Broken Chains Mga Nobela at Kwento

umaarteng hiyaw ni Rhea, akmang matutumba dahil sa sakit. Sa tagpong mawawalan siya ng balanse, biglang sumaklolo si Teo. Sinalo siya nito at maingat na tinayo. Isang bulyaw kaagad ang binato niya kay Venice kahit pa hindi niya gano'ng nasaksihan ang buong pangyayari. “What’s wrong with you?!” sabi ni Teo, nagngingitngit ang panga. “Have you really lost your mind?!”

sabi nito sabay tingin sa aming likuran na parang may hinahanap. Umupo ako. “Jerome, gusto ko lang malaman... ano na ang lagay ni Liza?” tanong ko agad, walang pasakalye. “Ano'ng naging komplikasyon?” Napakamot sa batok si Jerome. Tumingin rin siya kay Reynan. “Cherry, to be honest, hindi ko maintindihan,” sabi niya. “Ang treatment, maayos. Walang rejection. Walang adverse reaction. Wala rin kaming nakitang immune compromise. Stable ang platelets, kahit may pagbaba, pero expected naman iyon sa chemo. Pero bigla siyang bumagsak. Nagsimulang manginig, bumaba ang oxygen, nagka-seizure. Acute tumor lysis syndrome ang diagnosis—pero ang bilis, Cherry. Para bang may na-trigger.”

"Hindi ka namin iiwan dito, Liam. Makakalabas tayong lahat dito!" Luminga-linga sa paligid si Francine, naghahanap ng bagay na pwedeng gawing pangbukas sa nakakandadong kadena. May nakita siyang lagari, tumakbo siya para kunin ito. Nagsisimula ng mangilid ang mga luha niya habang tumatakbo pabalik kina Liam at Max.

Tap on my window, knock on my door, I want to make you feel beautiful I know I tend to get so insecure, it doesn't matter anymore It's not always rainbows and butterflies, it's compromise that moves us along, yeah My heart is full and my door's always open, you come anytime you want,hmm hm" "I don't mind spending every day Out on your corner in the pouring rain Look for the girl with the broken smile Ask her if she wants to stay a while And she will be loved And she will be loved" Tahimik ang lahat nang matapos si Dion hanggang sa pumalakpak si Alice.

Mukhang nahihirapan na sila dahil mas dumoble pa ang bilang ng mga kadena umaatake at mukhang walang katapusan ang mga ito. Napansin ko naman si Seina na ginawang Chain Sheild ang kanyang Golden chain, pumaikot ikot ito sa kanya na parang isang cage at mukhang napakatibay nga ng sandata nya dahil hindi ito madaig daig ng mga kadena ng kalaban. Sina Kyer at Dino naman ay patuloy sa pagsangga sa mga kadena gamit ang kanilang mga espada pati narin sina Tyron at Reyu.

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

'paano nagawa ni Jarred ito sa akin' Simula noon ay hindi na ako lumabas ng silid. Wala na rin akong ganang makipag-usap hanggang sa makalipas ang tatlong buwan ay nakaramdam ako ng laging pagkagutom sa chocolate. Lagi din akong sumusuka tuwing umaga. Batid kong hindi ito maganda pero kailangan. Isang araw ay pumunta sa hospital ang lahat para bisitahin si Bea kaya hindi na ako nagpasama at nagpacheck-up. Tama nga ang hula ko.

Agad si Kristen naghanap ng matulis na bagay upang gamitin niya kung sakaling may kalaban na makakapasok. Napatingin si Kristen sa isang kutsilyo na nakadisplay. Sa halip na baril, isang kutsilyo ang kinuha niya. Nanginginig ang mga kamay niya habang hawak niya ito at nagtago sa sulok. My heart races faster, kahit naka-aircon ay pinagpawisan pa rin siya. Para siyang naiihi dahil sa takot, palapit ng palapit ang tunog ng baril, kaya hinanda niya ang sarili.

Paminsan-minsan akong nagnanakaw ng tingin sa kan'ya at hindi ko maiwasang ngumiti ng pagkatamis-tamis sa tuwing kinikindatan niya ako. Naging maingay ang katahimikan kasabay nang pag iwas namin ni Aldrin ng tingin sa isa’t-isa. Nagsimulang tumugtog ang isang malumanay na awitin na hindi pamilyar sa akin. Kasabay niyon ang pagbukas ng napakalaking pintuan ng simbahan at ang pagpasok ni Chubby.

Pagkatapos ko iyong mahagis ay agad na nagsiatakihan ang kanyang mga kasamahan, 'Mga hangal. Sabay silang sumipa at sumuntok na sinasalo at ibinabalik ko sa kanila, mas umingay ang buong paligid dahil sa tunog ng mga nababaling buto, tunog ng suntok, sipa at palahaw dahil sa sakit na kanilang natatangap. Muli akong sumuntok pero natigilan ako ng may pumigil sa aking dalawang braso. Binaling ko sa kanila ang aking mga tingin at mas humigpit ang kanilang pagkakahawak dito. Tumalon ako patalikod at mabilis na nakawala sa kanilang mahigpit na pagkakahawak sa akin. Hindi ako nagsayang nang oras upang umatake sa kanila, pero bago ko pa man marating ang aking mga pakay ay may nagsalita na mula sa a