Judgemental Quotes Novels & Stories

"True wisdom is not measured by how much you know, but by your ability to grow and learn from what you do not know. Explain to me what's the meaning of that." Natigilan ako nung nagsalita siya ng napakalalim na quote siguro. Napa-isip naman ako ng malalim habang ina-analyze ko ang lahat ng sinasabi niya habang naglalakad pa din kami. "That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery."

Bahagya akong napasandal sa malapad na katawan ng puno bago ako humampas sa hangin. "Bakit hindi ko napansin 'yun..." aniko. "Masyado ka kasing nabulag sa kagwapuhan niya," ani Quen. "Totoo– este, hindi 'no! Ang common kaya ng mukha niya. Baka s'ya talaga ang problema kaya iniwan s'ya nung Kayla. Ang presko kaya niya," dagdag ko pa. "Ang judgmental mo. Ganyan ba kasama ang tingin mo sa mga lalaki? Na porket may relationship na hindi nag work, sila agad ang may kasalanan?" patol ni Quen sa sinabi ko.

sabi ko "judgemental mo naman." ___'Aba Dahlia, parang hindi mo alam ang ugali niyan. Basta.. wag kang papayag na apihin. Tatawagan mo ako at magtatanong ka tapos hindi mo naman pala gusto ang advise ko. Sipain kaya kita?' "Oo na, sige na, salamat" natatawa niyang iniff ang ohone. Marahil, tama si Ami. Baka nga may gawing hindi maganda si Audrey.

"Hindi ka naman ganito ka bait dati, pero ngayon... iba na. Ano? Magmamadre ka na ba?" Hinampas niya ang balikat ko pero mahina lang. "Ikaw kaya ang nagsabi sa akin dati... Na 'don't judge a book by it's cover'." "Sinabi ko nga 'yun... pero hindi ko naman sinabi na 'don't judge a book after you open it'. Kita mo naman ang ugali no'n ni minsan hindi kita nakitang nagbuhat ng mabibigat." Nag-pout siya at hinawakan ang braso ko. "'Wag mong sasabihin kay Daddy, ha?"

Naiiling na natatawang pahayag ni Nizar sa kaibigan. “At talagang kapatid ko pa ang judgemental. Eh, kung ‘di ka pa naman tanga, at nagpakita ka ng ganoong ayos, abah kahit ako mapagkakamalan ka talagang bakla.” Si Deimos ulit. Malalim na napabuntonghininga si Nizar.

offer niya na inikinailing ko. “Huwag na po, baka ano na naman ang sabihin nila tungkol sa akin.” Natatawa ako. Napakajudgemental kaya ng mga tao ngayon. Kahit doon sa amin hindi mawala ang mga mata, kaunting galaw lang, kaunting pagkakamali, iyon ka na habang buhay. Wala naman sa akin kung ano ang sasabihin nila sa akin dahil kilala ko naman ang sarili ko.

Inaabsorb ng utak ko lahat ng kanyang mga sinabi. "At ayaw ko namang sabihing judgmental ka pero masyado kang one sided. Puro kutob ka lang naman ni wala kang ebidensya. Hindi mo nga siya binibigyan ng chance na patunayan ang sarili niya sayo." Dagdag pa niya.

There was a certain spark in his eyes that urged her to continue speaking even if he’s not adding anything to the conversation. “It’s fascinating. At the same time, it teaches you not to judge someone on a face value. Kasi tayo nga — siguro ikaw rin — ayaw nating jina-judge tayo agad nang walang basehan. E ’di dapat lang na hindi natin ‘yon gawin sa iba, kung ayaw nating mangyari sa ‘tin, ‘di ba? Ang unfair lang kung magiging judgerist tayo agad.” Suddenly, his face hardened. Dumilim ang mukha nito. Hanla, did she hit a nerve?

Judgment naman ito. “Bawal bang malaman ang pangalan mo?” “Sorry… I can’t give my name. Mas mabuting hindi ninyo alam.” “Judgment ka naman. Masama ‘yan,” ani ko. “Tinulungan kita kaya mas okay sana kung malaman ko ang pangalan mo.” “Judgmental.” “Ha?” “Judgmental… hindi judgment.”

aniya. Bigla akong napa-ismid sa sinabi niya at napaayos ng pagkakaupo. "Oh, hindi naman sa judgemental, sadyang...sadyang gano'n lang 'yong nakikita ko sa karamihan, lalo na ngayon," saad ko na pilit na dinedepensahan ang mga nasabi ko.