Loving You From Afar の小説・ストーリー

Nagseselos ako, sobra. Ayaw 'kong makinig sa mga pag-uusap nila kaya pakiusap, gusto ko ng lamunin ako ng lupang kinauupuan ko ngayon. Hindi ko kaya ang mga naririnig ko. Nasasaktan ako ng sobra. Ganito pala 'yung pakidamdam ng nagmamahal. "Okay lang naman mahal ko. Ikaw kamusta ka na diyan? I miss you!" Paglalambing ni Jaya kay Erroze.

Im physically and emotionally sad right now, hindi narin ako pumasok dahil feeling ko ay iiyak lang ako. “Its okay, Im here. I won’t leave your side.” Why are you like this Chance, Im afraid that I might fall for your damn sweet gestures to me. Its so wrong. Alam kong kailangan kong umiwas, pero pano?

Tirik na kasi ang araw. Nag-uusap kasi kami tungkol sa darating na pista ng baranggay at napunta kami sa usapang disco. Tuwing pista kasi, uso pa rin ang disco dito sa probinsya. Kadalasan sa mga pumupunta sa disco mga kabataang nais aliwin ang sarili. “Ibig po sabihin na love at first sight po kayo kay lola?” “Hindi naman siguro. Sadayang mahilig lang talaga ako sa mga dalaga,” sagot ni lolo na kinatawa ko.

Ayaw niya itong pakawalan, kung siya lang ang masusunod gusto niya itong iuwi sa bahay dahil ayaw niya itong malayo sa kaniya. “It's hurt my baby love... Mommy's hurt because I'm missing you so much. I'm always be greatful having you in my life. I love you and I'll cherish you from afar with all my life...” Humahulhol siya. “You're waisting time.” Thyme coldly said.

Ayaw niyang may kahati ito sa pag angkin sa katawan ng babaeng kanyang buong buhay na pinahalagahan. Ang dating pagmamahal ay nauwi sa pandidiri at kasuklamlam. Napuno na siya sa pangyayaring iyon, sinusumpa niya ang dalawa sa bawat kadyot at ungol ng mga ito. Isang bagay lang ang naglalaro sa isip nito kundi ang paghihiganti. "Mga putangina ninyo, makatsempo lang ako sigurado may kalalagyan kayo" bulong nito sa sarili. Hinintay niya lang pala na mabigyan lang siya ng pagkakataon sa gabing iyon ay ipaparanas nito ang walang katumbas na sakit, higit pa sa sakit na naramdaman niya.

Palagi niyang hinahanap-hanap. Walang nais bumitaw kahit kapwa kinakapos na ang hininga. Nakipag-espadahan din ang dila niya sa dila nito, hanggang sa tuluyan nang nag-isa ang kanilang katawan. Hindi lang doon natapos ang kanilang pagniniig. Kung saan-saang sulok siya nito dinala. Ipinalasap ang tinatawag na langit. Maging ang loob ng banyo ay hindi rin nila pinalampas. Tila wala silang kapaguran. At ang panghuli ay sa kanilang higaan. Kung anu-anong posisyon ang kanilang ginawa. Hindi kayang sugpuin ng lamig ng aircon ang init ng kanilang katawan. Hindi na rin mahitsurahan ang kanilang kama. Nagkalat na sa sahig ang kumot at unan. At sabay nilang narating ang langit na walang hanggan. "I lo

" sabi nito. Hinawakan niya ang kamay nito. "I'm sorry. But I'm falling out of love. Wala na ang dating pagmamahal. May kasalanan din siguro ako sa nangyaring ito but you pushed me away from you. You're selfish. Masyado kang possessivepero hindi mo naman inalagaan ang relasyon natin. Wala kang ginawa para palaguin ito."

Simula noon ay naging malayo na ang loob ni Kellissa sa ama at hindi niya matanggap na ang ama pa mismo ang may gana na magalit samantalang ito naman ang nang-iwan. Malaki ang utang na loob ng pamilya nila kay Greo dahil sa mga tinulong nito. Ngunit isang araw, nalaman nilang pinalayo na ng mama nila ang lalaki. Nakita pa nila noon umiiyak ang lalaki sa labas ng bahay nila hanggang isang araw nabalitaan nila na umalis na pala ito at nag-ibang bansa na.

- "The hardest thing about loving someone from afar is knowing that they are close enough to touch, but far enough to never feel." Nakahiga na sa ngayon niyang tutulugan si Dianne habang Yakap-yakap ang picture frame kung saan ay naroon ang larawan nila ng asawang si Andrei.

Humarap si Gilbert kay Adrian. "Anak kita... kahit ano pa ang mangyari. Marahil nga ay magka-iba tayo... But I have always loved you, even from afar. And it hurts me to see you like this because I know that I caused a big part of your suffering. Hayaan mo akong bumawi sa lahat ng pagkukulang ko, Adrian," malamlam ang mga mata nito at puno ng pagsisi. Ramdam din ni Adrian ang bigat na dinadala ng ama at nasasaktan din siya para dito.