Judgemental Quotes Mga Nobela at Kwento

"I don't know what kind of person he is." "I don't know what he likes." "I don't know what he hates." "I don't even know if he's capable of loving someone!" Napayuko si Mommy. Samantalang si Daddy ay napabuntong-hininga. Parang paulit-ulit na niyang iniisip ang mga sasabihin. At tila nauubusan na siya ng pasensya. "You're judging him unfairly." Napailing ako. "Am I?"

Siguro ay paranoid lang talaga ako lalo na sa isiping kapatid siya ni Calla. Am I being judgemental? Dapat ay hindi, dahil alam ko kung anong pakiramdam ng majudge. Napahinto ako sa paglalakad. I should not think this way. Totoong iniisip ko rin na puwedeng siya ang may gawa non kay mama, na tinulungan niya si Calla. But I'm being unreasonable, hindi puwedeng pagbintangan ko si Calla ng walang sapat na dahilan at sabihing ganun din ang kapatid niya, sa kadahilanang magkapatid sila.

Kahit pa sabihing hindi maganda ang naisip nila, sigurado akong nag-effort ang mga kasamahan ko para makagawa sila ng proposal na katanggap-tanggap para sa kaniya. Hindi pa nga niya nakikita, sasabihin na agad niyang basura. Grabe naman pagiging judgmental niya. Perfect ba siya? Hindi naman, ang pangit nga niya. "Are you insulting me, Miss Escalante?"

Pero walang pang-iinsulto sa mukha niya. Walang awa. Just honesty. "And that's exactly why you should stop trying so hard to please them," kalmado niyang dagdag. "No matter what you do, people will always have something to say. They'll judge you when you fail and question you when you succeed." His gaze darkened slightly. "So why keep exhausting yourself for people who already decided who you are before even knowing you?" Tumahimik ako. Hindi ko alam kung anong mas masakit—yung katotohanang tama siya o yung realization na buong buhay ko yata ay iyon mismo ang ginagawa ko.

Alam ko namang di ako papaniwalan nila, they have this judgmental mindset at di ko mababago ang tingin nila sa akin. I think every people are like that even me or everyone, some are just in denial. We sometimes look at their physical appearances or rumors about them, di natin yan maipagkakaila just like how I called him a goon. "What if totohanin mo yung issue?" "What!?" "Just kidding," she chuckled. "Ang sarap mong asarin." "Yeah, yeah. The reason kung bakit ayaw akong tantanan ng goon na yun." I rolled my eyes when I remembered what he said.

"Dad, you may not be perfect and the father that I expect you to be but I will never get tired of loving you. I will be by your side at aalagaan kita. I'm sorry ..." Sheila realized that life may not be perfect for her and it's not too obvious to see the reality behind every person's personality pero napatunayan niya na mahirap mag judge o mag come up into a conclusion sa isang bagay na hindi mo alam ang buong side ng kwento. She failed to see that sa daddy niya. Dahil mas naka focus lang siya sa sarili niyang nararamdaman. And eventually happened to realized na sobrang naging judgemental siya sa ama niya dahil sa hindi na me-meet nito ang expectations niya.

Ngunit hindi niya pinipigilan ako. “Go,” sagot niya, malumanay. “I trust your judgement.” Bigla, parang may bumagsak na malaking bato sa dibdib ko. Ang isang simpleng salita, ‘I trust your judgement,’ ay nagbigay sa akin ng ginhawa at saya na hindi ko naramdaman sa loob ng mahabang panahon.

-duncan "Hindi ko alam kung anong ginawa ko sayo para tratuhin mo ako ng ganito pero as far as i rememder too? WALA. SO DON'T JUDGE ME. HINDI KO KAYO PINEPERAHAN!" Matinding emosyon ang bumabanayad sa kanya. Humarap ito sa kanya. At seryosong tumingin. "I don't judge you. I'm just telling my opinion and impression about you." Malalalim ang tingin nito. Bakit ba ganito ito sa kanya? May nagawa ba siya talaga?