Kali Mata

“Dad, can you leave Mama Sammy and marry my Mom instead?” Summer braised herself when she heard her stepson, Lucian asking her husband, Giovanni. “Of course.” Tuluyang nabasag ang puso niya nang marinig ang sagot ng kanyang asawa. **** After years of being in love with him, Summer grabbed the chance to be his companion in bed when Giovanni and his first love—Amber, broke up. Ngayong bumalik na ang babae at ang anak nito ay naiwan siyang luhaan. Iyon ang akala niya dahil nang magmulat siya ng mga mata ay natagpuan na lang niya ang sarili na ikinakasal kay Giovanni dahil sa Daddy niya. Tila pinapaboran siya ng tadhana. Nawala sa eksena sa Amber. Kahit malamig ang pakikitungo sa kanya ni Giovanni ay ayos lang. Naniniwala siya na kapag naging mabuti siyang asawa at ina sa anak nitong si Lucian ay mamahalin din siya nito. But oh boy!, she’s wrong. Nang bumalik si Amber ay nawala rin ang mag-ama sa kanya. Giovanni was with Amber during their first anniversary. Broken-hearted, she signed the divorce paper and left the country. Years later, when Summer’s father asked for her help, she came back fully moved on and became a Captain of Green Beret US Army. Her and Giovanni’s path meets again without him knowing they had a daughter. And the man was acting like he didn’t bring pain before. He was acting like a lovable husband, getting her attention all he wanted. ********* “I signed the divorce paper, don’t expect the same when it comes to my kid,” asik sa kanya ni Giovanni na para bang kasalanan niya pa ng lahat. His son, Lucian came too. Crying when Summer’s daughter fought with him. “Mama Sammy, inaway ako ng bata. Don’t you want me and Daddy anymore?”

“Gusto mo?” His voice was low, almost teasing, lazy yet dangerous. Sumiksik si Amanda sa kanyang dibdib, namumula ang mukha, nanginginig ang katawan habang umaatake ang kanyang kondisyon. She bit her lip, then nodded. Isang taon na siyang kasal kay Warren Garcia pero ni minsan, hindi siya hinawakan. A wife… who was never desired. Dahil doon, unti-unting nasira si Amanda. Tuwing aatake ang kanyang sakit, she loses control, trapped in a body longing for something she was never given. Until one night… nahuli niya ang asawa niya, kissing her sister’s photo. That’s when everything shattered. Hindi siya asawa. Hindi siya mahal. She was just a substitute, a replacement. A second choice. Desperate, she goes to the hospital and meets a young, dangerously handsome doctor. But something goes wrong. Because that night, she almost crossed the line. And she didn’t even know his name. Kinabukasan, her world turns upside down.The same man is now the newly appointed CEO. Her boss. Her temptation. Trying to act like strangers, Amanda kept her distance but fate had other plans. Na-promote siya. Diretso sa tabi ng CEO. As his personal assistant. “Sir, may asawa na ako… are you trying to be the other man?” Namumula sa galit si Amanda habang napilitang mapaupo sa kandungan nito. He held her waist tighter. Then kissed her. “Baby… did you forget?” His voice dropped into a whisper. “Last night… you called me ‘husband’ all night.” In the end, Amanda walks away. No hesitation. No turning back. She remarries. Choose someone else. Chooses herself. But the man who never touched her, finally breaks. Namumula ang mata, puno ng pagsisisi.. “Amanda… let’s start over. Please, don’t leave me. I’ll do anything.” She looks at him cold, unfeeling. “Sorry.” A faint smile. “I’m not interested in a useless man.”

