Mag Aral Ay Di Biro Novels & Stories

Seryosong sagot niya Hindi ko alam kung tama ba ang pandinig ko pero para bang may bahid ng lungkot sa boses ni Arif habang sinasabi niya ang bagay na iyun. At nang makita kong hinawakan niya na ang aso, parang may kung anong mainit na bagay ang biglang humaplos sa puso ko Oo, alam kong maraming alagang mga hayop itong si Arif pero ni minsan, hindi ko siya nakitang hinawakan niya si junior. Iyun nga lang, kaagad kong nakita ang disappointment sa mga mata niya dahil sa halip na sumama sa kanya ang alagang aso, mas lalo pang sumiksik sa aking mga paa.

" May nalalaman ka pang tagos sa puso,ha? Ano tagos na ba ang sakit?" " Take your hands off, nagbibiro lang naman ako!" " Ah, puro ka na lang biro! Lahat na lang dinadaan mo sa biro, sige pasok sa kotse!" Naiwang namumulagat ang mata ni Mico na tila hindi makapaniwala sa ginawa niya sa lalaki. Hindi niya na alam kung tatagal pa siya sa ganoong set-up nila ng binata. Masyado itong mapang alaska na kahit si Mico ay hindi nito pinaligtas. Ni minsan ay hindi pa niya ito nakitang nagseryoso sa buhay. Ano na lang kaya ang magiging kapalaran ng matalik na kaibigan pag ito ang nakatuluyan?

This may sound 'baduy' pero para sa amin ay nakakatuwa ang mga biruan naming ganito. Ganoon naman siguro kapag ang taong mahal mo ang nagbitaw ng biro, kahit hindi nakakatawa ay otomatikong mapapahalakhak ka na lamang. Hindi ko lang sigurado kung dahil ba iyon sa kilig. Sunod kaming naglakad patungo sa lugar kung nasaan ang kan'yang ama at kapatid na si Arman. Subalit hindi namin inaasahan ang aming nakita.

Hindi biro, halos mabugbog na ang aking katawan sa sobrang pagod. "Ay, gano’n ba? Nakaka-excite naman! I hope na makasama ako kahit sa top 10 lang," saad ko. "Kaya iyan! Makakapasok ka tiyak. Ang sipag mo kayang mag-aral," segunda niya.

yamot na bigkas nito kaya hindi niya naman mapigilan ang mapakamot ng ulo samantalang si Hiraya naman ay napahagikhik na lang. Imagine, ang galing ng Kuya niyang mag biro ha?!

Tsaka, ang ganitong biro ay sobra silang nalinlang. "Magaera!" Gayon lang, isang pigura sa kalangitan ang mukhang mas lalong naiinis sa pagmamaktol ni Master Magaera, at malamig niyang sabi, "Ano 'to? Tatanggihan mo ako?" isang boses ang lumiliwanag at matunog pero nagdadala pa rin ng kakaibang diin. Lumunok si Master Magaera. "HIndi, hindi ko kailanman gagawin."

"Nasa baguio siya diba?" Natigilan siya sa paghakbang. Pati ba naman ang lakad nang kanyang nobyo ay alam nito. Sabagay, hindi na siya magtataka, magkaibigan at mag kababata ang dalawa. "Hindi ako nag punta dito para man'g gulo. May ipinabibigay lang sayo si Argel."

Maghahating Gabi na Pa'la ~FAST-FORWARD~ Pagkatapos ko maligo ay agad na akong nagbihis dito pa din sa banyo ako magbibihis,Hindi kase ako sanay na nagbibihis pag nasa kama kase pano nalang pag nakalimutan ko isara yung pinto ng kwarto ko tas may biglang pumasok sa kalagitnaan ng pagbibihis ko..Oh diba kaya mas mabuti na dito magbihis

“Kung makaarte ka, para kang naglilihi. Ilang buwan ka na ba? First trimester mo?” Hindi alam ni Margaux kung anong masama sa biro niya pero nang biglang manahimik ang kanyang caro ay nadama niyang may mali. The pressure was suddenly ear-breaking with nothing but the sound of Rome’s heavy breaths. Nag-aalala na siya nang mag-angat siya ng tingin sa kasama kasabay ng pagkagat niya sa kanyang double-patty cheese burger.

Halos sing liit ng langgam ang boses ko nang magsalita. "Lintek na bata ito, magbihis ka na nga't nakahanda na ang miryenda!" Tumalikod na si Aling Mareng at tuluyan nang lumabas ng banyo. Nanatili naman si Argo sa aking harapan kaya sumulyap ako dito na hindi pa pulang pula pa rin ang mga mukha. "Uh, baka nabibingi lang si manang. Alam mo naman matanda na." Bahagya pa akong tumawa dito na balak na sana siyang lampasan ngunit hinaklit nito ang braso ko.