Maging Akin Ka Lamang の小説・ストーリー

Pipikit nalang siguro ako kapag mangyari yon. Ganito nalang gagawin mo. Uminom ka nalang para pampalakas ng loob bago ka pupunta sa kanila. Paano kong malasing ako? Alam mo namang ako kapag malalasing ano-ano na ang ginagawa ko? Wag naman yong lasing na lasing ka. Yong tamang tama lang pang tanggal kaba. At medyo kumapal ang mukha mo. Sige basta sabi mo yan. Bukas ng gabi na yon.

Dahil ang lihim na ito ay hindi lamang akin. Ito ay amin. ****** LMCD22

“Mabilis ‘yan tumama.” “Hindi ah,” sagot ko, sabay tumawa pa. “Sanay naman ako. Konti lang ‘to.” Pero paglagok ko, doon na. Parang may tumama sa akin na kakaibang lambing. ‘Yung tipong kumikiliti sa dibdib ko. ‘Yung tipong bigla mong maiisip kung gaano kahimbing ang loob mo kapag kasama mo ang taong nagpapagaan ng mundo mo ngayon.

at tumalikod na SA akin sungit talaga, para lagi may regla, daig pa ang babae Kung mag sungit ANG lalaking Yun, inirapan ko na lamang Ito habang papalayo SA akin, nang malayu na Ito SA akin ay saka KO sinindihan ang Candila hawak KO? alam mo Ma gwapo SA Yun eh Kung Hindi Lang Ng susungit SA akin kainis, wika KO pa Kay mama na akala mo ay naririnig AKO, napatingin AKO Di kalayuan SA puntod ni Mama, May bago bulaklak din, Hindi KO Alam Kung bakit, gusto Kong tingnan Kung sino ang nakalibing don Kaya pumonta AKO, Nabasa ko SA lapida ang pangalan, Ng namatay ay,

Napakamot na lamang ito ng batok dahil sa inakto ko. "Pambihira. You're really different.", "--Magayon means maganda. At maganda ka, Airah. And that festival is like you. Dahil yung kagandahan mo ay parang Bulkan Mayon.", "--Maganda ka kung tingnan, pero parang halimaw kung magalit.", mahabang wika nito. Kahit papano, na-gets ko ang pinaparating niya. Kasi kung ganda ang pag-uusapan, hindi ko na 'yon ipagkakaila.

Kaya ayos lang kasi. Nakaka tantsing ako ng yakap kapag naiinis siya. (Insert evil emoticon with evil laugh hahaha.) Siyempre kailangan ko siyang lambingin kahit pa mag best friend lang kami! Walang malisya 'yon... Sige mangatwiran ka pa Liam, hindi mo na lang aminin na simpleng manyak ka rin.

Tahimik lang siyang nakatingin sa akin. Naglakad ako papunta sa bintana at minasdan ang mga ilaw ng lungsod. "Alam mo ba kung ano ang pinakamasakit?" tanong ko. "Hindi ‘yung halik. Hindi ‘yung sabay ninyong pagkain. Hindi ‘yung paraan ng pagtitig niya sa'yo. Ang pinakamasakit... ‘yung paraan ng pagtitig mo sa kaniya."

Tanging green at red lamang ang makikitang ilaw. Nakatawag ng pansin kay Lyndon ang isang arogante at maangas na batang lalaki na tila gumagawa ng eksena sa mga taong naroon.Napailing si Lyndon ndol.Dahil naisip kung gaano katapang si Anika.Para magpunta roon.

Daming chuchu kineme. Para na talaga kaming mag jowa kung titingnan. Nagsubuan kami tapos magtititigan ng ilang segundo at ako na parang tangang dinaig pa ang bulaklak na makahiya sa ilang beses kong pag-iwas, huwag niya lang akong makitang namumula. Ganoon lang hanggang sa natapos kaming kumain.

wika ko pa Hindi Naman malakas ang pagkakasabi ko.Kahit Pala lasing ay nagawa ko pa rin mangarap ng gising,wika ko sabay hagikgik,Wala Akong pakialam sa taong kasama ko at sa ibang nakapalibot sa akin,