I took a deep breath again and again as I finally knocked twice. And after a couple of minutes a baritone yet cold voice spoke. "Come in." My brows furrowed and my chest was pounding so loud when I heard Sir JR's voice. This is the first time he showed himself to us but... this was not the first time I met him. At sana wala rin siyang maalala pa. Pinilig ko ang ulo at pilit tinatanggal ang mga nasa isipan at dahan-dahang pinihit pabukas ang pinto. Biglang nanindig ang balahibo ko dahil sa lamig sa loob ng opisina ni Sir. "Hmm..." tumikhim ako upang agawin ang atensyon niya na nakatalikod mula sa akin at prenteng nakaupo sa swivel chair niya. "Good afternoon, Sir." I greeted politely. He stayed silently, he stayed in his place and he didn't respond to me. Hindi rin siya lumilingon kaya napakamot ako ng ulo. "Sir? What can I do for you? Is it because I'm late this morning? I'm sorry Sir, there's an emergency in our home, the reason why I'm late. I'm sorry." I explained but he remained silent. Dahan-dahan akong napayuko. Mukha ngang bad mood siya dahil hindi man lang lumilingon sa akin. "How old are you?" Wala pa sa isang segundo akong nag-angat ng tingin sa kaniya. "Hmmm, 24, Sir..." I answered lowly. "Married?" I swallowed as I responded. "No." "Single?" he asked again. "Opo." "Any relationship? Boyfriend? Ka live in?" "Wala po, Sir..." Pilit kong sinasagot ang mga tanong niya kahit alam kong confidential na iyon. Hindi ko rin alam kung bakit iyon ang naging binungad niya sa akin na hindi ko inaasahan. Nabalot kami ng katahimikan hanggang sa muli siyang magtanong na ikinamilog ng mga mata ko. "Virgin or not?" My mouth opened a bit 'coz of his inappropriate question.

Sa gitna ng isang malamig at maka pangyarihang mansion, pumasok si Ysabel Aragon isang babaeng hindi lang basta nanny, kundi si Vivienne Calista Montclair, na nagbago ng pagkakakilanlan upang makapasok sa mundo ng mga Whitmore. Ang tunay niyang pakay ay hindi trabaho, kundi isang lihim na misyon ang makalapit kay Aurelius Whitmore, ang kinatatakutang Don na posibleng may kinalaman sa pagkawala ng kanyang ina. Ang trahedyang iyon ang nagbago sa buong buhay niya, kaya sa likod ng bagong pangalan at bagong katauhan, matagal niyang pinagplanuhan ang bawat hakbang para makapasok sa buhay ng lalaking kinamumuhian niya. Sa mata ng lahat, isa lamang siyang simpleng nanny, pero sa likod nito ay isang babaeng puno ng galit, sakit, at matinding paghahanap ng katotohanan. Ngunit sa pagpasok niya sa mansion ng mga Whitmore, hindi niya inaasahang may batang si Isabella na unti-unting babago sa direksyon ng kanyang misyon. Sa halip na malamig at magulong kapaligiran, nakita niya ang isang inosenteng bata na dahan-dahang nagbubukas ng pinto ng tiwala at emosyon na matagal nang nakasara sa kanya. Habang mas lumalalim ang koneksyon ni Ysabel kay Isabella, mas nagiging komplikado rin ang kanyang misyon dahil unti-unti siyang nahihila sa misteryosong si Aurelius. Isang lalaking puno ng kapangyarihan, panganib, at madilim na nakaraan-na sa bawat titig ay unti-unting sumisira sa matitibay niyang depensa. Sa pagitan ng paghihiganti, lihim na pagkakakilanlan, at unti-unting pagkapit ng damdamin, nagiging mas magulo ang lahat. Hanggang saan niya kayang panindigan ang kanyang misyon kung ang puso niya mismo ang unti-unting kumakalaban dito? At sa mundong puno ng kasinungalingan at kapangyarihan... sino nga ba ang tunay na kalaban ang Don o ang sariling damdamin niya?

