7 Words Novels & Stories

Sa loob ng ilang sandali ay magkahinang ang mga mata nila, nag-uusap sa mga lengguwaheng sila lang ang nagkakaintindihan. Napakasaya niya. Sobrang saya na pakiramdam niya ay wala na siyang mahihiling pa. "I love you," usal niya kasabay ng muling pagpatak ng mga luha. Namula ang mga mata ni Seven, naipon doon ang mga luha. "I love you more. I love you so much." Hinawakan nito ang kamay niya. Buong-pusong

— Days: 1-3 Word of The Day: WELTANSCHAUUNG Pronunciation: Velt-anshoung Districts Involved: 11/26 Spells/To Be Killed: 14/130 Killers: 116/130 Killed Letters: 13/14 _

Nilibot ko ang aking mata sa paligid. Agad kong nakita si Seven sa harapang bahagi ng audience. Katabi n'ya ang tatlo naming anak. Sa anim na taong naming mag-asawa may tatlo na rin kami anak. Hindi namin sinarado na masundan pa ang bunso dahil hindi pa naman talaga ito ang finish line. Marami pang maaring mangyari pero sigurado naman ako lahat ay kaya naming lampasan ni Seven, dahil sa pagmamahal, respito at tiwala sa isa't isa.

“You’re insulting my friend. Mukhang hindi mo kasi masyadong nakita ang kaibigan ko para sabihing maliit ito.” “Oh, my god! I’m just joking. Hindi totoong four inches iyang...iyang kaibigan mo.” tukoy niya sa pagkalalaki nito. “Actually your friend is long and big!” pasigaw na wika niya. Wala siyang narinig mula kay Seven. Mayamaya ay narinig niya ang pagtawa nito. Inalis naman niya ang kamay na nakatakip sa mata niya. At nakita niya si Seven na tumatawa. At do’n niya napag-alaman na binibiro lang siya nito. Hindi nito totoong ipapakita sa kanya ang pagkalalaki nito. Gusto lang nitong aminin niya ang totoo. Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!

"Aba, e, parang isinunod mo lang sa pangalan ng ama niya, hah? Pero bakit pala seven at hindi na lang six?" "Kasi po may dalang swerte sa akin ang numerong seven, saka no'ng time na ipinanganak ko po si Seven, sobrang down na down po ako no'n kasi inakala kong kinalimutan na kami ni Fifth. Kaya sabi ko, si Seven ang magsisilbing pahinga ko sa mundong nakakapagod. Kasi simula nang lumabas siya, para bang naging worth it lahat ng pagsubok na pinagdaanan ko sa buhay."

Masyado na rin kaming tinamad para maghanda pa. We were just waiting for our orders to arrive. Si Faith ay busy sa pagso-solve ng mga problems at kung ano-anong numbers na may kasama nang letters ang sinusulat niya. Nakakakita pa lang ako ng equation pakiramdam ko sumasakit na ang ulo ko. Si Love naman ay busy sa pakikipag-usap kina Clarisse and Lio. These three are so close. Palibhasa they're all so into talking. Kung saan-saan na napupunta ang pinag-uusapan nila.

Lumapit pa ako nang ilang hakbang, nilunod ang distansya sa pagitan naming dalawa. "Pitong taon akong naghintay, Mom. Seven years of pure agony and hell. Seven years akong umaasa na isang araw, gigising siya at maaalala niya ulit kung gaano namin kailangan ang isa't isa. Seven years akong nabuhay sa kawalan, hindi alam kung buhay pa ba siya o kung saang sulok ng bansa siya itinago ng pagkakataon."

nakangiting tanong ni Ma'am Rebecca Ma'am alam na kung sino ang panalo! Hubby!!! " Okay bibilangin ko na...one,two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten, eleven, twelve, thirteen, fourteen, fifteen, sixteen, seventeen, eighteen, nineteen, twenty, twenty one, twenty two, twenty three, twenty four, twenty five, twenty six, twenty seven, twenty eight, twenty nine ". bilang ni Ma'am sa bomoto kay Hash