Broken Chains Novels & Stories

umaarteng hiyaw ni Rhea, akmang matutumba dahil sa sakit. Sa tagpong mawawalan siya ng balanse, biglang sumaklolo si Teo. Sinalo siya nito at maingat na tinayo. Isang bulyaw kaagad ang binato niya kay Venice kahit pa hindi niya gano'ng nasaksihan ang buong pangyayari. “What’s wrong with you?!” sabi ni Teo, nagngingitngit ang panga. “Have you really lost your mind?!”

GEORGE Humigpit ang paghawak ko sa manubela, habang nakapako ang matalalim na tingin kay Cherry at Reynan. Magkahawak kamay sila at mabagal na naglalakad papasok sa isang venue. Kung tingnan ko sila ay para silang naglalakad papunta sa altar. Panay pa ang tingin nila sa isa’t isa. “Damn it!” Ilang beses kong nasuntok ang manubela. Hindi ko maawat ang pagtangis ng aking bagang.

sagot ni Selena. "Damn it!" bulalas ni Liam nang napansing mas lalong kumalat sa loob ng underground ang apoy. Nanginginig ang mga kamay ni Francine sa takot habang sinusubokan ang mga susi pagkatapos niyang matanggal ang kadena sa kamay ni Liam. Kinuha ni Liam ang susi sa kaniya at siya mismo ang naghanap sa susi para matanggal ang kadena sa paa niya.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Tap on my window, knock on my door, I want to make you feel beautiful I know I tend to get so insecure, it doesn't matter anymore It's not always rainbows and butterflies, it's compromise that moves us along, yeah My heart is full and my door's always open, you come anytime you want,hmm hm" "I don't mind spending every day Out on your corner in the pouring rain Look for the girl with the broken smile Ask her if she wants to stay a while And she will be loved And she will be loved" Tahimik ang lahat nang matapos si Dion hanggang sa pumalakpak si Alice.

Mukhang nahihirapan na sila dahil mas dumoble pa ang bilang ng mga kadena umaatake at mukhang walang katapusan ang mga ito. Napansin ko naman si Seina na ginawang Chain Sheild ang kanyang Golden chain, pumaikot ikot ito sa kanya na parang isang cage at mukhang napakatibay nga ng sandata nya dahil hindi ito madaig daig ng mga kadena ng kalaban. Sina Kyer at Dino naman ay patuloy sa pagsangga sa mga kadena gamit ang kanilang mga espada pati narin sina Tyron at Reyu.

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

'paano nagawa ni Jarred ito sa akin' Simula noon ay hindi na ako lumabas ng silid. Wala na rin akong ganang makipag-usap hanggang sa makalipas ang tatlong buwan ay nakaramdam ako ng laging pagkagutom sa chocolate. Lagi din akong sumusuka tuwing umaga. Batid kong hindi ito maganda pero kailangan. Isang araw ay pumunta sa hospital ang lahat para bisitahin si Bea kaya hindi na ako nagpasama at nagpacheck-up. Tama nga ang hula ko.

Agad si Kristen naghanap ng matulis na bagay upang gamitin niya kung sakaling may kalaban na makakapasok. Napatingin si Kristen sa isang kutsilyo na nakadisplay. Sa halip na baril, isang kutsilyo ang kinuha niya. Nanginginig ang mga kamay niya habang hawak niya ito at nagtago sa sulok. My heart races faster, kahit naka-aircon ay pinagpawisan pa rin siya. Para siyang naiihi dahil sa takot, palapit ng palapit ang tunog ng baril, kaya hinanda niya ang sarili.

The evening sky was painted in shades of pink and gold, reflecting off the city streets like a living painting. Ali walked beside Vaughn, their hands intertwined, each step in perfect rhythm. The simple act of holding hands had become her anchor, a reminder that despite the worries and the shadows that lingered over her health, she was not alone.