Shantal she's simple beautiful and innocent, namumuhay siyang masaya sa hacienda de monteverde at isa mga magulang niya ang kasalukoyan nag tatatrabaho sa loob ng malawak na hacienda ng mga monteverte at kilalang mayaman hindi lang dito sa pilipinas maging sa ibat ibang bansa at dito narin sila nanirahan simula ng mapadpad sila sa lugar at masasabi niyang masaya at maayos naman ang pamumuhay nila dito kasama ang mga magulang at mga kapatid niya. Sa idad niyang 18 never pa siya pumasok sa isang relasyos kasi gusto muna niya makapag tapos sa course niyang architecture kaya wala siyang time sa ibang bagay lalo na about sa lovelife o sexual b*b* siya pag dating sa bagay na yun kaya tinatawag siyang shantal the innocent. Pero pano kung isang araw dumating sa mundo niyang tahimik ang isang happy go lucky arogante pilyo bastos mata pobreng at higit sa lahat walang galang na c prince ace monteverde kaya niya kayang patutungohan ang binata at turuan ng tamang asal o mag papadala siya sa bugso ng damdamin at mauwi sa walang humpay na kaligayahan na silang dalawa lang ang nakakaalam kahit wala silang level ng binata, at tuloyan ng mag laho ang shantal na inosente. Si prince ace 25 years old happy go lucky walang derection ang buhay niya gasto dito gasto doon babae dito babae doon at ayaw din imanage ang sandamakmak na business ng mga magulang kaya sa inis at galit ng mga ito tinapon siya sa hacienda de monteverde ng matoto siya sa buhay hindi yung mag lustay lang ng kayaman nila. Ano kaya ang nag hihintay na kapalaran kay ace sa hacienda matatagpuan niya kaya dito ang ang magpapabago sa boa niyang pag katao at pananaw sa buhay..?

“Oh my… ang aking Kapitan! Mabuti naman naalala mo ako! Hmp malapit ng magtampo sa’yo si Lola. Ilan taon na din ang nakalipas.” Sabi ni lola ng may pagtatampo sa kaniyang tinig. “Magagawa ba naman kitang tiisin, ikaw ata ang pinaka-mamahal kong Lola!” nakangiti kong sagot kay Lola sabay yakap sa kaniya. Habang masaya akong bumabati kay Lola ay isang pigura ng babaeng nakatalikod ang unti-unting tumayo at nakangiting humarap sa amin. Si Yvette. Hindi ko inaasahan na dadating siya ngayong araw. Nakangiti siya pero makikita sa kaniyang mata ang kakaibang lungkot, isang damdamin na kahit anong tago ang gawin ay hindi niya maitatanggi. Si Yvette ang dati kong karelasyon at muntik ko ng mahalin matapos kong aliwin ang aking sarili ng malaman kong naging boyfriend ni Karmela si Andrew. Tumaas ang kilay ko ng makita ko siya. Wala naman akong pakielam sa kaniya pero knowing Yvette? Paniguradong gagawa siya ng eksena at ayokong matakot si Karmela dahil sa kaniya. Lumapit siya sa akin at nag beso. Nakangiti niya akong binati ngunit may halong pait sa kaniyang boses “My Captain Xian Herrera… its nice to see you again. Ang tagal na din ng huli nating pagkikila” may panunuya siyang tumingin kay Karmela at mapait ng ngumiti sa kaniya “siya ba? Siya ba ang dahilan kung bakit hindi mo ako sinuyo? Kaya naman pala bigla kang nawala sa picture. May bago ka na palang pinagkaka-abalahan!” Nang marinig ko ang sinabing iyon ni Yvette ay alam kong hindi lang iyon simpleng pagpuna. Naramdaman ko sa kaniyang boses ang matinding hinanakit. Kinapitan ko ng mahigpit ang kamay ni Karmela at tinignan siya na parang sinasabing “ huwag kang mag-alala hindi kita pababayaan.”

