Leaned Forward Novels & Stories

Maingat siya nitong pinosisyon sa harapan ng isang target, saka nito tinulungan siyang itaas ang kamay at itutok nang maayos ang baril. "Maintain a stable stance with your feet shoulder-width apart. And then, Slightly lean forward to balance your body. Hold the gun tight, it will help you control the recoil and get back on target quickly." Sa pagpapaliwanag nito, marahan nitong inaayos ang balikat at braso niya. Hinawakan din nito nang maingat ang kamay niyang may hawak sa baril, at sa bawat hawak nito ay tila ba may kakaibang sensasyon ang dumadaloy sa loob niya.

Tumango siya at humikab. Tumayo na siya at nag-inat ng katawan saka pinulot ang purse bag niya sa buhangin at ang heels. She bowed her head first in front of Leon before walking back to the hotel. Mayroon napapatingin sa kanyang pwesto ngunit hindi niya pinansin ang mga ito.

Dahan-dahan siyang umupo. Pero biglang may dugo sa ilong niya. “Wait—don’t move!” Agad akong nag-switch sa doctor mode. Hinila ko siya nang bahagya. “Lean forward,” utos ko. “Don’t tilt your head back.” Pinisil ko ang ilong niya—yung pagitan ng cartilage at bone. “Hold this. Ten minutes.” Tahimik lang siya. Sumusunod. Kinuha ko ang ice pack mula sa mini ref.

sagot ko, pero sa totoo lang, parang umiikot na ang paningin ko. Sinubukan kong maglakad pabalik sa front desk para kuhanin ang checklist, pero sa bawat hakbang ko, parang lumalambot ang mga tuhod ko. Muntik na akong mawalan ng balanse kung hindi lang may mabilis na humawak sa siko ko. "S-Sir L-Liam..."

Biglang bumigat ang atmosphere. Natahimik ang buong paligid at walang sinuman ang nangahas na huminga nang malakas. Maging ang tunog ng paggalaw ng mga papel ay nawala. Para bang biglang naging conscious ang lahat sa bawat maliit na kilos nila. I leaned forward slightly. “Speak now.” Isa sa kanila ang agad na nagtaas ng kamay nang bahagya, kasunod ang isang maliit na tango.

Ilang minuto kong minasahe ang likod niya hanggang sa manghina ang mga kamay ko, dahilan upang itigil ko na 'to. Lumayo ako sa gilid niya at tumayo sa gilid ng kama. Hindi naman ako tumakbo pero parang kinakapos ako ng hininga pagkatapos. Umayos ng upo ang lalaki sa dulo ng kama. He used his arms to support himself while leaning backwards. His position emphasized his abs. “Fuck. You're so good.” Lihim akong napangisi. Perhaps I should take this as an opportunity?

Tumitig ako pabalik. I don't know what I was thinking at the moment, but I leaned forward and give him a peck on his left cheek. I moved back immediately. Ramdam ko ang pag-init ng pisngi ko habang nakatingin sa kaniya ngayon. I faked a cough as if there's a lump on my throat.

O ang mga katawan na mag-react. Pumwesto ang modelo sa ilalim ng mga ilaw. Inayos ko ang kanyang damit, ikiling ang kanyang baba. Lumapit si Cairo para suriin ang anggulo ng pagkuha ng litrato. Our proximity is accidental—or not. I can feel him. The heat of him. Ang mahinang amoy na lagi niyang dala, banayad, at nakalalasing. “Your shoulder, slightly forward,” he murmurs in a voice I feel rather than hear.

Walang suot na pang-itaas si Adrien at naka-gray sweatpants lang. Nakabalandara sa harapan ko ang katawan niya at hindi ako nagsisinungaling kung sasabihin ko na sobrang nakakapanghina ang pigura niya. Kitang-kita ang ganda ng katawan niya, at halatang-halata na he’s working out. I refrain myself from staring down to save my sanity, I hurriedly looked away the minute I realized that I was checking him out. “Na-curious lang kasi ako.” He walked and leaned towards which made me move back and bump back a little on the headrest ng kama.

Then slowly, kinagat niya yung lower lip niya habang nakatingin sa’kin. Fuck. That look alone could make weak men lose their damn minds. Mura akong tumalikod agad. Hindi ko problema ‘to. Hindi ko problema siya. Pero bago pa ako tuluyang makalabas— “Mm…” Napalingon ako. Her head tilted too far back. Then her body leaned sideways. “Calla—” Muntik na naman siyang bumagsak. Mabilis ko siyang nasalo bago tumama ulo niya sa tiles.