Romans & histoires Decisions Quotes

I looked around to see my bestest friend but I couldn't see her, "My bestest friend, Sam, sorry and thank you . . ." Maybe I can't see her, but I wish she could hear me. I smiled, "Why are those the memorable moments that I want to share with all of you? We all know that life is full of problems; full of positivity and negativity, full of ups and downs. When a problem comes, you will find something unexpected so look carefully into it, even though it was a problem you will see how good the impact of it is to us. Yung tipong alam mong nakaka-down or disappointing but you can see its good side. We all have good and bad sides, if you only look in the bad sides, nothing will happen to you but if

Pabirong nag-komento si Chloe, “Bumalik ka na rin sa dating ikaw, huh?” “Siyempre! Wala rin silbing maging malungkot pa ngayon at iyakan ang isang gago. Nalungkot lang talaga ako,” Sagot ni Emily, pilya ang kaniyang ekspresyon. “Kalimutan na natin ang nakaraan. Ang pinakamaganda mong naging desisyon ay hindi mo hinayaang lumubog ka pa lalo.” Ngumisi si Emily, “Oh, tingnan mo nga ang sarili, ang gaganda ng mga quotes mo. Mukhang mabunga ang pagsasama niyo ni Joseph.”

“I just want you to think. Not out of fear. Not out of panic. Just… really think about what you want. And know that I’ll be here if you decide to keep it.” Napatingin ako sa kanya, and I saw the man who once made me forget myself. The same man who now stood between me and the decision that kept me up every night. Hindi ko alam kung anong mas mahirap: ang harapin ang buhay na mag-isa, o ang harapin ito kasama siya. But maybe I didn’t have to decide today. Maybe… today, I could just breathe. “Give me time,” I said finally.

Sa isang meeting, may diskusyon na umiinit. Iba-iba ang opinyon. Iba-iba ang direksyon. “Lea, what do you think?” tanong ng isa. Tumingin siya sa kanila. Hindi siya nagmadali. “Let’s not rush this,” sabi niya. “Some decisions are better when they’re clear, not fast.” Tahimik ang room. At sa sandaling iyon, hindi niya kailangang ipilit ang authority niya.

He tilts his head, slightly intrigued, halatang nagging interasado na siya sa akin. "Interesting. Most people would just list their achievements and hope it’s enough. You’re admitting you’re not perfect?" He added. "Well, Sir, nobody’s perfect. Pero ang kaya ko pong i-promise, gagawin ko ang lahat para maging worth it ang chance na ibibigay niyo sa akin." "You’re either very brave or very foolish." Aba! Ano inaakala niya! I shout from my mind. "Siguro po pareho. Pero ang sabi ng lolo ko dati, minsan daw po, ang pinaka-matapang na desisyon ay yung subukan, kahit uncertain ang resulta."

“Ang pagpili mo sa isa sa kanila ay hindi lollipop na kapag biglang hindi mo nagustuhan ay pwede pang palitan. Maging matalino ka, makiramdam, at higit sa lahat, magtiwala ka sa sarili mong desisyon kahit ngayon lang. Magkaroon ka sana ng sarili mong desisyon.” Sobra akong napaisip sa mga sinabi ng kaibigan ko nang gabing 'yon. Dahil alam kong tama ang lahat ng pangaral niya sa'kin. Ni minsan ay hindi ako nagkaroon ng sarili kong desisyon. Lagi akong naka depende sa mga nasa paligid ko. Pero sa pagkakataon na ito, sarili ko muna. Sariling desisyon ko muna dapat.

Iniwas niya ang tingin para hindi makita ang paghihirap ng kanyang nag-iisang anak. "If you need to give up one just to gain ten, do it without hesitations. Not everyone will agree with you, some will oppose to your decisions, so don't give them a reason to doubt your consistency and sincerity as their king. Once a decision is made, not even you can change it."

Kailangan niya ang support nito, ng makakapitan dahil pakiramdam niya'y nanghihina siya. "Pwede kang umiyak sa balikat ko, 'nak! Daddy is here for you para intindihin ka sa desisyon mo pero palagi mong tatandaan na sa tuwing gagawa tayo ng desisyon, hindi palaging sarili natin ang dapat nating isipin dahil sa bawat desisyon, pwedeng maapektuhan ang ibang tao." Naramdaman niya ang marahang pagtapik nito sa likod niya para aluin siya.

Gusto ko habang kinikilala namin ang isa't isa ay may karapatan kami. Tumingin ako sakaniya kaya medyo tumaas ang isang kilay niya. "Sinasagot na kita." Nakangiti kong sabi sakaniya. Napaawang ang labi niya pero agad 'ding nakabawi, mahina siyang natawa at hinaplos ang pisngi ko. "Don't make decisions when you're sad." Sabi niya at kinurot ang ilong ko. "Sinasagot na nga kita." Pilit ko sakaniya pero tinitigan niya lang ako nang seryoso.

patuloy na wika ko pa. Totoo naman, hindi ko maaring sabihin na wala akong pagpipilian sa mga desisyon na ginagawa ko ngayon dahil ang totoo ay meron naman talaga akong choice. Pero ang desisyon na ginawa ko kagabi ay ang desisyon na sa tingin makakabuti sa aming lahat. Desisyon na alam ko sa bawat umaga na uuwi ako, meron akong anak at ina na uuwian. After all, wala na namang mawawala sa akin, gasino ba naman na muli kong gamitin ang katawan ko para sa magandang buhay ng anak at Mama ko. Hindi naman siguro habang-buhay ganito ang sitwasyon namin diba? Dahil naniniwala pa rin ako, gaya ng paglitaw ng mga bahaghari sa langit tuwing natatapos ang ulan ay mararanasan din namin nila Mama ang mas