Lumipat ang kaniyang kaluluwa sa asawa ng Mafia Boss na kung saan ay matagal nang nakakaranas ng paghihirap habang kasama ang asawa nito. Clyde Cleomonte, a 21 years old na kung saan ay pinakasalan ng sapilitan ni Silvia Kill na Mafia boss. "Hon, are you okay?", tanong ng babae saakin. Hon? Bakit niya ako tinatawag na Hon at bakit nandito ako sa hospital? Ang huli kong naaalala ay itinulak ako ni Blue, may tumulong ba saakin? "Nasaan sina Blue? Nakulong naba sila?", tanong ko sa mga lalaking nakaitim. I think mga pulis sila pero bakit hindi sila nakauniporme? "Whose blue? Hon, what happened back then?", tanong ulit ng babae. Bakit ba Hon ang palaging tawag niya sakin? Hindi ko naman siya kilala. Napatingin ako sa salamin na kung saan ay nasa side wall, I saw that this is not my face. Nanlaki ang mata ko sa gulat, anong nangyari sa mukha ko at sino sila. Lalapit na sana ang babae ng itinago ko ang katawan ko hanggang sa leeg ng kumot. "Stay right there!! Wah mokong lapitan", sigaw ko kaya napahinto naman siya at nag aalalang nakatingin saakin. "Do you- do you forget about me?", nauutal na sagot niya. Biglang may lumitaw na batang babae around 3 ata galing sa kaniyang likod. Nakatingin na siya saakin ngayon. "Mama?", tanong nito. Wait, naguguluhan na ako. Sino ba sila at bakit tinatawag akong Mama ng bata. "Hindi ko alam ang sinasabi niyo at wag mokong tinatawag na Mama!!" ,sigaw ko sa kanila. Biglang umiyak ang bata at nagpabuhat sa babae. Kinarga niya ito at nagdilim ang tingin nito saakin. Sino ba sila? I don't understand what's happening. Mama, i need you.

Architect Miles Muñoz, isang matapang, palaban at kabigha-bighaning probinsyana. Nasa kan'ya na ang lahat pero lingid sa kaalaman ng iba ay ginapangan na siya ng pagkabahala sapagkat sa edad na dalawampu't siyam ay ni minsan hindi pa niya naranasan na magkanobyo. Nais na niyang magkaanak at bumuo ng sariling pamilya ngunit paano nga ba niya iyon maisakatuparan gayong kahit ni isang manliligaw nga lang ay ni wala siya? Engineer Jeffry Shaun Villafuente, isang matagumpay at mayaman na business tycoon. Isang happy-go-lucky guy at certified playboy. "What? You are looking for a baby maker?!" tila nawala ang pagkalasing ni Jeff sa narinig. Kasalukuyan silang nag-uusap sa bar habang umiinom ng alak. "Are you that desperate? You will be looking for an anonymous man para lang maging baby maker mo?" Umiling-iling ito at diretsang nilagok ang laman ng hawak nitong baso. "Ano naman ngayon? Uso na ngayon 'yan sa mga nais magkaanak lang." "You have a point." Tumango-tango ito ngunit sandaling natigilan. Nilingon sya nito at muling nagsalita. "Why don't you just ask for my cells then? By that, you don't have to look far." Sumilay ang pilyong ngiti sa labi nito. Siya naman ang nagulat. Sandaling tinitigan niya ang mukha ni Jeffry at napaisip sa suhestiyon nito. Sinubukan niyang basahin at sukatin kung gaano ito kaseryoso sa sinabi. Hanggang sa huli ay nagkibit-balikat na lamang siya. "Sa bagay pinamimigay mo lang naman kahit kanino iyang sperm cells mo. Fine. Just give me a baby, no more no less. How's that?" Isang desisyon ang kanyang pinakawalan, pasyang kahit siya ay lihim na nangamba. Tila napatda pa ito sa agaran na pagsang-ayon niya bagama't kalakip naman nito ay ang nabanaag niyang pagkislap ng mga mata ng lalaki. "Well, that's great! Then your wish is my command!" he said with a teasing smile.

