Kabiyak Novels & Stories

Hindi tuloy siya makagalaw at parang may kung anong kadenang nakatali sa kaniyang leeg sa aura ng matandang babae. Nakaupo sila sa sahig haban kaharap nila ang pahabang mesa na pinagdikit-dikit habang nasa gitna ang mga paborito niyang mga japanese food. Tulad nang: Tamagoyaki, Kashi Pan, Takoyaki, Shabu-Shabu, Dumplings, Sushi Rice, at Amazake Drinks. Halos nanlaki ang kaniyang mata sa dami ng handang pagkain. Hindi pa rin siya makapaniwala. May kapalit ito, nararamdaman niya iyon.

Bukod dito, sobrang komportable at matiwasay ng tiyan niya, tila ba nakababad siya at nagsasaya sa isang hot spring sa kalagitnaan ng taglamig. Hindi napigilan ni Jiro na mapasigaw, “Ano ito?! Paano nagkaroon ng napakalakas at kamangha-manghang stomach powder? Sinuri ko na ang lahat ng sinaunang reseta ng Oskian nang maraming beses. Masasabi na ang Kobayashi Pill ang pinakamagandang reseta sa lahat ng sinaunang prescription sa Oskia!”

Binuhusan ko ang baso sa may tabi nito upang makainum. Ang alak na iyon ay ang pinakagusto ng aking ama. Halos araw araw ay iniinum niya ito sa tuwing may ginagawa siya sa silid aklatang ito. Halos kalahati na ng bote ay naubos niya, at hindi na niya mauubos pa. At sa unang pagkakataon ay ininom ko ang parehong alak at nalasap ang napakatamis na may mapaklang sarap nito. Bago man ako kumibo, muli ay nagsalita si Pablo.

Homemade, kaya may puso, at may pagmamahal na ibinubuhos habang iniluluto. Namilog ang mata ni Sebastian. “You’ve got to be kidding me. Wagyu? In your fridge?” Ngumiti ng matipid si Trixie, bahagyang tumikhim saka sumagot kay Sebastian. “Don’t underestimate me. I know what’s best for you— I mean, for us.”

Pero hindi naman siya galit lalo pa't natutuwa siya sa bago nilang dishwasher. Automatic na, malinis pa ang pagkakahugas. Naisip niyang mukhang sulit naman pala ang pera na ginastos ni Drake para doon. "Oo nga pala, nagtext sakin si Kuya na marami siyang stocks ng bamboo shoots na bigay ng kaibigan niya. Dadaan ako bukas sa kanya para kumuha ng ilan. Kumakain ka ba ng ganun?" Tumango naman si Drake. "Yup. It's called takenoko in Japan."

tanong pa ulit ni Elco sa crew. “Ang kabsa naman po ay parang arabic version ng chicken rice. May mild spices na cinnamon at cumin vibe. Pero hindi po siya tulad ng pinoy adobo ah,” sagot ng crew habang nakangiti pa rin sa amin. “Okay, ganito na lang,” putol sa amin ni Ivy. “Order-in na lang natin ang lahat ng klaseng ng pagkain para ma-try din lahat nitong si Dasha,” sabi pa niya.

Um-order si Marga ng isang Korean rice mix na ang cute ng tawag, Bibimbap. Bumili ako sa lutong kusina, dalawang ulam para sa isang kanin. Combo ang nakalagay sa menu nila. Isang breaded pork chop, kare-kare at nagdagdag pa ako ng Calamares na masarap daw sabi ni Marga. “Dapat talaga namamasyal din tayo sa ganitong klaseng lugar para hindi lang puro kanto.” Sinawsaw niya sa suka ang Calamares.

“Hija! Kakain kaba?” Kahit malakas ang boses ng matanda ay hindi lumingon si Kyro. Halatang nag eenjoy ito sa pagkain na parang walang ibang nakikitang tao sa mundo. “Kakain po ko, ginang.” “Ginang Fe! Extra Rice at Soup po!” Napatawa ang Ginang sa sigaw ni Kyro. Doon napatingin sa gawi ko ang binata. Tumaas ang kilay niya bago ngumiti at tumingin ulit sa Ginang.

aniya ibinigay dito ang menu book Abot tenga naman ang ngiti nakapaskil sa mga labi ni Celinem “Sure,” anito kinuha sa kamay ni Yza ang menu book. Nang natapos ng um-order si Celine. Si Dax naman ang um-order. Nag-order lang naman ito ng Mapo Tofu. “Yza may idagdag ka pa ba?” Tanong ni Dax. Ubod tamis na ningitian niya si Dax. “Pork ribs with spicy, please.”

Katabi ko sina Kara, Amon, Nyra, Tito Sorin, Tito Zuko at Ramil. “Ang sarap ng tortang talon,” sabi ni Nyra. “Ang lambot ng inihaw na manok,” sabi naman ni Kara. “The best ang bagoong sa talbos,” wika naman ni Amon. “Ah, ako, masaya na ako sardinas na may mangga, sibuyas at kamatis,” sabi naman ni Eryx. “Lahat ay gusto ko, lahat ay masarap,” sabi ko. Hindi ako nagpatalo.