Life Is Emotionally Abusive Novels & Stories

narinig nilang pakiusap ni Anyah. “At sino ang may sabi sa ’yong sasaktan ko sila?” Halatang natigilan ang kaniyang asawa dahil matagal itong nakasagot. “A-ano’ng ibig mong sabihin?” “We’re going to end it here, Anyah. Dahil kung hindi ka magiging akin— hinding-hindi ka rin mapapasa kaniya. At kung iniisip mong sasaktan ko sila nang pisikal? Nagkakamali ka. Dahil alam natin lahat kung ano ang pinakamasakit sa lahat, iyon ay ang emotional torture. At kapag nangyari iyon, mas gustuhin na rin nilang ma**tay kasunod natin. So, you see? We’re gonna have a party in hell.” Muli, parang de**yong humalakhak si Emil.

Pinilit kong itanong sa kan'ya kahit blangko na ang isip ko. "Well, your homosexual brother is completely infatuated with Kairo, to the point where he'll do anything Kairo commands. And as you can see, he's already being physically abused. I can’t help but wonder if he’ll make it through the emotional and psychological damage too." I nearly gasped for air as she sneered. "Anong ibig mong sabihin?" Walang emosyon kong tanong. "What else?" An evil smile curled on her lips.

I asked. "And now, I've moved past the stage of physical abuse, and I've reached the stage where my death date is set. What kind of life is this?" I continued, still laughing. "Do you know what it feels like to be punished for something you didn't do wrong? I feel utterly oppressed by the world. I've endured all kinds of misfortune, Lucas. I can't help but think about what my life would have been like if I hadn't married you—" "Hurt me," he interrupted what I am saying. "Get back at me, Aurora. Hurt me like I hurt you," he ordered.

Anong silbi ng pisikal na sakit kung ang emosyonal na sakit ay mas malala? “I hate him. I gave him my all. He took and took and I continued to let him. He left me with nothing, Ethan. I’m empty, so dark and cold. How do I live like that? How do I let go? I’m so tired of fighting, all these weights I’m carrying are getting heavy,” umiiyak kong sabi. Bakit hindi ko nakita na hinahawakan ko ang isang bagay na hindi naman dapat tumayo? Na nabubuhay ako sa isang lupain ng basura na tinapon nila ako?

I might be tough on the outside, but inside I’m suffering from depression and anxiety from the physical, mental and emotional abuse of my parents and the people who believed in them. ‘I didn’t care if they didn’t accept and believe me. Hindi ko naman sila kailangan sa buhay ko. Magsama-sama silang sinungaling at demonyo na nagbabalat-kayo para durugin ang mga taong mas mababa sa kanila. Darating ang araw, babagsak at madudurog din sila nang pinong-pino.’

Bakit parang kahit anong pilit kong pag-usad sa buhay ay pakiramdam ko, kahit isang metrong layo ay di ko naabot. Ang sakit...ang sakit-sakit nung ginawa niyo. Sa tuwing naaalala ko ang mga pagmumukha nung mga taong nang abuso sa akin, emotional man o physical ay parang gusto kong...ewan. Basta gusto ko lang sigurong makaganti. Pero paano? Ang hina pa nga ng puso ko. Madali pa rin akong naiiyak dahil sa nakakapanghina lahat kahit isipin ko lang ang mga nangyari noon.

mahabang litantya ni Em Em sa kan'ya bago ito tumayo, tinapik nito ang kan'yang balikat at tumalikod na palabas ng kan'yang opisina. "And oh before I forget, hinahanap ng asawa mo ang gumagamit ng pangalan n'ya at ng ama mo sa mga illegal na transaction sa underworld, and if he's doing that, it's only mean one thing....WAR!" pagbibigay alam nito bago tuluyang lumabas. Nag alala s'ya ng marinig ito ky Em Em, alam n'yang kaya ni Tobias ang ma kalaban but its too dangerous for him dahil hindi nito kilala ang tunay na babanggain.

"Matagal na nilang sinira ang pamilya natin. Matagal ko na rin pinagbayaran ang kasalanan ko. Ayaw ko man sabihin pero minamaltrato nila ako, Felix. They always abuse me emotionally, mentally and physically." "Mga hayop sila. Kaya pala di mo magawang dumalaw o tumawag dito. Hinayaan lang namin dahil takot kaming sirain nila ang pamilya natin. Kakasuhan ko sila sa ginawa nila."

"That's good. But I'm surprised that you're not saying no to me or like pigilan ako at hayaan nalang sila. You usually do that, what happened?" "They're not worth my sympathy. If they did that to me, I'm sure they'll do that to different woman they'll have contact with so might as well punished them as early as you could." Emily hates those kind of men. Ayaw n'ya ng abusado lalaki. "I agree with you." Emily just chuckled with what her husband said at saka tumahimik na sila hanggang sa makarating sila sa bahay nila.

Hindi pa rin kumikibo si Lucian dahil sa pag-aalala niya sa nakita ng asawa noong nasa parking lot sila ng mall. “She’s mad at me…” mahina niyang sambit. Alam niya sa sarili, kahit na pinipigilan ng asawa na magpakita ng ibang reaksyon, galit ito sa kanya. “Naaawa na ako kay Sunset,” isang malalim na bungtonghininga ang pinakawalan ni Jigs bago sumalampak sa sofa. “Kung sino man ang hindi dapat makaranas ng emotional abuse, siya na iyon. She’s too kind to be your punching bag, Lucian.”