Si Anna Marie Lacuesta, ulilang lubos, panganay, bread winner, at tumatayong nanay at tatay sa kanyang tatlong kapatid. Isa isang bank teller ngunit napilitang magresign upang maging secretary ng isang masungit na CEO ng Eduardo’s Corporation na si Ezekiel Eduardo. Nag-iisang anak ngunit may tatlong pinsan at kabilang dito ang girlfriend ng ex-boyfriend niyang si Yael, ang kasintahan niya ng apat na taon at iniwan siya dahil sa obligasiyon niya sa mga kapatid. Dahil dito ay mas naging strikto at mas naging masungit sa kanya si Ezekiel dahil sap ag-aakalang may pagtingin pa siya sa boyfriend ng pinakamamahal nitong pinsan. Dahil doble ang kinikita niya sa pagiging secretary niya at iyon ang kailangan niya upang matustusan ang pag-aaral at iba pang pangangailangan nilang magkakapatid ay tinitiis niya ang sobrang kasungitan ng kanyang boss. Hanggang sa hindi inaasahang pagkakataon ay may nangyari sa kanila ni Ezekiel at halos mawalan ng kulay ang kanyang mukha ng magbigay ito ng blankong tseke. Aniya ay bayad daw ng kanyang sebisyo at kung hindi daw niya kukunin ay iisipin nitong may plano sa kanya ang dalaga dahil wala naman daw libre sa mundong ito. Sa inis ay napilitan niyang kinuha ang ibinigay nitong tseke, isa pa ayaw niyang mawalan ng trabaho kaya pikit mata laman niyang tinanggap kahit napakababa ang pagtingin nito sa kanya. Hindi lamang kasi iisang beses na mayroong nangyari sa kanila at hindi rin lang iisa o dadalawa ang tsekeng natanggap niya. Inalok pa siya ng malaking halaga upang layuan daw niya ang kasintahan ng pinsan nito ngunit ang pinakaworst ay ang bilhin nito ang kanyang puso, isip at kaluluwa. Unti unti ay napapamahal siya sa binata ngunit paano niya mababago ang napakababang pagtingin nito sa kanya?

“Kahit minsan ba nagawa mo akong mahalin sa tatlong taon nating pagsasama?” Pinahid ni Felicia ang mga luhang walang tigil sa pagpatak mula sa kanyang mga mata at nagpatuloy. “Kahit katiting lang?” Batid ni Felicia na sa pagbigkas niya ng mga salitang iyon ay itinapon na niya ang lahat ng kanyang natitirang dignidad. Gusto niyang sabunutan ang sarili dahil sa ginagawa niyang kamartiran. Hindi ito deserve ni Xander dahil sa mga pinaggagawa nito sa kanya. Subalit tila ba may sariling buhay ang kanyang puso sapagkat kahit na anong gawin ng lalaki sa kanya ay nangingibabaw pa rin ang kanyang pagmamahal para rito. Marahas na binawi ni Xander ang kanyang braso. “What do you think, woman? What do you think is my answer?” Napalunok si Felicia. “N-Nainitidihan ko,” she answered softly. “Xander… I am sorry if my love made you this miserable.” ************* Sa loob ng tatlong taon, umasa si Felicia na matututunan din siyang mahalin ni Alexander Buenaventura. Subalit ni katiting na pagmamahal ay hindi siya tinapunan ng lalaki. Sa halip, matinding galit at pagkapoot ang namayani sa puso ng binata dahil sa paniniwala nitong minanipula ni Felicia ang kanyang lola upang sila'y maikasal. Finally, Felicia had enough. She left Xander and moved on with her life. Ipinagpatuloy ni Felicia ang naudlot niyang pangarap, ang pagdo-doktor. Pinilit niyang kalimutan ang lalaking dumurog sa kanyang puso, kasama ang naging bunga ng kanilang una’t huli pagniniig, si Caleb. Sa loob ng anim na taon, naging mapayapa ang buhay ni Felicia. Subalit isang araw, muling nag-krus ang mga landas nila ni Xander. At sa pagkakataong ito, gagawin ni Xander ang lahat upang bumalik siya sa kanya.