Novel & Cerita Lost Life

“Maybe the final one.” I sat down again slowly, the room tilting. Ruin’s voice came back. You were never the replacement death. You were the trigger. I hated him. I hated him so much I could barely breathe. “I want to go back,” I said. “Before you decide,” Death said, “understand the cost.” “I do.” “No,” he said softly. “You understand the fear. Not the cost.” Jun looked at me with pain in his eyes. “Living after almost dying changes you.”

Napakabata pa ng kapatid niya para danasin ang bagay na iyon. Bakit kasi di na lang ang ang nagkasakit? Sana siya na lang at hindi si Aliza. Hindi niya alam ang gagawin kapag nawala ito sa buhay niya. Aliza is the only reason why she still alive. Mahal na mahal niya ang kapatid niya. At gagawin niya gumaling lang ito. Agad niyang kinuha ang cellphone mula sa bulsa at walang pagdadalawang-isip na tinawagan si Vaughn.

I am Reign Riley Mcdemort, and this is the new me, not the same person from three years ago. I've died, and now I am alive like a newborn baby. And that is all because of the life contract.

Alam nilang muntik na silang mamatay dahil at nabawasan na naman sila dahil sa chopper. Ngayon ay hindi sila sigurado kung rescue team na ba ito o hina hunting sila ng chopper dahil hindi sila namatay lahat? Gulong gulo ang lahat at nag umpisang mawalan muli ng pag asang napaupo. In the end, they just silently waiting. Hindi nila alam kung ano ang hinihintay nila at kung hanggang saan sila maghihintay. They just want to survive but couldn't find reasons to fight anymore. They are all hopeless.

Kainis naman bakit kailangan may pang black mail. “Let’s sleep together, this is the only room here, we’ll be sleeping together,” sabi niya hindi nalang ako umimik wala rin naman akong magagawa. For my brother, I am willing to do everything, he’s the only person I have now, I can’t lose him. --

" Pagpasensiyahan mo na ang apo ko, Perlm. Talagang masungit ang isang 'yan, hindi rin palangiti simula nang mamatay—" May lalaking tumikhim mula sa pintuan. Nilingon ko ito at nakita si Elriz na nakasandal. Ano kaya ang sinabi ng doctor? Mukhang mas lalo siyang nalungkot. Pero mas lalo akong nabahala sa hindi natuloy na salita ni lola. Mamatay? "La... stop it," he said, softly.

' tanong ko sa isipan ko. Pagod na pagod na ako at natutuyo na rin ang bibig ko. Hindi ata Live Suicide ang tatapos sa buhay ko, kundi mamatay pa ata ako sa kapaguran at dehydration bago pa man ako makapunta roon. Wala bang pa last sapper ang Live Suicide or marangyang helicopter ang maghahatid sa akin papunta roon sa lugar? Hindi 'yong dadaan ka pa rito sa napakahirap na route, masyadong tagong-tago, e. Mamamatay ka na nga lang, papahirapan ka pa. What a life!

Gold froze because of what she heard and slowly faces her Tia Ceniza, only to find Ceniza looking somewhere, far away. THE END 🍽️ "Death is not the greatest loss in life. The greatest loss is what dies inside us while we live." - Norman Cousins #RIPYel #SaveSen Thank you for reading! <3

bulong niya. Niyakap ko siya nang mahigpit. Alam kong mahaba pa ang proseso ng kaniyang paggaling, at marami pang kailangang ayusin, pero sa sandaling ito, sapat na sa akin na kami ay buhay. Ang pagkamatay ni Lucius Alvero sa paningin ng mundo ay ang simula ng aming bagong buhay sa lilim ng Hidden Paradise.

Kinuha niya ang panyo niya na nasa loob ng kanyang bulsa at siya na mismo ang nagpunas sa aking mga luha na tila balon na walang tigil sa pagtulo. "I was blind since I was seven years old, Luke. Kaya hindi ko nakita at hindi ko alam kung sino ang pumatay sa kanila. And then my eyes miraculously got healed after their death," patuloy na pagkukuwento sa kanya. Sinamantala ko ang pagkakataong nakikinig siya sa akin para masabi ko sa kanya ang aking istorya. Baka sakaling maniwala siya sa akin matapos niyang marinig ang buong kuwento ko. "At alam mo ba kung bakit muntik na akong matumba nang araw na tinulungan mo ako? Because that was the first time that I had my first vision of people's death.