Ma'am Yes Ma'am Mga Nobela at Kwento

Bakit ba ako nahihiya? "How's your day?" Tanong sakin ni Ma'am. Tinuon ko ang atensyon ko sa kanya. "Okay naman po Ma'am" malumanay na sagot ko sa kanya. Nakita kong napanguso sya. Taka ko naman syang nilingon. May mali na naman ba sa sinabi ko? "Bakit po?" Tanong ko. "I told you that call me Mom not Ma'am" sabi nya. Para syang bata na nagpu-puppy eyes at ngumunguso.

Hindi ko na kailangang tumugon sa kanyang mga salita; nasabi lahat ng reaksyon ng Mama ko. "You can say whatever you want, Amanda. You can throw around any accusations you like, but never in your worthless life call my son wayward! You can't poke a bear and expect it not to bite back," Ma fired back, obviously aggravated. Tumayo si Amanda, pasulong patungo sa aking Mama.

malakas niyang sigaw at napatayo pa siya sa upuan niya habang dinuduro ang sarili niya. Crazy bitch. "Who says that I can stay away from my boss, Ma'am? Eh 'di ba fiancé ka pa lang niya, MA'AM? Wala ka pang apelyido niya para idikta kung ano ang dapat gawin ng isang trabahente niya." I emphasized the word "Ma'am" while looking at her teasingly. "Wait, what company are you from again, Ma'am?" bago pa siya makapagsalita ulit ay inunahan ko na siya.

"I see. Must be nice." "Opo, Ma'am. Bakit kayo ni Sir, Ma'am?" "I'm not obliged to answer your question." Sumimangot ito. "Eh sinagot kita, Ma'am kaya." "Sino ba ang amo?" Napatigil siya. "Kayo, Ma'am hehe." "You can go now," I said. She nodded her head then went downstairs.

"Ma'am ayos lang po ba kayo?" "Ma'am Nelia, ano po ang nangyari..." Sunod-sunod na paglapit sa akin ng mga yaya. Agad ko naman tinakpan ang paso ko. "Ahmm, ayos lang po ako, huwag po kayong mag-alala," pagpapalusot ko sabay ngiti. "Ma'am Nelia, hindi ka naman marunong magsinungaling. Sige na, kami na ang magluluto, ayos lang ba?"

Sh*t! "Ma'am, okay lang po ba kayo?" tanong ng isang kasambahay na halatang natataranta ang boses. "I—I'm fine, manang. Thank you for your concern. Bigla lang sumakit ang ulo ko." "Sigurado po ba kayo, ma'am na okay lang po talaga kayo?" paninigurado pa nito. "I am, sige na harapin mo na lamang ang ilang mga trabaho mo."

Medyo nagtatampo pa ako, but because of Maddix's words, I can now smile to mama. "Maaga lang kasi akong nagising, Ma," sambit ko na lang without mentioning that Maddix will be here today. "Mukhang mapapasarap ang kain ko ngayon ah," maligayang sabi ni Mama at pumulot pa roon sa nalutong bacon agad kinain. "May ipapadagdag ka pa ba, Ma? Sabihin mo lang, lulutuin ko for you," sambit ko.

Akmang pasaka na siya ng biglang hindi ko napigilan ang sarili ko. Angelo “biglang tawag ko dito ng akmang sasakay na ito sa kaniyang kotse “Oh, Ma’am, may kailangan ka pa ba sakin? Anong maitutulong ko sayo? “saad kaagad nito sa akin

“M-Ma’am, ano pong nangyayare sainyo? Ayos lang po ba kayo? May masakit ba sainyo? Gusto nyo po bang tawagan ko si Sir?” “Wag!” agad kong sabi nang hindi sya nililingon. “Pero Ma’am—” “Paki abot nalang ng towel.” putol ko sa ano pang sasabihin nya na sinunod naman nya. “Sigurado po ba kayo?”

Pffft! “Ahh, ba—bakit, Ma’am?” “Wala lang naman,” saka niya hinawi ang buhok niya at sinabit sa tainga niya. Anak ng… ang pangit niyang kiligin. “Salamat, Ma’am. Nag-abala ka pa.” “Wala iyon, Sir.” Hindi na nagsalita si Sir saka na siya umupo sa trono niya. Pero, si Ma’am Fatima ay nakatitig pa rin sa kaniya. Thy love is my drug. Pfft!