Novel & Cerita Thank You Ma'am Short Story

Pilit naman na ngiti ang tinugon lamang nito. Pinaharap ko naman ito "Alagan mo ang itay ha." Napadako naman ang tingin ko kila Ma'am Esme na umiiyak din at Don Mariano. "Ma'am Esme, thank you po... thank you po sa inyo at Don Mariano nang dahil po sa mga tulong ninyo. "Sshh hija wag ka ng magsalita ng ganyan kami dapat... kami dapat ang... malaki ang utang na loob namin sayo.. kaya please... please hija mag pakatatag ka.."

Hindi ko mapigilan ang mapapisil sa sarili kong kamay dahil sa kaba. "Ma'am, anong oras po ba kayo bababa?" the taxi driver asked. Para naman akong natauhan. "I'm sorry po, manong." Mabilis kong binuksan ang bag ko at kumuha ng iaang libro bago inabot sa driver. "Keep the change, manong." "Naku, ma'am, thank you po!" natutuwa na sambit ng taxi driver na kinatango ko lang bago bumaba ng taxi.

Kailangan ko rin magmadali dahil si Shelo lang mag-isa roon. Akmang bubuksan ko na sana ang pinto ng cr kaya lang ay may matanda na kumalabit sa akin. “M-Ma’am, puwede ba ako muna mauuna. Sobrang ihing-ihi na kasi ako, eh!” Tumango ako at saka tumabi. “Sige po…” “Maraming salamat, Ma’am! Kaawaan ka ng Diyos.” “Walang anuman po…”

Thank God! "Excuse me, Ma'am. Is there any problem?" Pilit akong ngumiti sa kanya. "Wala po. Okay lang kami." "Ma'am tulungan ko na kayo kay Sir." "Huwag na. Pwede mo ba akong itawag ng taxi?" "Sige Ma'am." "Thank you," sabi ko sa kanya. Napatingin ako sa maamong mukha ni Jarvis. Hinaplos ko ang kanyang pisngi at hindi ko mapigilang maiyak.

Parang hindi ko naman maituloy ang nais kong sabihin. "Sige na po Ma'am," pangungulit niya. "S-sige..." maikli kong tugon. "Naku, thank you Ma'am!" natutuwa niyang sambit. Ramdam ko ang saya niya kaya napangiti na rin ako.

Kumunot ang noo ni mama. "Thank you para saan?" Naguguluhan niyang tanong. Bahagya akong tumawa bago siya sinagot. "Thank you for bringing me to this world. Kung hindi dahil sa inyo, marahil ay hindi ko 'to nararanasan lahat. Ang pagkakaroon ng isang napakaganda at napakabuting anak---kagaya ng sinabi niyo." "Sus ikaw talaga!" Bahagya akong pinalo ni Mama dahil sa sinabi ko. Tila isang teenager si mama na kinikilig. I just laughed and hug her again.

yun ay para mas maging matatag pa ako. Pain teach me how to be strong enough..How to stand by my own..And how to be happy and contented for what I have... I have everything now....at masasabi ko na..worth it lahat ng sakit na napagdaanan ko noon... "Thank you Ma'am..Come again" masayang bati ko sa matandang babae na bumisita sa boutique namin..

Kindat niya rito kaya tulis na tulis ang labi nito sa kanya. Cute na cute ito kapag ganun kaya lalo siyang nasisiyahan na asarin. At masaya rin siya ngayon. Sa totoo lang, Mula nang malaman niyang malubha ang kanyang ama, at nauwi na iyon sa pagkamatay, hindi pa siya tumawa nang ganito, ngayon lang. “Det,” aniya rito. “Uhm?” “Thank you for this day, though at first you made me mad.”

mahabang saad ko. Hindi ko alam kung may sense ba ang mga tinuran kong iyon, dahil sa ngayon ay aminado ako na wala pa rin sa matinong estado ang isip ko. Pero mukha naman iyong maayos at may sense nga dahil sa mga sumunod na ginawa ni Mama Helena. Niyakap niya ako. Ng mahigpit na mahigpit. Paulit ulit din ang pagsasabi niya ng ‘thank you’ na tila ba may nagawa akong napakalaking bagay para sa kanya.

Ani Ma'am no'ng ihatid namin siya patungo sa kotse niya. Tumawa si Mama at nakipag-shake hands ulit kay Ma'am Zaylee. "Ituring nalang niyo po itong pasasalamat..." Saad ni Mama. Ngumiti si Ma'am sa sinabi ni Mama at tumingin siya sa akin.