Novel & Cerita Maging Akin Ka Lamang

"Kung pinatay ka niya sa social media, gumawa ka ng panibagong account, at kapag may oras, ligawan mo siya, gawin mo siyang masaya, at pagkatapos ay simulan ang ikalawang hakbang, ang 'lambing.'" "Ang 'lambing' na ito ay hindi ang lambing na walang pakialam kundi isang romantikong lambing. Gustong-gusto ng mga babae ang romansa, lalo na ang mga pangarap na babae tulad ng iyong dating asawa. Kung nagbigay ka ng tamang romansa, hindi ka na niya iiwan."

"Akin na 'yan bebe loves, ako na magtatapon." Napatingin tuloy ako sakaniya...iyong ngiti niya kakaiba...parang ang lambing tignan? Malinaw naman ang paningin ko kaya sigurado ako sa Nakita ko. Imposibleng binabangungot ako ngayon kasi masyadong Maganda ang pangyayaring ito para maging isang bangungot? "Salamat."

sabay ngiti at kindat. its Like OMG! bakit abot-abot ang kilig na nararamdaman ko ngayon? yes, ganito naman daw kapag bagong kasal kaso iba kasi yung sa amin at mali yatang ganito ako nagiging kabilis na ma-inlove kay Nikko. paano na lang kasi kung hindi ito totoo?

Every single word. “Ganda.” Mahina niyang bulong. Napatingin ako sa kanya. The sunset reflected in her eyes. The golden light painted her skin. The breeze played with the strands of her hair. For a moment…I forgot to answer. Because she looked beautiful. The kind of beauty that catches you off guard and that makes you stare longer than you should. “Yeah.” Mahina kong tugon. “Maganda nga.” Pero hindi ako nakatingin sa dagat, hindi ako nakatingin sa sunset at mas lalong hindi ako nakatingin sa kalangitan.

Isang video ng boyfriend ko na nagpo-propose sa kanyang secretary ang nag-trending. Lahat ay kilig na kilig at sinasabing napaka-romantic at nakakaantig ang eksena. Nag-post pa mismo ang secretary niya sa social media: "Matagal kitang hinintay, at buti na lang hindi ako sumuko. Ipagkakatiwala ko ang buhay ko sayo, Mr. Emerson." Isa sa mga komento ang nagsabi: "Diyos ko, sobrang sweet nito! CEO at secretary—bagay na bagay sila!" Hindi ako umiyak o nag-eskandalo. Sa halip, tahimik kong isinara ang webpage at hinarap ang nobyo ko para humingi ng paliwanag. Doon ko siya narinig na nakikipag-usap sa mga kaibigan niya. "Wala akong choice. Mapipilitan siyang pakasalan ang isang taong hindi ni

mahaba kong wika. "Well, I think mukhang mapagkakatiwalaan naman ang iyung kaibigan at may isang salita. Much better kung magfocus na lang tayo sa paparating nating kasal at huwag ng magpaka-stress pa sa ibang bagay." nakangiti nitong wika sa akin. Tumango naman ako.

Lumingon ako sa mga taong nakapaligid sa burol—sa mga nagmamahjong, sa mga nakikiramay, sa mga aninong gumagalaw sa labas ng tolda. 𝑆𝑖𝑛𝑜 𝑠𝑎 𝑘𝑎𝑛𝑖𝑙𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑔𝑚𝑎𝑚𝑎𝑠𝑖𝑑? 𝑆𝑖𝑛𝑜 𝑠𝑎 𝑘𝑎𝑛𝑖𝑙𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑠𝑢𝑠𝑢𝑛𝑜𝑑 𝑛𝑎 𝑘𝑖𝑘𝑖𝑡𝑖𝑙 𝑠𝑎 𝑎𝑚𝑖𝑛? Ang katarungang akala ko ay abot-kamay na, ay tila isang pain lamang pala para sa mas malaking panganib.

Margaux Yumuko ako para tignan ang aking paa at hindi ko napigilan ang isang munting ngiti na sumilay sa aking mga labi ng mapansin ang lilac na tsinelas na suot ko. Ang lambot nito sa ilalim ng aking mga talampakan, para bang dinuduyan ako sa bawat hakbang. Isang kilig na hindi ko maipaliwanag ang gumapang sa aking puso. Ganito pala ang pakiramdam na mapahalagahan, ang matanggap ang kapalit ng damdaming ibinibigay mo.

"Mahina parin ba ang tingin nyo sa akin?" "Tao ka parin kaya mahina ka." "So kailangan ko pa palang maging bampira para maging malakas? Ganon ba? Tsk. Hindi ko kailangan maging bampira para maging singlakas nyo dahil kahit tao ako ay kaya kong lagpasan ang kakayanan nyong mga bampira." Paliwanag ko rito kaya hindi na ito naka sagot pa.

aniko dahilan para mabaling ang tingin nito sa akin. "Mag-asawa ka at maghanap matanda ka na rin sayang lahi ng mommy at daddy mo hindi maikakalat sana hindi ka na lang naging bahagi ng underground world para hindi kayo nadadamay sa side ng daddy mo kaso, wala eh..nasa dugo nyo 'yan." aniya naman sa akin.