Pier Angeli Novels & Stories

Sa oras na 'to, may magpapaalam na sa middleman ng organisasyon para maconrner kami sa pier, pero bago pa makakilos sila, nakahanda na ang lahat. Sisiguraduhin naming ito na ang huling araw namin ni Vanna sa pagtakbo at pagtatago. Hindi rin nagtagal ay nandoon na kami sa nasabing lugar, 'di gaya sa ekslusibong pier ko sa Manila, mas maliit ito at walang kalapit na gusali at tago ang lugar. Sa pagitan ng dalawang sementadong pier ay nakaparada ang yateng kulay puti na may desinyong asul. May initials itong DCorp. na ang ibig sabihin ay Daviro Corporation. Magmimistulang akin ang sasakyan. Hindi rin naman kasi ito nakasulat sa pangalan ni tiya, at halatang bago pa ito.

namumula ang ilong at ang balikat ay bahagyang gumagalaw sanhi ng pag-iyak. "Magpapakilala ako 'nak.." Oh my gosh.. Lusaw na lusaw na ako sa pagkakataong ito.. para na ring nilalamukos ang puso.. "I'm Philip Javier Hernandez.. a businessman.. your Mama, introduced you to me.. Hi, Angelo.. sorry for not being there when you needed me.." Tumingala at suminghap siya.. nilalapitan na siya.. "Please forgive me son.."

‘Room 69’ °°° Si Lance ay kasalukuyang nasa loob ng kaniyang sasakyan, kasama niya si Sid na nagmamaneho patungo sa ‘HP Sailor’. Ang HP Sailor ay ang pinakamalaki at sikat na pier sa buong Pilipinas na pag-aari ni Renzi Reichenstein. Ipinarada ni Sid ang sasakyan nang makarating sa pier. Bumaba si Sid upang pagbuksan ang boss ngunit kusang lumabas si Lance, hindi niya na hinintay na pagbuksan siya ni Sid. Tumayo ng tuwid si Sid habang nakamasid sa Boss na isinuot ang mamahalin nitong shades at tumingin sa paligid.

nag-aalalang tanong nito kay Angel bago bumaling sa kanya. Nagngalit ang panga nito at agad na lumapit sa kanya. Hinaklit nito ang braso niya. "Anong ginawa mo, Sienna?" pigil na sigaw nito at halos bum*on ang mga daliri nito sa manipis niyang balat. Kita niyang lumapit na rin si Gustavo at agad na binalot sa coat nito si Angel. Hindi rin maipinta ang mukha nito pero bumulong dito si Angel.

Parati kasing occupied ang mga upuan kaya naman sa sahig ako umuupo. Habang abala ako sa pagre-review, may isang lalaki ang umupo sa isang bakanteng upuan na nasa aking harapan. Hindi ko siya pinansin. Nagpatuloy lang ako sa pagre-review. Mayamaya pa, natigilan ako nang mapansin ang kulay ng uniform na suot-suot niya gamit ang peripheral vision ko. Nakasuot siya ng kulay puting uniform. Ang ibig sabihin lang no'n ay isa siyang Angel.

Sa biyahe, tahimik lang ako habang siya naman ay panay ang paalala: "Just smile, wag ka kabahan, at huwag mo masyado isipin kung ano mangyayari. Dito, ang unang impression, 'yun ang puhunan." Pagdating namin sa pier, halos mapanganga ako. Ang yate ay parang lumang pelikula ng mga milyonaryo—puti at kintab ang katawan, at halatang puno ng security. May nakapila nang ilang babae, lahat naka-mamahaling gown at sapatos na siguro mas mahal pa sa renta ng buong café. Ramdam ko ang kaba habang pumipila kami. "Girl, relax. Natural ka lang. Ang ganda mo kaya," bulong ni Mia.

Isa na tong desisyon na to ang pinakamabigat sa lahat pero ito na lang kasi talaga ang natatanggi kong pag-asa. Naputol ang pag-iisip ko nang magsalita si Pierre. "Mamimiss mo yang mukha mo," aniya habang nakangiti. Napangiti rin ako. Tama siya, mamimiss ko 'to. "Sobra, pero alam ko at nagtitiwala ako kay Kiyoshi na papagandahin niya ako," pagbibiro ko. Natawa naman si Pierre. "You're already beautiful, Angelic. Kaya hindi nakakapagtaka na sinabi sa akin ni Kiyoshi na interesado siya sayo,"

Nakita ko sila sa CCTV camera, tatawagin na raw ako at kakain na. Napatingin ako sa aking orasan at napasinghap ng makita kong mag aalas dos na pala. Dali dali akong lumabas, mamaya ko na balikan ito. Kaya pala nahihilo ako dahil sa gutom, bakit nga pala trabaho na naman ang iniisip ko samantalang rest ko nga pala ito. Nag ayos ako ng sarili at kunyaring kagigising ko lang ng lumabas ako. "Ayan na pala si Angel at kagigising lang. Kaya naman pala hindi sumasagot sa mga katok ko kanina," ani Aling Conching.

Ang "Anghel’s Flavors" ay nagsisimulang maging usap-usapan sa buong Siargao. Ang mga turista ay hindi lang bumibisita para sa surfing, kundi para na rin sa mga bote ng sauce ni Ria na ibinebenta sa mga maliliit na tindahan sa tabing-beach. Ang lasa ng kaniyang Sinigang sauce ay tila isang mahika na kayang gawing espesyal ang kahit anong isdang huli sa dagat.

anang isang malambot na boses sa likod namin. lahat kami ay napa tingin doon at nakita ko ang dalawang dalagitang kakapasok palang sa glass door nang store. iyong isa ay maamo ang mukha at parang anghel. samantalang yung isa naman ay matapang katulad nang sa akin. "assist this two young lady too. wrap everything they like" ani Pierce. mukhang nagulat iyon dalagitang maamo ang mukha samatalang iyong isa ay agad na nag libot sa loob ng store.