Knowing Myself Quotes 소설 & 이야기

I looked around to see my bestest friend but I couldn't see her, "My bestest friend, Sam, sorry and thank you . . ." Maybe I can't see her, but I wish she could hear me. I smiled, "Why are those the memorable moments that I want to share with all of you? We all know that life is full of problems; full of positivity and negativity, full of ups and downs. When a problem comes, you will find something unexpected so look carefully into it, even though it was a problem you will see how good the impact of it is to us. Yung tipong alam mong nakaka-down or disappointing but you can see its good side. We all have good and bad sides, if you only look in the bad sides, nothing will happen to you but if

Hindi niya kailangang ipaliwanag ang sarili niya, lalo na sa isang taong mahilig magpaka-busy sa buhay ng may buhay. “If that’s what you think, then that’s on you.” malamig niyang sagot, sabay lingon palayo. Hindi niya na kayang makipagtagisan ng dila sa isang taong wala namang alam sa tunay na nangyayari.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Dire-diretso na akong naglakad papalabas ng silid na iyon. "Kahit nga yata ikaw hindi mo rin naiintindihan ang sarili mo eh," natigil ako sa paghakbang nang sabihin niya iyon, marahil tama nga siya kahit ako hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. "Pa'no mo naman nasabing katulad rin nila ako sinubukan mo na ba?"

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Pero nandito pa rin ang bigat ng mga salitang iniwan niya, ang mga tanong na ayaw kong sagutin. "Nyx, nangako ka. Nangako ka sa sarili mo na wala na." Pagpapaala ko sa aking sarili. Pero paano ako makakausad kung ayokong malaman ang katotohanan? At paano kung bumalik ang lahat kapag sinabi niya sa akin kung ano nga bang dahilan? I know myself more than anyone. Especially when Maverick was involved.

I learned my lesson, I should know my limitations. This time I will choose my self. I'm empty already. Napasobra ata ako sa pag-aalaga at pag-aalala sa iba kaya heto ako ngayon, igang-iga. I should love my self more, I forgot that I'm important too.

Hindi siya sumigaw. Walang dramatic scene. Mas tahimik pa sa inaasahan. Pero mas totoo. Lumapit ako at niyakap siya. Hindi mahigpit. Hindi desperate. Just enough. “Hindi ako umaalis,” sabi ko. “Hindi ko lang alam kung paano manatili nang hindi nawawala ang sarili ko.” Hinawakan niya ang likod ko. “Then find yourself,” bulong niya. “And if you still want me after… I’ll be here.”

Napataas ang isang kilay niya at natawa. “Hindi mo na rin kailangang sabihin iyan sa akin. I knew myself-- everything. Kahit lahat ng bagay na maiipintas sa akin nang isang tao ay alam ko. At balewala lang ang mga iyon sa ‘kin. Kung ganoon sila mag-isip, then who cares? Hindi naman noon mababago kung ano ang naabot ko ngayon,” may pagmamayabang na turan niya. Umismid ito. “That’s really who you are.” Ang tinutukoy nito ay ang pagiging mayabang niya.

“That was before they realized you matter.” Parang huminto ang dugo ko. Matter? To him? Hindi. Hindi ako dapat magpadala doon. “Hayaan mo akong piliin ang risk,” sabi ko, boses nanginginig. “Buhay ko ’to.” Tumigas ang expression niya — parang sinarado lahat ng soft parts ng pagkatao niya. “No.” “Bakit?” “Because once you know everything, you can’t unknow it.”