La Loba Negra Mga Nobela at Kwento

Mas mabilis, mas maliksi para agad siyang makalayo sa kaharian. Isang matingkad na kulay puting Lobo ang malayang tumatakbo sa kahabaan ng desyerto. Na nagpatingkad sa maputing balahibo ng lobo ni Ysha ang sikat ng araw. Binagtas ang kahabaan ng malawak na buhanginan. Hindi siya tumigil sa pagtakbo. Nakaramdam man siya ng pagod ay hindi parin siya tumigil para magpahinga hanggang sa tuluyan niyang narating ang kagubatan. Kagubatang malayo na sa kahiraan. Ang kagubatan ng Sapiro kung saan minsang naglungga si Nasir.

Naalala ko rin ang parehong katanungan ko kay Solana nang makita namin ang lalaking taong lobo sa isang bartolinang kasamang kinalalagyan rin ng aming alay na si Carmela. "Dahil hindi pa namumukadkad ang pagiging taong lobo niya, padre. Batay ito sa mga hindi pa naghehelom na mga pasa at sugat niya sa katawan. Ayon kay Liwanag, magsisimulang mamumukadkad ang isang taong lobo sa ikadalawamput isang taong pagkabuhay nito. At namumukadkad lamang ito tuwing kabilugan ng buwan, padre. Ayon pa kay Liwanag, ang unang pagbabalatkayo ng isang taong lobo ay siyang pinakamapanganib. Kaya ang bihag mo ay mapanganib sa darating na buwan ng kanyang unang pagbabalatkayo," paliwanag ko kay Padre Paterno sa

Boom! Nagbukas ang mga butas sa Chaos, na lumikha ng nakakatakot na Spatial Black Holes. Sila ay kasing laki ng isang napakalaking universe. Si Soren ay pinalipad, ang dugo ay tumutulo sa mga sulok ng kanyang bibig at ang kanyang mukha ay namutla. Namanhid ang kamao niya at kumalat ang sensasyon sa buong katawan niya. Saglit na tila nawalan siya ng kontrol sa sariling katawan. Gayunpaman, nakabawi siya sa isang iglap.

Nakatulala lang ito sa gilid at paulit-ulit na sasabihin ang tatlong salita, Blood, Fangs, Red eyes. “Ahhhhh! Please help! Tama na, lumayo ka sakin!” pagkatapos niyang paulit-ulit na banggitin ang mga salitang iyon ay bigla malang syang nagwala at pinagbabato lahat ng gamit na nasa paligid nya. Lalapitan ko sana sya nang may malakas na pwersang tumulak sakin kaya napahiga ako sa sahig.

pabirong sagot ni Tobias Lewis na ikinatawa nilang lahat. Matapos ang kamustahan sa mga dating kaibigan ay pinahiga na s'ya ni Black Lily sa kama. Ito ang nag-aasikaso sa kan'ya at si Tobias, Zachary at Peter ay nasa kabilang kama pa kung saan nakahiga ang walang malay na si Alonso. "Are you ready Carson?" tanong ni Black Lily sa kan'ya. "I was born ready Black Lily," matapang na sagot n'ya rito. Tumaas ang kilay nito habang inaayos ang surgical gloves sa magkaparehong kamay.

Kasalukuyan silang nasa bukana ng ilog kung saan inaagusan ng matarik na talon. Ngayon kasi darating ang dalawang nilalang na makakasama pa nila ng mahal na Diyosa: Ang Hari ng mga Lobo si Yaboo at si Lauke ang Hari naman ng mga Zombie. Habang naghihintay sina Herriena at Vermous inabala muna ng dalawa ang kaniya-kaniyang sarili sa pamamagitan ng pagmamasid sa kagandahan ng kapaligiran.

“Ang bobo naman umasinta no’n!” “Oo nga, parang ikaw,” napalingon agad ako sa likuran ko nang may magsalita. Nakita ko ang naka-all black na babae na nasisiguro kong miyembro ng Dark Alliance. Halos takpan niya na lahat ng katawan niya pati mukha sa suot niya. Madaling sabihin na mata at labi lang niya ang nakikita ko pati na ang buhok niyang mahaba na nakatali. “Done checking me?“ ang yabang naman ‘to! Nginisihan pa ako nito saka nagpaputok sa may tinatapakan ko. Sinamaan ko naman siya ng tingin.

Awtomatikong lumingon ako sa direksyon ng boses na nagmula sa madilim na sulok. Mula sa anino, dahan-dahang naglakad palabas ang isang pigura. Nakasuot ng itim, may hawak na bakal na tubo, at may nakakalokong ngisi sa labi. Siya ay… Isa sa mga tauhan ni Black.

Bukod tanging mukha lang ni Kem ang umuokupa ng buong isipan ko sa ngayon. “Let’s all welcome our special guest for tonight, Ms. Mocha Louise Nillama!!” agad akong bumaling sa harap pero bago paman ay nakita ko pa kung paano bumaling ang mga mata ni Kem sa babaeng nasa itaas ng entablado na may halong paghanga.

Lumingon si Vladimir kay Ryella, ang kanyang mga mata ay nagbabaga sa halo-halong galit, pagod, at isang matinding sakit. "Gusto mong malaman, Ryella? Gusto mong malaman kung sino ang mga 'Lobo' na iyon?" ang boses ni Vladimir ay galing sa ilalim ng kanyang lalamunan, paos at puno ng panganib. "Sila ang 'Lupus Ultio'. Isang kapatiran ng mga mersenaryo na binuo sa pinakamadilim na bahagi ng Eastern Europe. At ang markang iyon... ang markang iyon ay nakatatak din sa aking balat bago ko pa nakilala ang konsepto ng katarungan na pinaglalaban mo." Nanlaki ang mga mata ni Ryella. "Ibig mong sabihin... naging bahagi ka nila?"