Matalas Novels & Stories

Matt Velasco Equity Pledge Napangisi ako sa aking nabasa. Sigurado na 'ko na hindi na 'ko matatakasan ni Matt ngayon. Mauubos na ang oras ko nang walang nangyayari kapag hindi ako gumamit ng kaunting dirty tricks. Madali naman kasi akong kausap. "Mukhang malaking baho ang mailalabas mo kung hindi siya papayag sa gusto natin." pahayag ni Zia kaya napangisi ako.

"Don't be stubborn. Take off your dress, Miss Matias." Nahihiya man ngunit walang nagawa si Kola at sumunod na lang sa binata. Nagtungo siya sa hindi kalayuan at marahang tinanggal ang dress na suot at ipinatong 'yon sa isang tipak ng bato. Ang tanging natira lang na suot niya ay isang itim na bra at ang itim na cycling shorts niya na sa ilalim ay underwear na.

"Wala ako rito ngayon kung gumamit ka lang sana ng condom ng may nangyari sa atin." Saglit siyang tinignan ni Matthias, bago bumakas ang pagkapikon sa mukha nito. "What the fuck are you saying?" "Huwag mo akong ma-what-the-fuck diyan," sagot niya nang diretso. "Wala kang ginamit na proteksyon kaya nabuntis mo ako. Aba, hindi lang isang bata itong nasa loob ng tiyan ko, kundi dalawa. Naitindihan mo ba yun? Dalawang bata, kambal."

Tumayo at nilingon sya, nanlaki naman 'yong mata ko. "Imong baba Ela sige rakag pamalikas! Kusion taman ka karon!" (Yang bunganga mo Ela laging nag mumura! Kukurutin talaga kita) Wait? Mika? Ela? Mikaela? Naalala ko na Mikaela mga pala full name nya, teka wag nyong sabihin na sya 'yong Ela as in ang Ela na kilala ko dati? Ang Ela na naging kaibigan ko? Tapos mabait pa?

Tila nakikidalamhati ang ulan sa kanyang sinapit. “Sandro! Mahal na mahal kita!” Nakikipagkompetensiya siya sa lakas ng ulan. Inulit niya ang kanyang sigaw kahit may nagdaraang mga sasakyan. Nanatili roon si Silhouette. Umiyak siya ng umiyak kahit ulan lang ang nakakarinig sa kanya. Namanhid ang kanyang katawan dahil sa lamig. Nagpatay na nang ilaw si Sandro.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Napatingin ako sa walis habang kinuha ito ni Maya. “Sadyang matigas ang ulo mong babae ka ha?!” Napabaling ang aking mukha dahil ayokong tingnan ang ginawang paghampas ni Madam kay Judy gamit ang walis. Bawat d***g ni Judy ay nasasaktan din ako pero wala akong magawa para tulongan siya. simula noon talagang mainit na ang dugo ni Madam Matilda sa kanya.

Agad uminit ang pisngi ni Sol. “Baby mo na ako?” “Bakit? Ayaw mo?” “Hmmm... gusto.” “Mabuti.” “Pero cheesy mo naman.” “Chef ako. Natural may kasamang cheese.” Napatawa si Sol at bahagyang sinuntok ang braso niya. “Ang corny mo minsan.” “Kainin mo muna bago mo husgahan ang luto ko.” “Paano kung hindi masarap?” “Impossible. Kailan ba si Anna Soledad Madrigal hindi nasarapan kay Cris...este, sa luto ni Crisanto Domingo?”

Lahat ay mga isip bata at uhugin. Nakapameywang si papa ng makita niya ako. Hindi nakangiti ang mukha niya kaya tuloy ay kinakabahan ako. I don’t even like Sandro in the first place so how come dumating kami sa point gaya nito? Papa looking at me like I did something wrong habang si mama ay tuwang tuwa. Why do I feel like I am interrogating to the things I did not commit? “Papa-"

panimula ko at sunod sunod nang nagsigawan ng kanilang mga numero ang akBilanginkasamahan. "Veintiocho, último señor!" (Bente-ocho, huling numero señor!) sigaw ni Mateo. Napatingin ako sa aking likuran at nawala nga ang dalawa. Tumingin ako kay Marcos at nakuha niya rin naman ang gusto kong mangyari.