Novel & Cerita Kapre Costume

Ang kanyang nakakaakit na aura ay lumalabas mula sa kanyang magandang katawan. Siya ay nakasuot ng tradisyunal na damit mula India, pinapakita ang kanyang payat na bewang na may diyamante dito. Ang mga lalaki ay hinihingal ng mabigat matapos makita siyang nakatayo doon. “Zoe Garcia?” “Ang Maiden ng India?” Hindi lang si Harvey hindi nagalit, siya pa ay umunat sa kamay ni Zoe ng nakangiti.

Tahimik lang ito pero diretsong nakatingin sa mga mata niya. Biglang lumakas ang kabog ng dibdib ni Jasper. Ginapang ng excitement ang buong pagkatao niya. “Kirsten,” mahina niyang usal. Nakasuot ito ng gown, napakaganda at yumayakap sa katawan niya ang suot nito. Kitang kita ang balingkinita niyang katawan. Napalunok si Jasper. Sa mga oras na ‘to gusto niya nang bumaba ng stage. Gusto niyang salubungin ng isang mahigpit na yakap ang babaeng gumugulo ng maraming araw sa isip niya.

Umorder siya ng kape, naupo sa sulok, at dahan-dahang uminom habang naghihintay. Lumipas ang kalahating oras, halos wala nang tao sa paligid, pero wala pa rin si Kaira. Nang akala niya’y hindi na ito sisipot, biglang bumukas ang pinto. Napasulyap ang buong café. Pumasok si Kaira, naka-puting dress na halos wala nang tinatakpan. Mababa ang neckline, maiksi ang laylayan, at tila sinadya ang bawat galaw. May pulang lipstick, matalas ang mata, at ang mga galaw niya ay parang modelo sa runway.

Naka-bun lang ako ngayon ngunit sinuotan naman nila ako ng isang gintong phoenix coronet. Habang nilagay naman nila sa magkabilang tenga ko ang pares ng isang gintong chandelier earrings na may mga pulang bato. Ang suot ko namang damit ay kulay ginto at may burda ng peony kapares ang isang simpleng yuanjian na kulay pula. [Yunjian/Shoulder Cape: In order to protect the collar and shoulder areas of the clothes from being stained, the yunjian, or shoulder cape, was adopted.]

Ang kapal ng mukha idamay ang bansa kung saan ako nakatira. Siya naman ang saglitan kong tiningnan. Sigurado akong sa tela at pilak niyang medalyon ay nanggaling siya sa bansang Cairon. Masasabi naman na sa manipis na tela ng aking suot ay nanggaling ako sa Narvia. Us, Narvians are only allowed to wear long, red and light pink dresses. Ang mga nakatira naman sa bansang Cairon ay may pilak na medalyon. They wear blue dresses. Sevarians wear long green dresses. Lastly, Nevarion wears brown dresses. We have our dress codes.

Idagdag pa yung, accent nila sa Da-ddy, ang arte! Sa totoo lang kapag ganito sila, hindi ka matatakot sa kanila, lalo na kung di ka pa kaluluwa, hindi naman sila nakakatakot ehh, pero kapag naka reaper attire sila, talagang pang-kamatayan lang ng din ang datingan. Nakalutang ung bungong ulo, habang yung hoodie nila, umaapoy nang kulay blue. "Kailan ba?" tanung ko.

Camila that is standing in her simple yet so elegant red dress while her long hair is flowing as if it is dancing with the wind. Napa kurap sya ngunit kasabay ng pagkurap nya ay naramdaman nya ang isang malakas na suntok na pinakawalan ni Saphira.

Nakakapagtaka nga lang dahil kahit mukhang nalugi ang mukha ko sa itsura ko ay nakakarinig pa rin ako ng hagikgikan ng mga babae rito sa room kapag napapadaan sila sa gawi ko. Black ang kabuuan na kulay ng costume ko at sinamahan niya ito ng kulay gold na belt at gold din na glitters sa cape at hood. Para itong gown kung tutuusin, at sobrang nakakailang suotin dahil see-through lahat ang ginamit ni Kayle na tela. Tanging ang pants ko lang ang hindi see-through kaya hindi ko alam kung kakayanin ko na lumakad sa harap ng maraming tao na halos kita na ang balat ko.

Tangina niya Maya lang ay nakita ko na parating na si Stephanie. Agad naman sumilay ang ngiti sa aking labi pero bigla na lang nawala yun ng makita ko na naka kapit na tuko dito. Oo tuko na may pagka tarsier sa tindi nito lumambutin kay Stephanie ko. At napansin ko din ang suot nitong jacket. Tangina Jacket ni Jade ito ah. tapos bumaba pa ang tingin ko at halos dumilim ang itsura ko ng makita ako ang abs nito naka crop top lang kasi ito. hindi kayang takpan lahat ng jacket na suot niya kasi naman ay naka open ito at hindi naman niya binutones.

Kabanata 1 “Ang ganda-ganda niyo po, Ma’am! Bagay na bagay sa inyo ang wedding gown!” Halos paulit-ulit na lumalabas sa bibig ng shop manager habang tinitingnan si Carmelle na nakasuot ng wedding gown. Ang puting gown ay sakto sa kanya, yakap ang manipis niyang baywang, habang bumabagsak ang malambot na tela hanggang sa sahig na parang eksena sa isang fairytale. Kahit minimal lang ang makeup niya, hindi nawala ang natural na ganda ng mukha niya. Mas lalo pa nga itong naging matingkad, parang hindi na kailangan ng kahit anong dagdag.