Madara Quotes Romane & Geschichten

“Hoy! Sino ba may sabi na Madrid ako!” “Yung katulad mong tanga.” “Nakakasakit ka na talaga!” “Wag kang masaktan, tangapin mo. Dahil yun ang katotohanan na nagmahal ako ng isa sa pinaka tangang babae dito sa mundo.” Na ikinangiti ni Zhia.

Tulad ko, marami rin siyang pinagdaanan, at ngayon ay nasa isang mas tahimik na mundo na kami—kahit pansamantala lamang. “Magda,” isang gabi, nagsimula siyang magsalita habang pinagmamasdan niya ang mga bituin, “hindi ko alam kung hanggang kailan tayo magiging ligtas dito. Pero isa lang ang tiyak ko—hindi tayo basta-basta susuko.”

“Madie, apo ko… ilang taon ka naming hinintay. Salamat, bumalik ka sa amin.” Si Tita Amara at Tita Zaira ay hindi mapigilan ang paghikbi, palitan silang humalik sa noo ni Madie, hindi alintana ang pag-iyak ng tuwa. Si Madeline naman ay yakap pa rin ang mommy niya, tila nararamdaman ang koneksyon ng pagmamahal sa pagitan nila.

Madron sa sandaling ito at tinanong nang kinakabahan, “Sino ka? Bakit mo kami ikukulong dito?” Ngumisi si Mr. Madron, nagpakita ng isang bibig na puno ng malalaki at kulay dilaw na ngipin, at tumingin siya kay Charlie na tila ba nakatingin siya sa isang biktima habang sinabi, “Nakarinig ako ng isang payo na hindi kailangan malaman ang ilang bagay nang maaga. Hindi ito magkakaroon ng ibang epekto maliban sa pagdagdag sa mga problema mo. Dapat matulog ka lang at kumain tulad ng sinasabi ko, at malalaman mo kung ano ang gagawin namin sayo makalipas ang ilang araw.”

Indigo POV “Let’s not argue here, Chiquita. Mas mabuti pang bumalik na muna tayo sa silid natin,” saad ko. “Oh no! Go on with your business. Perry will surely entertain me. Nakaka-bore ang mga ginagawa mo at sa totoo lang gusto ko naman mamasyal . I see interesting places around here. I need to familiarize myself with the kind of people you are going to work with,” kaswal na saad ni Maddison sa akin.

Sa mommy niya ito, ibibigay at kay Maddox. Nang matapos na siya sa ginagawa niya ay kinuha niya ang cellphone niya para i-text ito. 'Alam mo ba stress na stress ako ngayon.' Daddy Maddox: bakit? You want me to read you a motivational quote? Meron ako rito 'No, ayoko ng motivational words gusto ko labi mo (⁠ ⁠˘⁠ ⁠³⁠˘⁠)⁠♥'

“Kung di ka marunong magsalita nang maayos, manahimik ka na lang para walang mag-isip tanga ka!” Tumikom ang bibig ni Ada. Gusto niya pang magdagdag ng ilang salita para maalis ang duda sa kanya, ngunit sa kilos ni Camille ngayon, hindi maganda kung magsasalita pa siya ulit. Ngunit tumingin si Madeline nang nagdududa kay Ada nang marinig niya ang mga salitang ito. “Mukhang hindi lang pala mababa ang EQ mo, mababa rin pala ang IQ mo, Mrs. Gray.”

Malayo pa lamang ay dinig na niya kung sino ang paparating kaya’t agad siyang tumayo sa hinihigaang bangko at dumiretso sa pinto. “Oh, anong ulam?!” Bungad sa kanya saka padabog na isinarado ang pinto. Binuksan nito ang kaldero at doon tumambad ang dalawang piraso ng sardinas na tira nilang mag-aama at bahaw na kanin. “Tangin*, ano na naman ‘to? Eto na naman? ‘Yung hininga ko mula dito hanggang sa kabilang kalye amoy na amoy! Umaalingasaw na sardinas.” Gusto sana niyang sabihin na dahil sa hindi ito palagian nagtotoothbrush at dahil hindi matahimik ang bunganga ng madrasta niya kaya ganon, pero tumahimik na lang siya. Ngunit hindi nakatakas sa madrasta niya ang nagpipigil niyang tawa.