Collecting Memories Caption Novels & Stories

tawa ko. “Speak for yourself.” “You missed that note.” “The piano was wrong.” Natawa ako nang malakas. “Of course.” Nawala ang tawanan, pero hindi ang saya. Tinignan ko ang mga litrato. “I wish I remembered more.” Tumingin siya. “You don’t have to.” “Why?” “Because we can make new memories.” Tumingin ako, mahina. “Here?” Tumango siya. “Here.”

Siguro makakatulong din ang bahay na ito para mabalik ang memories ko noon. Sana bumalik agad. ****** LMCD22

And I guess, kahit papaano ay nakatulong naman ang presensiya niya para panandalian kong makalimutan ang nangyayari sa amin ni Natalie. Yeah! Panandalian lang dahil napakalabong makalimutan ko lahat lahat ng pinagsamahan namin kahit sa loob lang iyon ng ilang buwan. It maybe short but I know that the moments and memories we've shared will last.

Ilang minuto rin ay kumalma na ang dalawa na ngayon ay nakaupo na magkayakap sa couch habang si Colby naman ay patawang iniirapan sila kaya naman binato ni Aux ng unan ang kaibigan. "Teka, ano ba ang talgang nangyari, paano mo ulit nakuha ang memory mo?" Tanong ni Ley na si Colby ang nagsalita. "Well, bago pa makuha nila ang memory ni boss, we talked about this and she commanded me na kahit anong mangyari I need to work inside para malaman ang lahat, it seriously took me two years para makuha ang tiwala nila, I am sorry friend kung parang palagi akong busy, iyon kasi ang wino-work out ko, hindi ko pwede sabihin sa iyo kasi alam ko na baka ikapahamak mo, hanggang sa nalaman ko nga ang way nil

Pinagigitnaan iyon ng hindi birong hanay ng mga koleksyon ng mga plaque at memorabilias ng pagiging kilala sa kanyang propesyon. Sa ibabaw ng mahogany desk, nabasa ko sa name plate ang pangalan niya: Attorney Del Mundo Capacio. “Moral damages?” Umangat ako sa pagkakaupo ko nang marinig ko yon. Sa dinami-dami ng sinabi niya, kailangan kong isa-isahin ang mga bagay sa kaya lang ng kapasidad kong maunawaan.

"Lahat naman sa iyo ay bago, hindi ba? Meron kang amnesia. Malay mo ginawa mo na ito noon." "l know. Sige, susunod na ako." "Let's start.. Merong camera dito at irerecord natin ang lahat ng mapag-uusapan natin ayon sa mga bagay na hindi mo kamo natatandaan. Ngayon, tumingin ka dito sa orasan ko." I looked at an antique necklace clock and followed its movements. Napanood ko na ito sa pelikula. I always have doubts if this is true.

“Oo naman. May kaklase akong nagtatrabaho rito at siya ang nagbalita sa akin. She even gave me free entrance tickets, and we can have early access to those salable collections.” Napangiti si Claire sa sobrang pananabik. Basta ancient collections ang pag-uusapan ay ayaw niyang magpahuli. Muli niyang itinutok ang mata mula sa painting ng Funeral of Saint Rose upang sauluhin ang bawat detalye niyon. At dahil mayroon siyang photographic memory, kahit hindi na niya iyon kunan ng larawan ay kaya na niya iyong ipinta.

Tumigil siya. “Hindi kapangyarihan.” “Kung ganoon, ano?” Itinuro niya ang larawan. “Memory.” Natahimik kami. “May kakayahan si Adrian na panatilihin ang mga alaala na hindi dapat nananatili.” Napatingin ako sa kanya. “Memory?” Tumango si Vincent. “Kapag binura ang isang alaala sa paligid niya, may bahagi nito na napupunta sa kanya.”

She could already imagine herself sitting there, the salt air filling her lungs, forgetting—at least for a moment—why she was here in the first place. Pero ang mas tumatak sa kan’ya ay ang fireplace sa gilid. Hindi naman naka-on, but its pale limestone frame gave it an almost sacred quality, like an altar. And above was a painting. It was an abstract painting in gray, ash, and rust. Walang malinaw na imahe pero mabigat sa pakiramdam, like it was trying to remember something it couldn’t. “Ipinadala 'yan galing Italy,” sabi ng butler, napansin ang tingin niya. “It’s called Falling Memory.”

Ang liit-liit niya para siyang babasagin na bagay na kailangan mong ingatan. “Say cheese daddy!” Napatingin nalang ako kay Addison ng mag flash ang camera na hawak niya. Sa mga nagdaang buwan ay nahilig siya sa camera at palagi niya kaming kinukunan at lahat yun ay nakalagay sa kwarto nila at kung minsan ay saamin niya inilalagay. She's collecting our memories I'm so proud of our princess. “Daddy your crying.” napatingin ako kay Aiden dahil sa sinabi niya at tumango.