Parang Lutang Ang Ulo นิยาย & เรื่องราว

EARLENE's POV ahhh... ang saket ng ulo ko ah.. pilit kong bangon habang sapo ang ulo ko. para kong puyat na puyat sa sakit ng ulo ko. himas himas ang ulo na dumilat ako ng... teka.. nasan ako?

Bakit ba kasi ang gwapo nito sobra! Mahina n'yang iniuntog ang ulo sa pinto. Kaasar! Hindi pwede na palagi niya itong makita dahil masisira ang pader na nilagay niya sa puso niya para dito. HABANG nagluluto siya ng pakbet at pritong isda ay hindi niya mapigilan ang isipin si Alaric. 'Namiss ko ang luto mo, Pam'

HOWALD JACOB... Nagising s'ya na parang binabarina ang kan'yang ulo. Sobrang bigat at sakit ng ulo n'ya. Nang maisip n'ya ang dahilan kung bakit s'ya nagkaroon ng hang-over ay malutong s'yang napamura. "Fvck!" malutong na mura n'ya at akmang babangon ngunit hindi s'ya makagalaw dahil sa mga brasong nakapulopot sa kan'yang bewang.

Parang gusto kong himatayin sa kilig at sarap! Puro ungol lang ako, dahil patuloy niyang tinatamaan ang lugar sa loob ko na mas nagpapasarap ng ginagawa naming milagro. Ang aking ulo ay pabalik-balik na gumagalaw sa sarap. Ang pader na sinasandalan ko ay parang nayayanig na rin sa lakas ng bawat tulak niya. “Ah! Grabe ka, Lucas.... p-papatayin mo talaga ako!”

Ungol niya habang ang ulo ay hindi mawari kung saan ibabaling sa sarap na nararamdaman habang ang halik ng binata ay bumababa sa malulusog na dibdib. Umawang ang labi. Naramdaman ang marahan na paghimas ng kanang dibdib habang sa kaliwa ay walang tigil sa pagsipsip. Para siyang mababaliw sa sobrang sarap kahit ang katawan ay tila may iba pang hinahanap. "Ahhh" Hindi mapigilan ang pagkawala ng ungol sa labi ng dalaga habang ang katawan ay umaarko't sinasabayan ang ginagawa ng binata.

Sinasalubong ko ang kaniyang ulos dahil pabilis iyon nang pabilis. Siya naman ay nakatingin sa taas habang nakapikit. “Ugh, shit!” Malutong niyang mura. Ang dalawang kamay ay nakalapat sa kama habang umuulos. Pabilis iyon nang pabilis. Pasarap din nang pasarap ang aking nararamdaman

natatawang tanung nito inirapan Niya naman ito kaya napakamot na lang ito sa ulo. pinanuod na lang Niya ang mga ito kumain parang nawala kasi yung gutom Niya ng maisip na yong mapapait na nalalasahan Niya kanina ay popo pala ng manok

Batuhin ba naman niya ako ng unan sa mukha tapos sobrang ingay kay aga-aga, lalo tuloy na sumasakit ang ulo ko. "Bibitiwan kita pero puwede kumalma ka naman? Ang sakit mo sa ulo at sa tainga. Ang sakit na nga ng ulo ko sa kalasingan ay dumadagdag ka pa na walang tigil sa pagbubunganga at kasisigaw."

Wala siyang ibang marinig kundi ang buhoks ng ulan, nababasa na rin siya kaya iyong malansang amoy at dugo na nasa katawan niya ay unti-unting nawala na ipinagpasalamat na rin niya. Noong siya'y makababa ng hagdan, naghanap agad siya ng pintuang pwedeng labasan ngunit laking gulat niya nang may humila sa braso niya at naramdaman ang matigas na bagay na itinutok sa sentido niya. " Subukan mong gumawa ng ingay, sabog ang ulo mo. " --

Napakurapkurap siya nang pumatak sa mga mata niya ang ilang butil ng ulan. "Pati ba naman ang langit ay pinaparamdam sa akin ang kalungkutan?" reklamo niya. Inilahad pa niya ang kamay na may benda para saluhin ang ulan na nag-uunahan sa pagpatak. Mapait siyang napangiti nang makitang may mantsa ng dugo sa puting benda. Medyo kumalat pa iyon dahil sa pagkabasa niyon sa ulan.