Lord Payakap Quotes 소설 & 이야기

Tumayo siya at tumayo rin ako pero naroon ang mga magagaan na ngiti sa labi ko. “You know what, I’ll leave you my calling card. My father is pretty rich so he can give you a decent and big salary. In case lang naman. Baka gusto mo mag-apply bilang taga timpla ng kape ko. 100k a month ang sahod.” Nanlaki ang mata ko sa offer niya. Taga timpla lang ng kape, 100k na ang pasahod? “Pero you know, kung tanggapin mo, lilipad ka ng Spain.”

Sagot ni Ivy, “kahit kailan feeling pogi mukha naman manok!” Napabuga nalang ng hangin si SPO4 Landri. “Hanggang ngayon hindi ko maintindihan kung bakit ako pa ang ina-assign na maging lider ninyo… ang sakit ninyo sa ulo. Pagdating ni Lamdo aalis tayo, magroronda tayo sa Quiapo.”

tanong ng isa pang lalaki. "Mag kano?" tanong ng lalaki "550 million pesos pare, kaya lahat ng aanib kay Laxus Ferrer makakatanggap ng malaking halaga!" wika ng lalaki. Kikilos na sana ako ng may isang babae ang sumulpot at walang pasabing ginilitan ng leeg ang dalawang police ng sabay. "Walang karapatan ang katulad niyo na tumanggap ni piso." narinig kong wika ng babae. Nakita kong hinila ito ng babae at hinagis patungo sa basurahan.

“Bakit ba?” “Permahan mo ‘to. Gusto kong mag-invest sa LOCO. I heard plano mong mag-expand ng business sa Cyprus.” “Balik ka na lang bukas. Busy pa ako.” Sabi ni Lucio at nang-stalk ulit sa picture ni Beth. Si Max sa harapan ay pinamumura ulit siya na hindi na niya pinansin pa.

"100 Mil—" "500 million pesos." A very cold voice said that sent shiver down her spine. Pilit na inaninag ni Asia ang lalaki ngunit hindi niya ito makita dahil sa dilim ng paligid. Tila tumahimik ang buong paligid ni mga kuliglig ay tila mahihiyang mag ingay sa loob, the MC cleared his throat maski siya ay hindi makapaniwala sa laki ng bid na nakapatong sa ulo ni Asia. "Going once? Going twice? Sold to Mr. Loki De Silva!"

"I am Lorain G. Andal 16 years old. If you can't chase your dreams then chase me as your dream so that your dreams will come true." Pinalakpakan naming dalawa ni Jeymee ang napakalupit na quote ni Lorain sabay sigaw pa ng malakas bilang pagche-cheer kay Lorain. Nagtawanan at halos magwala na ang buong klase dahil sa kapal ng mukha ni Lorain.

Bukas naman siguradong busy ang lalaki. “Miss Macaraig?” untag ni Leonard sa kabilang linya. “Ahm . . . Puwede mo ba akong ibili ng regalo para sa mama ng boss mo? Hindi ba matagal ka ng nagtatrabaho sa kaniya? Baka lang kasi alam mo ang gusto ng mama niya,” mabilis niyang wika dahil baka kainin pa siya ng hiya. “Ah, yes, Miss Macaraig. Iyon lang ba? May presyo ba ito o bahala na ako?”

Gayunpaman, walang takot na sagot ni Chris, "Bakit ako kukuha ng pekeng nagkakahalaga ng ilang daan o kahit ilang dosenang dolyar?" Galit na sinabi ni Jordan, "Ano ang nakakasigurado sa iyo na ito ay peke? Masasabi mo ba ang pagkakaiba?" Sabi ni Chris, "Hindi ko kaya, pero alam kong wala kang pera para sa pamasahe sa taksi. Isa ka lang security officer na talagang hindi kayang bayaran ang regalong mahigit dalawang milyong dolyar!" Sumingit si Lauren sa sandaling ito, "Siguro ito ay isang regalo na binili ni Jordan na matagal na ang nakalipas."

Maghahanap ako ng babae. Tatayo na sana ito pero bago niya pa iyon magawa nauna na akong magsalita. "Three million monthly allowance, Cairo Ford." "Ha? Para sa diin?"[Para saan?] Pero siguro na realize nito kung anong pinupunto ko, sunod-sunot itong umiling sa akin. "Ay indi mo bala ko idamay da Kuya! Ako pa akigan ni Lola. Bal-an mo na ginapapuli niya na ko sa Iloilo—"

"Increase by two pesos?" Nabigla si Jake. "Ms. Lera, hindi ba’t napag-usapan na natin ang presyo dati? Nasa punto na tayo ng pagpirma ng kontrata, bakit biglang tinaas ang presyo?"