Memories In Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Simula ngayon dapat balewalain mo sya. Kahit masakit still na m-miss ko yong mga memories namin kahit di kami nagkakasundo. _ Flashback "Hindi ah. In-order ko to..." Agad kong tinakpan ang bibig ko. Oopps heheh p*tangina sasabihin ko ba o hindi? Kung wag nalang kaya baka magalit si Ken eh. "In-order saan?" Oh my narinig nya pala yun p*tangina!

hanggang sa abutin na nga ng ilang oras _________________ YOU can go back to the place, but you can't repeat the excitement you felt, Maaring masulyapan mo ang iilang pangyayari, ngunit hindi mo na ito mababalikan ng buo Marami na ang nagbago... Ayoko na ring humiling na maulit pa ang mga bagay na matagal ko ng iniwan.. Memories! "I told you, you may struggle to sleep tonight" Mula sa gilid ng mata ko ay nakita ko ang pagupo niya sa kabilang upuan...isang mesa lang ang pagitan namin..

Biglang sumagi sa isip ko ang lola habang hindi papigil ang puso sa pagkabog. “Ija,” bakas ang pangulila sa kaniyang mga mata. “I was long forgotten the passage of time. Ngunit hindi ko malimutan ang nakaraang...humulma sa akin,” mapait siyang napangiti, nababalot ng kakaibang emosyon ang mata. “My memoire is left behind, keep by my child.” “Memoire?” “Ngunit hindi ako umasa pa sa sobra, ija, at marahil ay hindi niya 'yon mabasa,” sa unang pagkataon ay nabalot siya ng hinagpis.

Kaya ba umabot nang ilang taon? Kung simpleng amnesia lang dahil sa pagkauntog ko, babalik at babalik iyon kaagad. Pero itong akin, matagal kong nakalimutan. Kaya malakas ang loob na may kinalaman ang gamot na pinainom niya sa akin. Oh, may isa pala akong nakalimutan, ang pangyayaring iyon– ang mismong ginawa sa akin ni Lester.

“Paumanhin… wala akong alaala tungkol sa inyo.” Tahimik ang silid. Narinig ko ang sarili kong paglunok. “Retrograde amnesia,” mabigat na sabi ni Tito Jhovel. “Malakas ang trauma. Posibleng burado ang personal memories—lalo na ang mga emosyonal na koneksyon.” “Babalik pa ba?” halos pabulong na tanong ni Mommy. Tumingin si Tito Jhovel sa tiyan ni Ate at doon sa batang hindi niya pa alam na dala niya.

"Yo también te extrañé. Te extrañé mucho." "Sorry po if I was too mean. Sorry po kung may nasabi akong hindi maganda sa inyo. Sorry po kung nasaktan ko kayo. Ate, thank you for finding me. Thank you for bringing back my memories. I missed mamá, I missed papá."

Nakahalukipkip siya at nakatingin sa tatlo, nakasabit sa leeg niya ang kaniyang camera. "I think memories are more important than photos." sambit ni lucas. "But photos can be a memory holder, when you see a picture it can remind you of that certain memory." sabi ni salem. "Yeah yeah but i think memories inside your hippocampus, neocortex, and amygdala are more precious." saad ni lucas. Nagulat na lang din ako sa sinabi ni lucas. Ano raw? Hippopotamus? cortex? amigdala? Potangna nagmumukha akong bobo rito sa gitna nila!

Bulong ko sa sarili. Pero kanina ay bigla na lang nag-react ang katawan niya ng marinig niya ang sinabi ni Nay Ele patungkol sa akin. A-ano iyon muscle memory? My gosh, napatawa na lang ako sa aking mga iniisip. "Hindi ko din po alam nay Ele," tugon ko sa tanong niya sa akin. "Hayaan na lang natin baka pagod lang siya," Saad ni Nay Ele sa akin. Pagkatapos ay itinuloy ko na ang aking kinakain na saging habang si Nay Ele naman ay nagbabalat ng manga.

Gusto kong matawa ngunit pinipigilan ko dahil sisirain no’n ang mood na mayroon kami ngayon. “What do you mean?” Kunot noo niyang tanong. I smiled. “Noong huli mo siyang nakita, don’t see it as a nightmare. See it as a good memory dahil sa huling pagkakataon, hanggang sa huling hininga niya, naging payapa ang lolo mo na ikaw ang huli niyang nakita.” Tinitigan lang niya ako. “I mean, don’t see it as your memory. See it as your lolo’s memory. Naiintindihan mo’ko?”