Lost Dreams Novels & Stories

“I'm sorry.” “Para saan?” “Hindi ko alam.” “Then don't apologize.” Tahimik siyang umiyak. Hinaplos ni Solene ang likod niya. “Hindi mo kailangang maging malakas para mahalin kita.” Mas lalo itong napahigpit sa yakap. “I'm scared of losing you.” “I know.” “Every time you leave the room, I think something might happen.” “Duke…”

Book 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric AMARIE’S POV: Kinabukasan, maaga akong naligo at nagbihis ng itim na dress shirt na itinupi ko hanggang siko. Isinuot ko ang itim na slacks at simpleng doll shoes. Hindi na ako nag-abala pang mag-ayos ng buhok a hinayaan ko lang itong bumagsak sa balikat ko. Pakiramdam ko kasi, kahit anong gawin ko, hindi na nito kayang takpan ang bigat na dala-dala ko dulot ng pagkawala ni Lola.

“Gaga ka! Bakit mo sila iistalk. Mamaya mapag-kamalan pa tayong..ano ngang tawag yun? Yung bang parang obsessed ka na sa idol mo. Basta ‘yun! Hay nako, hanap nalang tayong ibang mapagkaka-abalahan. Ikaw kasi, dito mo pa napiling mag renta, bukod sa mahal, e mahal pa mga kainan.” Nagpakawala nalang ang dalaga ng isang malalim na hininga. Hindi lang talaga sya mapakali. She’s been having weird dreams lately. Wet dreams, to be exact. PAGBANGON ni Jace ay dumiretso ito sa sala nang mapansin na wala si Ross. They don’t have schedules for today, kaya naisip nitong lumagi nalang sa bahay. He felt bored. Kaya naglaro ito ng mobile games, pero maya-maya pa ay parang hindi ito mapakali. Para bang may

pahabol na wika ni Leslie. “Ano ba ang gusto mo na hindi mo nakuha? Kahit nga anong maisipan mong kainin o gustuhin na isuot mapa-sapatos man o damit lahat meron ka, kahit nga itong sasakyan mo na napakaganda ay nakuha mo. Wala ka na sigurong hahanapin pa,” wika ni Gwen upang maramdaman ng kaibigan kung gaano siya pinagpala sa lahat ng meron siya sa buhay. “Hindi na ako magpapaligoy pa Best, tingin ko rin naman nararamdaman mo na gusto ko si Erik,” pag-amin ni Leslie sa kaibigan na hindi naman ikinagulat ni Gwen.

Napangisi ako sa naiisip, i will surely make they fall inlove with each other, okay lang naman sakin matagal na akkng naka-moved on kay Clyde. Noong ma-bored ako ay sinunod ko naman ang f******k, agad rin namang nasira ang araw ko noong si Heather na naman ng bumungad sakin. Heather May Gomez You freakinʼ ruined my day again... Ms. De Ocampo I made a face, siya nga tong nanira ng araw ko tapos siya pa parang aping api?! Hindi pa man sumisikat ang araw ay sira na agad.

"I'm sorry we lost him..." I stood there watching him shattering in front of me. Tinawid ko ang pwesto namin at niyakap siya. No words came out from our mouth. We both weeped and grieved for our lost child. Natagpuan ko na lamang ang sarili kong nasa kama ko nang magising ako. I couldn't find Zachariel. I took my phone to message him but I received Gen's message telling me that she has just graduated. I promised her that I'd go to her graduation but I wasn't able to. Mabilis ko siyang tinawagan. Sakto naman ay nasagot niya kaagad.

- Leslie Tiningnan ko si Ismael matapos kong basahin ang iniwang sticky note ni Leslie. Napabuntong hininga ako at pumasok ulit sa kwarto para kunin ang isang kumot. Lumapit ako sakanya at kinumutan na siya, he looks so tired. Hinubad ko na din ang suot niyang sapatos na parang nakalimutan pang alisin. He's so workaholic na parang pati sarili niya hindi niya na alam kung paano alagaan.

Ramdam pa niya ang pagkirot ng dibdib niya. The dream felt too real. Like it was part of what a memory. His lost memory. Sandali siyang natigilan, nag-isip bago marahang umiling. He quickly get out of his bed and took out a bottle of water from the fridge. The cool water gave him a quick relief but not the relief he’s seeking from his confused state. Maaga siyang natulog kanina dahil ayaw siyang lubayan ng sakit ng ulo mula nang mag-usap sila ni Gray Samaniego. He sought solace and rest from sleep, but then he dreamed of Charlize instead.

Do not let my shadow bind you to the past. But remember this: even in the dark, even if my body is buried under ice, my soul will always belong to you. I will wait for you in the quiet places. Yours, always, Khier. Wenshie clutched the letter to her chest, falling to her knees on the thick carpet. She let out a loud, agonizing cry, her tears soaking into the paper. She held the shattered watch against her cheek, the cold metal feeling like a ghost of his touch.

Saka siya dumeretso sa sala at kinuha ang tote bag niya. *** Alas-tres ng hapon ay lumalaklak ng alak si Aly sa isang bar habang hawak ang thong. Sinabayan niya ng pag-iyak ang mapait na likidong gumuguhit sa lalamunan kahit hindi niya alam kung ano ang ipinagluluksa. Nagluluksa ba siya dahil natuklasan niyang hindi siya ang nag-iisang babae sa buhay ni Ramon sa araw pa mismo ng anniversary nila? O dahil nakarinig siya ng malaswang bed scene habang pinagpapawisan sa ilalim ng kama? O dahil nalaman na nga niyang niloloko siya ay hindi man lang siya nakapangarate dahil sa nipis ng braso niya?