Lobo Show Novels & Stories

“Huwag kang lalaban. Hindi ka pa handa.” Tumango siya, kahit ang puso’y gustong sumama. Habang paakyat siya, ramdam niya ang alon ng enerhiya sa paligid. Isang bagong panganib ang paparating—at ito na ang unang pagsubok sa kanyang pagiging Loba Luna. At sa dilim ng kagubatan, isang pares ng pulang mata ang nagliliwanag… naghihintay.

Nang marinig ni Luno, mabilis niyang binuksan ang TV at lumipat sa entertoinment news chonnel. “Hello, everyone. Om ot ang shooting locotion ng "Dork Night Fonotic" ngayon! Nakikita namin na ang terroin dito ay matarik at ang mga tanawin ay maganda. Kung makikita natin ito sa screen, ito ay napaka-shock!"

"Pakisabihan si Lolo na hindi ako makauuwi ngayong gabi. May tao akong hahambalusin sa Montana." TO BE CONTINUED....

Inutusan ko naman si Lobo na ayusin ang chopper. Habang karga-karga ko si Sperm, nakatayo ako sa labas ng hospital. Halos lahat nagkagulo dahil sa chopper na nagpapaulan ng lobo at bulaklak. Napansin ko kaagad si Sammy na nakatingin sa chopper at umiiyak ito. Ibinaba na kasi ni Lobo ang poster na nakalagay na "Marry me again". Dahan-dahan naman ako lumapit rito.

tanong ni lolo na hindi man lang inalis ang tingin sa pinapanood nitong action movie ni Robin Padilla. "Hahaha! Grabe ka naman, Lolo, magpapaalam lang ako hindi manghihingi nang k'warta!" "Talaga ba, Maria Santana?" Nilingon ako nito at pinanliitan nang mata bago binalik ang tingin sa pinapanood. "Oo nga, Lolo!" "Oh, sige sabihin mo na kung ano ang ipapaalam mo sa akin."

sabi pa ng pinuno ng tribong Humbang. "Pero ang sandaling iyon ang pinaka delikado sa lahi ng mga lobo. Sa panahon ng pulang buwan. Habang naliligo ang mga lobo sa ilalim ng sikat ng buwan Sagrado ang oras na iyon. Mahina at walang kakayanan ang mga lobo" "Sa panahon ng pagligo sa ilalim ng buwan doon madalas sinasalakay ng mga taong mortal ang tribo ng mga lobo.At doon maring lobogn napapaslang"

Pagkaraan ng ilang sandali, maraming mga lobo ang lumitaw sa damuhan sa harap nila, na isa sa kanila ay pinuno ng mga lobo. "Master..." Natuwa si Kimberly nang makita niya ang pinuno ng lobo ng turbo. "Kami ay mapalad na nakilala ang isa pang pinuno ngayon." Tumango si Amie at sabi kay Darryl, "Magtago ka. Huwag kang masasaktan."

Ngunit— kailangan din nilang bumalik agad, dahil kung hindi, sila'y mananatili nang pansamantala sa mundo ng mga mortal, at hihintayin nila ulit ang susunod na kabilugan ng buwan upang makabalik sa aming mundo. Ang isang angkan— ang mga taong Lobo. Ang mga nilalang na kayang magpalit anyo bilang tao, at Lobo. Ang nilalang na— minsan nang nakita nang dalawang mata ko. Ako'y hindi mapakali sa tuwing naaalala ko ang mga sandaling iyon. Tila ba nagkaroon ng kaunting kirot ang aking puso, tuwing naalala kong— iyon na ang huli naming pagkikita.

Subalit nang makarating sila sa malaking kusina, natigilan silang dalawa. A thick, suffocating tension immediately filled the air. Standing by the stove was Lolo Clark. Broad-shouldered… His dark aura lingered in every corner… Still radiating absolute authority despite his age. His single left eye glared menacingly at the frying pan, while his right eye was covered by a stark black eyepatch, making him look like a hardened mob boss ready to order a hit. Caroline held her breath, her heart wildly hammering against her ribs. This is it. Haharapin na ni Tobias ang Lolo niya, anumang sandali ay handa na siyang mag-ala shield para protektahan si Tobias.

bulong ni Maxine habang hawak ang baba niya. Agad na may sumagi na ideya sa isip niya at naging seryoso ang ekspresyon niya. Nagmamadaling lumabas si Maxine pero hindi na niya makita si Tobias. Nagmamadali siyang tumungo sa hardin pero si Bobby lang ang nakita niya. Lumapit siya at nagtanong, “Bobby, nakita mo ba si Lolo?” “Ah, nagmamadali siyang umalis at hindi man lang sumagot sa pagbati ko ngayon lang, “ sagot ni Bobby.