Lum Urusei Yatsura の小説・ストーリー

Pagkatapos umupo ng dalawa sa kanilang wheelchair, isang magandang anyo ang bumaba mula sa bus. Nakasuot ng itim na kimono na may puting cherry blossom patterns ang babae. Nakatali rin ang kanyang mahabang buhok. Hindi lamang banayad at nakakalula ang dating nito, pero napakaganda at napakaperpekto ng hubog ng mukha nito. Natigilan ang lahat nang masilayan nila ang binibining ito. Siya si Nanako, ang Yamato Nadeshiko na kinikilala ng Japan, at ang kasalukuyang head ng pamilya Ito!

Naiiling niyang sambit habang nakangiting iginala ang paningin sa garden na pinaganda nila Yurizo May mga rose petals na nakakalat sa damuhan habang may bilog na lamesa sa gitna na may mga nakalagay na dessert at wine habang may tig-isang upuan na mag-kaharap. May mga balloons din na hugis puso. Nevermind, she's thankful for their efforts. “S-sweetheart? Gising ka na?” Gulat na ani Yurizo nang mapalingon ito sa kan'ya

Pagkatapos, umakyat siya sa kwarto ni Raven gamit ang mga kamay, umikot at umupo sa mga hita niya, dahan-dahang nilapit ang ulo sa manipis niyang mga labi. Pero bago pa man magdikit ang mga labi nila, bigla niyang tinanggal ang kamay niya sa mata, binuksan ang mga mata at tiningnan si Yuri. Clear na clear ang mga mata niya, at matalim ang tingin—di mukha ng lasing. Nang makita niya ang tingin ni Raven, natulala si Yuri, di na kumilos. Tiningnan ni Raven yung cute niyang itsura na may bungang-bungang honey water sa bibig, malalaki ang mga mata, at may puffed cheeks parang maliit na hamster.

Humiga siya at nilagay ang kamay sa likod ng ulo bilang unan samantalang nanatili naman akong nakaupo at niyakap ang tuhod habang pinapanood ang mga ilaw na parang sumasayaw. Aurora Borealis. Namalagi ang katahimikan sa amin, ninanamnam ang kapayapaan at kagandahan pero hindi rin nagtagal ay nagsalita si Jiro. "You know what, Aya? You're like these flowers." aniya at tinuro ang mga kumikinang na mga bulaklak. Bumaling ang tingin ko sa kanya. "It's called Sithyathum, the most unique and mesmerizing kind. Sa umaga, mukhang malumbay ngunit sa paglubog ng araw, it will suddenly bloom into a captivating one. Isa sa nagbibigay liwanag sa gabi."

Sa boses at aura pa lang niya, parang dumaan na ang talim ng kutsilyo sa leeg ng buong classroom natin! Naramdaman ko ang marahang paghila ni Yuzu sa laylayan ng suot kong damit. Palingon-lingon siya sa akin na parang maiiyak na ewan. “Tanya…” bulong niya, sobrang hina na halos hangin na lang ang lumalabas sa bibig niya dahil sa takot. “S-siya ‘yung… ‘yung sinasabi ko sa’yo… Ang pamilyar ng mukha niya sa mga leaked intelligence photos ng underground groups sa Japan…”

Biglang natahimik ang buong silid nang makita iyon, partikular si Clarisse na literal na nanlaki ang mga mata. “No. That's imposible…” Kilala niya ang dala ni Yumi— ang Cordyceps na isang high-end medicinal fungus at wild honey na bihira at sadyang napakamahal. “Special order ko ‘yan,” kalmadong saad ni Yumi, walang halong yabang. “Hindi ‘yan basta nabibili sa ordinaryong shop Nagmamadali lang ako kaya hindi ko na naayos ang packaging.”

Gomez naman ay namamanhikan na ang don dahil nalaman niyang may bagong tirahang ipinapatayo ang pamilya Jungslagger at para sa kaniyang anak na si Hathey yun. Nakarating na ang dalawang hapones sa Germany. Naging pangunahing panauhin sila ni Yuri. Sa isang napakagandang tourist spot namalagi sina Tetsu at Kazumi habang hinihintay nila si Feng. Nakatanaw si Kazumi sa isang uri ng katubigan. Sa gitna ng katubigan ay may isang isla. Makikita din ang mga turistang tumatawid patungong Isla gamit ang lubid at pabilog na sasakyang nakasabit sa lubid. Hugis itlog ang gawa sa salaming sasakyan.

Mag-isang haharapin ang panibagong bukas at panibagong yugto ng kanyang buhay. NASA harapan na ng dating bahay si Yumi. Ilang buwan din siyang wala at may ipinagbago na roon. Mula sa dating puting kulay ng dingding niyon sa labas ngayo'y nangingitim na at wala na rin ang inaalagan niyang iba't-ibang uri ng halaman. Ang paborito niyang rose ngayo'y may isang dahon subalit lanta na, palihim pa niya iyong binunot sa harapan ng bahay ni Aling Mareng. Napailing siya pero hindi dahil doon, dahil sa narinig niyang sagutan ng mag-ina.

Lubos na nasisiyahan si Mina sa paglalakad lalo na’t kumulimlim at malakas rin ang pg-ihip ng hangin na nagpapasayaw sa mga halaman. May hawak rin siyang mga bulaklak na kaniyang pinitas. Nanlaki ang kaniyang mata nang makita niya ang isang puting kabayo na nanginginain ng mga halamang damo sa paligid.