Someone To Lean On Mga Nobela at Kwento

Dito tayo, sa mundo ng mga paglalakbay ng damdamin, kung saan ang mga tao ay nagkakaroon ng labanan sa sariling mga isyu. Kung may kaibigan ako na umaabot sa ‘rock bottom’, naiisip ko lagi ang halaga ng mga simpleng salita ng suporta. Ang paminsang mensahe na ‘Nandito lang ako, kaya mo ito’ ay may malaking epekto. Sinasalamin nito hindi lamang ang pagkakaintindihan kundi ang pag-asa, na sa gitna ng dilim, mayroong liwanag. Iniisip ko na ang mga ganitong mensahe ay parang isang mahigpit na yakap mula sa malayo, isang pahimakas na hindi siya nag-iisa sa laban na ito.

Tama, hindi lang ito basta suporta; ito rin ay isang pagsasabi sa kanya na mahalaga siya at ang kanyang pakikibaka. Madalas, hangad lang natin na makaramdam ng koneksyon. Kaya naman, sa mga pagkakataong sobrang bumabagsak siya, baon ko ang mga mensahe na nagsasabi, ‘Bumangon ka, nakikita ko ang lakas mo, at makakasurvive ka.’ Ang simpleng pagkilala sa kanyang sakit at pag-aalala ay nakapagbibigay ng kung anong kailangan niya upang muling bumangon. Ang pakiramdam na mayroong nagmamalasakit, lubos siyang nagpapalakas sa kanya sa kanyang laban.

Pinagsisiksikan ko rin ang mga salita ng inspirasyon sa mga susunod na mensahe. ‘Parang sa anime, may mga protagonist na dadaan sa madidilim na bahagi ng kanilang kwento; sa huli, lumalabas silang mas matatag.’ Hindi lang siya hiwalay sa kwentong ito — tayo ay mga bahagi ng itinakdang kwentong ito. Ang mga mensaheng tulad nito ay nagbibigay ng suporta ngunit nagbibigay-diin rin na kahit ano pang unos ang dumaan, sa huli, ay may tagumpay na naghihintay. Kaya’t sa huli, ang simpleng mensahe ng pagkakaibigan at suportang emosyonal ay nagbibigay ng liwanag at lakas sa ating lahat.