Kumilos Romane & Geschichten

Iyan na lang nasabi ng dalaga. Ang lahat ng naroon at kompleto na, ayun sa impormasyong nakalap ni Lucas, nagtatago ang kasabwat ni Nelson Co sa isang lugar na tinatawag na Bundok Miller na napapalibutan ng mga mapanganib na terrain.

"Anong ginagawa mo?" Si Carmilo ay kumakain ng isang balde ng lumang adobo na repolyo nang may matinding sigasig. Lumapit si Isabella. "How dare you to eat?" "I can't help it, I just like this taste." "Kamusta ang surveillance?" Si Carmilo ay halos maubos, "Napakatuso ng babaeng iyon, iniisip ko kung pupunta siya ngayong gabi."

Ngumisi si Joko at sinabing, “Fire!” Sa isang salita ni Joko, sabay-sabay na nagpaulan ng bala ang lahat ng kasamahan niya sa buong mansion ni Klinton. Umalingangaw ang putok ng baril, pagkabasag ng mga muwebles, pagkasira ng full-glass wall ng unang palapag ng mansion. Ang nakahandang pagkain sa dinning table ay nagliliparan sa ere, nawawasak ang mga pinggan, baso at ang lahat ng kagamitan sa kusina ay nahuhulog na naglilikha ng ingay, natumba ang mga silya.

Kimberly Ann Martinez Pagdating namin sa maliit na daan patungong bahay namin ay nakatambay na si Karillo. Marahil ay sinabihan si Kyla na bibili ako ng bigas kaya sinasalubong niya kami. Siya ang bumuhat at kumarga nito pauwi sa bahay namin. Si Jonathan ang bumuhat ng ilang pinamili namin. Samantalang ang tanging dala ko na lang ay ang isda at pasayan.

"Pumunta tayo sa Philip Mansion. Mas ligtas tayo doon." Ang pangalan ng mansion na iyon ay may kakaibang pakiramdam sa puso ni Lorie. Philip Mansion—ang ikalawang mansion ng kanilang pamilya na matatagpuan sa Makati. Ang mansion na iyon ay itinatag bilang isang pribadong lugar na walang nakakaalam, maliban sa mga taong malalapit sa pamilya Philip. Ito ay isang lihim na bahay na itinayo hindi lamang bilang isang pag-aari, kundi bilang isang ligtas na tahanan na malayo sa mga mata ng publiko. Doon, maaari nilang itaguyod ang kanilang plano nang walang pagkabahala. Doon, sa mga silid at pader ng mansion, mababalik ang lahat ng mga nawalang pag-asa.

tugon nito sa akin. Inilibot ko ang aking paningin. I saw Lucas, Mateo, Israel, Isaac and Rebecca. And the last one girl standing is the beautiful Micah Del Fuego Montenegro with her husband, Hugo Del Fuego. Masasabi kong malaki pala talaga ang pamilyang Montenegro. At hindi maipagkakailang magaganda ang lahi. Napansin ko rin ang ilang binatilyo at dalagitang mga anak ng mga ito, at may ilan ring mga bata pa.

I just raised my right hand and waved it without looking back at him while i'm walking away from him. "Celestia! H-Hey- W-what..what the fuck Kylo?!" Lumingon ako sa kanila nang marinig sya at nakitang may alimango sa ulo si Dion habang si Kylo ay tatawa tawang kinuha ang isang plato ng mga lutong barbeque. I laughed and turned my back to them. Nakita ko si Melissa sa isang tindahan. May mga naka display na mga souvenirs, hats, accessories that made from shells etc at ilang pagkain rin.

Napanhiti naman Pareho Sina Klien at Kylo saka lumapit kay Su at sinamahan itong makipaglaro. Pumunta sila sa mga tupa,sa mga kabayo,at ibon.Hindi mawala-wala ang ngiti nilang apat habang namamasyal at tumitingin sa iba't ibang hayop kasama si Su,pakiramdam nga ni Kylo ay nangangalay na ang muka niya sa panay na tawa at ngiti. But...oh well,gusto niyang manatili sa mga oras na ito,bawat segundo hiking niya na sana ay tumagal pa.

bandang alas tres ng hapon Sinama ko si Seve sa mall para makapamili na kami ng mga gamit nya Like, shoes, toys, damit at groceries. Pinaglaro ko rin sya sa world of fun. napakasaya ko dahil iba ang ngiti ng anak ko. eka nga nila, its priceless. enjoy na enjoy syang maglaro. sinasamantala ko naman ang pagkakataon na iyon para kunan sya ng videos at litrato. apura ang bili ko ng token dahil natutuwa akong makita syang masaya. kumbaga, napagod na lang talaga si Seve sa kakalaro kaya natigil.

Lumipat naman kami sa puno ng mangga. “Ako ang aakyat!” volunteer ni Keilys. “Sigurado ka?” tanong ko. “Bakit? Hindi ba ako mukhang unggoy?” sagot niya, sabay akyat sa puno nang mabilis. Nagulat ako kasi sanay pala siyang umakyat ng puno. “Hoy! Ingat!” sigaw ko habang tumatawa. Si Nomad naman, nakaabang sa baba, may dalang sako. “Dahan-dahan po, bossing! Huwag mong ibato sa ulo ko ah!”