Maging Akin Ka Lamang の小説・ストーリー

Third Person's POV "So, paano ba 'yan? Mauna na 'ko," wika ng binata na ngayon ay nakatayo na sa harapan ng kotse niya. Madilim na ang paligid at lumalamig na din sa labas. Isang araw na naman ang natapos. Bahagya siyang yumuko upang mapantayan si Marga. Madungis na ito at maasim na ang amoy. Masyado kasing nag-enjoy sa paglalaro niya kanina kasama ang ibang bata.

"Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? " Napailing siya pero tumalima pa rin siya. "Okay mahal... " "At mahal na mahal din kita Cataleya. " Biglang sinakop ng labi nito ang labi niya. At isang halik na ang namagitan sa kanilang dalaw ni Lukas. Malinaw niyang narinig ang lahat. May tila mga anghel na nag-aawitan sa sandaling iyon.

Makahulugan nitong wika kay Yumi. " Tumigil ka nga. Pagtinging kaibigan lang ang maaaring ituring ko sa'yo, James. Sana wag na tayong lumagpas doon." Pakiusap niya sa lalaki. Malungkot naman na tumango ito.

Sabi nila sa akin Wow ha sa kanila pa talaga nanggaling ang mga ganoon na salita. Mga walang hiya eh mga m*****a din naman kaya sila. Pare pareho lang kaya ang ugali namin. Ang kakapal ng mukha mangaral kung di ko pa alam. Wag nga ako.

Nothing is impossible in this world. "Kaya nga mag-ingat tayo, kasi mahirap na kung madali tayo sa sarili lang rin natin katangahan." Sagot naman nito at humampas na naman ito ng may parating na naman na kalaban. Pakiramdam ko ay naglalaro ako ng plants vs zombies. Walang katapusan 'ata tong wave ng mga demons. Parami ng parami sila at palakas ng palakas din.

sabi niya naman "Akyat ka ng Mount Mayon habang sumasabog yon! Lumangoy ka sa Marianas Trench sa migratory season ng mga pating. Tumalon ka sa eroplano nang walang parachute. Ang daming challenging na pwede mong gawin, ako pa napag tripan mo! Para sabihin ko sayo, katahimikan ng puso at isip ang hanap ko" sabi ko "Sa pagkaka alam ko, ang mga nananahimik iisa lang ang himlayan" sabi niya naman

Tama si Third dahil malapit na yung humahabol saamin. “Third mauna kanang tumakbo ako na munang bahala sa humahabol saatin basta bilisan mo lang ha” “Pero—” “Wala nang pero-pero Third mapapahamak tayo pareho!” “Fine basta mag-iingat ka ayokong mawala ka ulit saakin”

Masaya nga ba ako? "Kung sasama ka sa akin, hindi ka na makakaramdam pa ng pagiging iba. Kung sasama ka sa akin, wala ng lungkot, wala ng sakit at wala ng pagluha. Quinn, tara sa paraiso ng buhay." Tila may salamangka sa kaniyang boses. Nawalan ako ng pakialam sa paligid, maging sa kung sino man ang tumatawag sa pangalan ko.

EULA Nakabusangot akong humarap sa salamin. "Bulag ba siya?Ang laki-laki ng pakwan ko, hindi man lang niya makita!" Inis na bulong ko sa sarili habang pinapadyak ang dalawang paa. Wala nang magandang nasabi sa akin si Sir Akio. Palagi nalang niya akong pinagtatawanan at pinagtitripan.

sagot din naman nito na noon ay may halong lambing na sa tono ng boses nito Muli akong napangiti. Sana, sana ganito na lang kami palagi. WAlang problema at magkasama. Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at muli kong inangkin ang labi nito. Muli na naman akong nakaramdam ng pag-iinit ng aking katawan. Nang pagkasabik na muli itong maangkin