Lost Dreams Mga Nobela at Kwento

Rouge's POV The next morning I woke up, I was lying alone on the bed. "Fuck!" Nasapo ko ang ulo nang sumakit ito. Naparami ang inom ko kagabi kaya pinilit kong tumayo at silipin ang banyo kung naroon siya kahit pa nakabalot lang ang katawan ko ng kumot. I was filled with disappointment when I saw nothing there. I go back to the bed and sat on the edge of it and roamed my eyes around the room. There's no trace of her anymore, even her clothes and bag vanished.

I drove my car to the bar and get wasted there till I drop. May lumalapit sa akin na mga babae pero tinataboy ko lang sila. Ayaw ko ng magkasala pa sa kanya kahit hindi niya nakikita. Tumayo na ako ng makaramdam ng kaunting hilo at nag drive pauwi sa aking condo. When I arrive I just drop my body onto the bed. Eyes on ceiling looking at nothing. Tumagilid ako at kihuha ang picture niya at tinitigan ko ito. I stare at her until I feel myself crying again. I really missed here. I hug her picture and cried. I cried until I fall asleep. There I see here, she looks happy but I can't touch her.

May tama man siya ng baril ngunit tila hindi niya yon alintana. "Huwag kang mag alala, tinurukan namin siya ng pampatulog nang sa ganun hindi siya magkaroon ng trauma gaya ng kaniyang ama. " Dinig ko pang wika ni Lorraine habang nakatuon ang attention sa buong paligid. "Nakahanap na ako ng daan palabas! " sigaw ni Kristal. Kaya pala nananahimik ang gaga dahil may pinagkakaabalahan siya.

Nagkuwentuhan lang kami saglit bago binaba ang tawag. Dahil hindi naman ako inaantok ay bumangon ulit ako at tumambay sa tapat ng glass wall. As I watch the city lights, I can't help but smile. Dati pangarap ko rin ito, ang umupo habang pinapanood ang matingkad na ilaw ng siyudad. Yes, it might be just a lighted building by someone but for me it's my dream. Parang nakakagaan ng loob habang tinitingnan ko ang mga ito. It motivates me to work harder and chase more of my dream, and that's what I am going to do.

Kung gaano siya tinamaan kay Dreams, ganon naman siya katorpe. Matapos nilang magmeryenda ay napagdesisyunan na nilang umuwi para makapagpahinga. Pero hanggang sa parking lot ay pinapaulanan pa rin nila si Kaiden ng tukso kaya halos isumpa niya sa demonyo 'yong mga kaluluwa ng kanyang mga kaibigan. Kahit nasa kalagitnaan siya ng pagmamaneho, hindi maalis sa kanyang isipan si Dreams. Kahit sa pagtulog nito ay naroon pa rin ang babae na gumugulo sa kanyang isipan. Hindi niya tuloy alam ang gagawin niya. Gusto niyang umamin pero natatakot siyang mareject. Oo nga't nilalandi siya ni Dreams noon pero para sa baby lamang niya ito at hindi tungkol sa tunay niyang nararamdaman.