Romans & histoires Mag Aral Ay Di Biro

biro ng lalaki na binuntutan nito ng tawa. Hindi agad siya nakasagot, ganoon na nga. Mukhang naglilihi siya. Pero hindi niya aaminin. “May menstruation ako kaya mainit ang ulo ko. At isa pa akala ko ba ay tapusin na natin ang anumang ugnayan natin? Bakit lapit ka ng lapit?” “Dinalaw ko si Lolo Artemio.” “Ano na ba ang lagay ng lolo mo?”

Biglang naalala niya ang mga biro ni Amara noong nakaraan, kaya mas lalong nag-alinlangan ang kanyang damdamin. Katulad ng pagkakaalam niyang may napakalaking agwat sa pagitan niya at ng kanyang tito, halos ganoon din ang agwat nila ni Malleah—isang taong halos hindi niya kayang maabot.

Sophia Our stay in Baguio is memorable for all of us. Masaya ang lahat at hindi naalis ang asaran at biruan while we are sitting near the fireplace. Kahit walang partner si Marcus ay game naman ito na nakikipagbiruan sa amin kahit pa minsan nakikita ko na malalim ang iniisip niya.

ang tanong ni Magwayen. Sinamaan ko naman siya ng tingin. Kung sa ngayon ay biro lang ang pagbibiro ng problema? Sabihin niya lang kung may buwanang dalaw siya para sana nagbigay ako ng alay kung sakaling meron man siya. Hindi yung totoyohin siya at bibigyan niya pa ng sakit sa ulo ang nananahimik na katulad ko. Naglakad naman siya palayo at napansin ko ang isang kaluluwa. Nanlaki ang mga mata ko nang makita kong iyon ang multong hinahanap namin. "Tumigil ka!"ang utos ni Magwayen.

We must focus! "Tiyo, ano bang plano mo? Ang layo-layo ng nilakbay natin," Medyo naiirita kong saad sa kanya. Minsan talaga ay wala sa tamang oras ang mga biro niya. "Vreihya, nang nag-aaral pa lamang ako sa akademya ng mahika we learned about how to make a forest but we never had exercised it dahil wala namang bampira na kayang manipulahin ang kalikasan kundi ikaw lamang. Ngayon natin ito susubukan," Agad niyang binuksan ang baul na kaniyang tangan at naglabas ng libro. Alam ko ang aklat na ito, ito ay aklat ng mga mahika kung saan nakalagay dito ang mga ritwal sa pagsasama-sama ng mga mahika. Ito ay nakukuha lamang kung ikaw ang pinakamataas o ang pinakamahusay sa akademya. Hindi na nakaka

Mag grocery ka naman. - L.D Sus, pakielam niya ba kung walang laman?

dagdag pa ni tita, hindi ko alam sa tono kung pa biro ba kasi bigla siyang napatawa ng malakas. "Ha?" sabay naming nasabi ni Hiro. Pagkatapos nagkatinginan kami, nakita ko rin kung paano pumula ng bahagya mga pisngi ni hiro.. TEKA NAGBLUSH BA SIYA?! Hay kalmaaa cyrene! teka baka imagination ko lang 'to. Tumawa si tita, halatang natutuwa. “Biro lang, iha. Pero seryoso, ang bait nitong si Hiro. Sana lagi kayong magkasundo, ha?”

Ganting biro ni Alaric. Muntik na niyang maibuga ang kinakain dahil sa sinabi nito. Hindi niya alam kung namumula ba ang mukha niya dahil sa muntik na siyang mabilaukan o dahil sa sinabi nito sa kanya. Siraulong Alaric 'to! Alam na alam kung paano siya pakiligin! Pero syempre hindi niya pwede na ipahalata iyon. Saka alam naman niya na biro lang nito iyon at walang totoo sa sinasabi nito.

Maaga akong nagising kinaumagahan. I don't know how to tend my puffy eyes or my nose feeling so thick.Never pa naman yata akong umiyak magmula ng tumuntong ako dito,the last time was when I was just a child.It seems funny,Maggie is the cause of it, ngayon ,siya parin.Inirapan ko ang nakalagay na apilyidong ginagamit ko sa isang rectangular wood para matukoy ng head mistress kung kanino ba ang room.Torres ang nakalagay doon dahil nga ayoko ng Aldridge.I wonder now kung ano nga bang apelyido ang gagamitin ko kasi parehas mabaho ang dalawa.