Leaned Forward Mga Nobela at Kwento

Hawak nito ang hose na malayang humuhulagpos ang tubig mula roon. Pasimple niyang ibinaba ang paningin. Mabuti na lang at hindi nito nakita ang ginawa niya. Hindi naman kasi kita ang pang-ibabang bahagi ng katawan mula sa sliding window na kinaroroonan niya dahil sementadong pader ang ibabang bahagi n'yon. He looked back at Syrellie, he then smiled at her and waved. Whew! That was close!

It's his flame shot. Pinanatili ko ang distansya sa puno. Isang segundo lang ay anahti ito at tumilapon na sa paligid ang mga piraso nito. I bend my upper body forward to fight the pressure. I managed to keep my feet on the ground but my feet are sliding against the ground backwards for a while before it stops. Mabilis akong tumakbo papunta sa aking kanan upang iwasan ang papabagsak na puno.

I pushed myself again and let the chair glide forward. Ang plano ko ay ibalik na ang upuan sa dati nitong ayos sa tabi ng lamesa. Pagod na rin kasi ako. Pero bago pa ako makarating sa lamesa ay mabilis na niyang hinuli ang backrest ng upuan. He grabbed it and turned the chair to face him. Kunot na kunot ang noo ko nang mag-squat siya sa harap ko upang pantayan ang pagkakaupo ko. Sarap tuloy lukutin ng mukha niya sa sobrang pagkakalapit nito sa akin.

Napapabuntong hininga ako tumango sa kanya, wala naman na akong choice eh. Nakangiti naman binuksan ni Leonel ang pintuan para saakin at maingat ako inalalayan para makababa, pagkatapos ay iginaya n'ya ako sa kanyang sasakyan habang ang kanyang isang braso ay nasa lower back ko at inaalalayan akong mag lakad.

nagtatakang tanong ko rito. I saw him put down his wine glass. I cleared my throat and got alert when he started to move in my direction. Hindi ako nagpatinag at nanatili lang ako sa kinatatayuan ko even if I started to get trembled. Our eyes still glaring at each other. His face slowly leaned forward, and that time my heart skipped a bit and shivers slowly went deep down to my spine.

Saglit na tumigil si Lewis, tila binabalot ng bigat ng hindi niya kayang sagutin. Ang kanyang mga mata ay bumaba sa sahig, para bang tinatanggap na niya ang sagot na ayaw niyang marinig. His jaw clenched, his breathing slow and controlled, but the tension in his shoulders betrayed him. Then, without another word, he turned around, his fists tightening at his sides. His steps were heavy, deliberate, as if each one was an attempt to suppress something threatening to break free.

I can't help but to sound so sarcastic lalo ng makita ko sya na halos maglaway na kay Zurich. Yung paraan ng pagtitig nya ng malagkit at pag lean forward para mas lumabas ang cleavage sa malalim na neckline ng suot na fitted dress parang gusto ko syang paningkitan ng mata at kumprontahin pero hindi ko ginawa. Tumalikod na ako at naglakad pabalik sa table nang hindi sila nililingon. I can even hear her making a conversation with Zurich using her tiny flirty voice.