Novel & Cerita Quotes About People Judging You

at matatapang na mga salita. "—public are the worst judge, without practicing judgement uprightly. They only see and focus to one side of the coin, and neglecting the other one. They are quick to make conclusion yet lacks adequate observation. Kahit pa ilang libong salita ang gagawin kung paliwanag, nothing will change. My mother is now in funeral and—the fuck. I'm sorry." At nagmadali siyang nagpahid ng mga luha. Pero patuloy itong umagos kung kaya't napilitan itong tumayo at lumabas sa eksena. He walked out.

wika ko Naman habang nakangiti ng malapad sa bartender. " Walang ano man Miss Chu"sambit Naman sakin ng bartender. Hindi ata alam ng lalaking ito na ako Ang may Ari ng bar na pinasukan Niya. " Next time don't judge the book by its cover, simple quote Hindi pa memo!" Inis kung wika at aalis na sana ng bigla niyang hawakan Ang kamay ko ng mahigpit. " Wag mo kung talikuran! Hindi pa ako tapos sayo!" Inis niyang sambit sakin.

offer niya na inikinailing ko. “Huwag na po, baka ano na naman ang sabihin nila tungkol sa akin.” Natatawa ako. Napakajudgemental kaya ng mga tao ngayon. Kahit doon sa amin hindi mawala ang mga mata, kaunting galaw lang, kaunting pagkakamali, iyon ka na habang buhay. Wala naman sa akin kung ano ang sasabihin nila sa akin dahil kilala ko naman ang sarili ko.

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Iniwas niya ang tingin sa screen at dinaan na lang iyon sa tawa. For the past years, I learned to appreciate and recognize how amazing this woman is. Totoong nagkamali ako sa panghuhusga sa kanya noon. At nagsisisi na ako sa masamang konseptong nabuo ko sa kanya dahil lang naimpluwensiyahan ng emosyon ko. Zaro's right. I realized that there is always more than what meets the eye. It applies to every person you will meet in this lifetime. It's early to judge people without really knowing their stories behind those things we see them doing.

sagot ko at sabay kumamot sa batok ko, “Kasi ano, kilala ka nang maraming tao, what if i-judge ka din nila?” “Edi iju-judge ko rin sila? Charot sila,” “Ha?” hindi ko sure kung tama ang narinig ko, pero nang marealized ko ang sinabi niya ay napabulanghit ako nang tawa, litong lito naman siya sa buhay niya na akala mo, lost talaga, charot. “Why the fuck are you laughing?!” “Huh? t-teka, di ako makahi-hinga!” putol putol na sabi ko habang halos bumaliktad na ang esophagus ko kakatawa.

“Oo, bakit? May problem ka, ha? Mas maganda yun, eh hindi mo nakikita. Kaysa naman sasaktan ka lang ng mga lalakig katulad mo.” “Bakit, ano ba ako? Why do you judge me without even knowing my whole story? Ayaw mo nga akong kausapin, eh. Tinatarayan mo pa ko.” “I’m not judging. I’m describing what men truly are.” “I argue with you no more. I’m going to be late. Just be careful who you trust.” Sus, nag-alala pa.

lintanya niya pero hindi ko pa rin siya hinaharap. Nasa likod ko lang siya at kanina pa ako hindi mapakali. Gusto ko mang sabihin na diyan lang siya pero hindi ko masabi. My mouth is itching to say that but to no avail. Ang hirap talaga kapag may tinatago ka at ang malala ay parte iyon ng pagkatao mo. It wasn't easy to open up when you know exactly that they would not only judge you because of a certain reason but also they would judge your soul. Not even having a strong basis, they would still say their judgment based on what they believe in.

“Hindi naman sa ayaw ko. Ayos lang naman sa akin. Hindi nga lang ako sanay. Hindi ako kagaya ng mga kapatid ko na sanay sa maraming tao. Hindi ako sanay na nakakarinig ng masasakit na salita mula sa iba.” “You mean, you’re afraid to be judged.” Huminto ako sa paglalakad at tumingin sa kaniya. I nodded at him and gave him a small smile. “I’ve been judged before. Back then, wala akong kakayahang ipagtanggol ang sarili ko. That traumatized me. Kaya ayaw kong ma-involve sa iyo. Kaya pinipilit kita na sabihin sa karamihan na walang katotohanan yung relasyon natin. Kasi ayoko na madamay sa kasikatan mo. Ayokong napapansin ako ng mga tao.”

Tunay ngang hindi mo makikilala ang isang tao base lamang sa kanyang mga salita at sa kanyang hitsura. I didn't want to judge Jacob on our first meeting but he made me conclude that he was also like the rest of them. Kurt's words replayed on my mind like some kind of reminder. Hindi ko maitatangging tama muli ang aking kaibigan ngayon. I kind of hated the fact that he was always right and the things I tried to do turned wrong... or maybe I just really hated myself for making bad decisions... and I didn't like to admit it.