap na ang pag takip ng buwan sa araw at yun ang sign upang mailabas mo na ang kapangyarihan mo." Napa tawa ako ng mapait. "Wag mo nga akong ginaganiyan Zi, alam ko jinojoke time mo lang ako." Ni wala akong makita sa muka niya na nagbibiro ito.

Hindi alam ni Manang 'yung milktea, palagi kong nakakalimutan na bibilhan ko siya para matikman niya. "Oo manang, milktea, tapos baka jowa na rin." Napalingon si Manang sa likuran niya, "Jowa ka diyan baka marinig ka ng Tatay mo." Pati jowa, ayaw! Kaya patago akong nagrerebelde eh, ang daming bawal. "Joke lang manang hahhah prutas nalang, kahit ano.", nakangiti kong sabi sa kanya.

Could those I heard aren't enough? Mahinang humakbang si Mom palabas ng silid na iyon. ___________ Jarred Lloyd "Dad, I don't have time for any lame jokes!" Wala sa sariling wika ko na nakakunot-noo. "Reserves it on another day."

sagot ko "Baka kapag hinalikan kita, tatagal iyon at baka mapunta tayo sa exciting part, masundan agad natin si baby." pinalo ko naman siya sa braso niya kaya natawa siya. "Joke lang ito naman. Siyempre kapag nasa two years old na ang panganay natin, saka natin susundan." "Aba! Loko ka, sipag mo naman."

sabi ko pa habang may pataas-taas pa ng isang kilay. "Oh? Sige! Umuwi na kayo sa atin at magbihis. Tapos pumunta na kayo doon sa university," ani ni mama. "Mama naman eh! Grabe kayo ah?! Nag-j-joke lang naman po. 'Di na mabiro eh," sabi ko ng nakanguso. "Hoy! Anong joke?! Hindi ito oras para sa pag-j-joke time mo na 'yan! Pag-aaral ang pinag-uusapan tapos nagbibiro ka?! Baka gusto mo na lang na 'wag na mag-aral?!"

"Ay nako." "Ano na naman?" "Wala kang sense of humor." "Pardon?" "Joke iyon." "Hindi nakakatawa." "Paano magiging nakakatawa? Hindi ka nga marunong tumawa." Nakita kong kumibot ang panga niya. Mukhang nagtitimpi. Ako naman ay mas ginanahan. "Pwes, hindi ako nakikipagbiruan sa iyo." "Eh di huwag."

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.