روايات وقصص ضمن Magkunwari Lyrics

Pero kahit na posible ay hindi ko hahayaan ang sarili ko na mahulog sa mokong na 'to! He just make my life so miserable and I hate myself for thinking the fact na heto ako ngayon kasama s'ya at manipulado n'ya! Dang! LANGIT AY MUKHANG MASAYA NAG-AABANG SA ATING DALAWA BUONG ALAPAAP AY NANANABIK SA ATING HALIK. /W.W/ A/N: Song used: KLWKN by Music Hero, I just rewrite it kasi baka ma-copy right hehez.

Magsalita ka at handa na akong makinig At tanggapin kahit anong mang ipahiwatig Titiisin ko at pipilitin kong intindihin 'Wag ka lang bumitaw Ayokong maiwan sa kawalan 'Di lubos matanaw Mas kaya ko pang ipagsapilitan na Isipin kung tama ang alam kong mali Ibigin lang sana Kahit kunwari Kahit kunwari Masakit mong pag-ibig

staight to the point magsalita? "Kunwari ka pa, alam kong nagugwapuhan ka sakin. Alam ko na ang mga ganyang galawan para di mapaghalataan,." pang aasar ko pa "Panindigan mo na lang yang pagiging mahangin mo Kairo. Hindi ka ttractive for me, kaya bakit ako magugwapuhan sayo?" walang emosyon niyang sabi at biglang ngumiti na halatang pilit.

Sinalinan niya ang lahat ng shotglass ng bawat isa habang pinagmamasdan nila si Jc sa kanyang ginagawa. (Background song playing: Maja Salvador ft. Abra- Halika na) 🎶 Pwede ba akong sumama Mula gabi hanggang umaga Gusto ko sanang makilala ka Di na mahalaga kung saan tayo pupunta–🎶 “Ang ganda ng music oh. Ang sarap tuloy sumayaw.” Paghanga naman ni Mj habang nakangiting nakatingin kay Jc. “Sasayaw na yan.” Pangaasar pa ni Lorenz kay Mj.

'Pagkat ikaw lang ang minamahal ko, oh, aking diwata (uh, uh-uh, uh-uh) ikaw ang pinakamaganda 'Pag pinagmamasdan kita, parang nagmamalikmata (Aking diwata) tamang hinala, 'di makapaniwala Na nakita na ang pinakamakinang na tala (Talagang mahiwaga) walang katapat Bagamat pinagbawalan, ipaglalaban ka Sapagkat ikaw lang ang minamahal ko, oh Aking diwata (uh-uh, uh-uh, uh) Hangga't sa nagkakilala muli At unti-unti kang nakikilala Muntik pang tumiklop na parang makahiya, uh Naglakas-loob, andiyan sa kaliwa Ang daming pumipila, daig pa'ng MRT

Wag kang maawa sa iyong sarili 🎵 Isipin na wala ka nang silbi 🎵 Sa dambuhalang kalokohan, 🎵 Bukas sisikat din muli ang araw 🎵 Ngunit para lang sa may tiyagang maghintay, Kaya't kaibigan wag kang magpapatalo, 🎵 Kaibigan itaas ang noo, yeah. Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵

Bawat lyrics ng kanta ay pakiramdam niyang tumatagos sa puso niya at doon niya napagtatanto ang pananabik sa dating minamahal pero pakiramdam niya huli na ang lahat at alam niya rin na mas okay na ang pinagkasunduan nila. Habang nakangiting kumakanta si Margaux ay bigla siyang nahinto nang makita ang tulo ng luha ni Ley sabay lumapit ito sa kaniya at hinalikan siya sa mukha sabay sambit. "Okay na...I will be okay, tama na ang lahat ng ginagawa niyo...na-appreciate ko ito lahat pero...please tama na Margaux...hmmmm sob*sob* hmmmm...iwan niyo na lang ako"

“Sige.” Kunwari ay wala siyang alam sa pinaplano nitong paglayo. Dire-diretso ang labi niya sa pisngi nito, kiss, madami. Pinupog niya ito ng halik habang paulit-ulit na humihingi ng dispensa. “Sorry, sweetheart, sorry, “ bulong niya na may dobleng kahulugan. “di na ko nakasunod…”

Singing with Your Guardian Angel by RedJumpsuitApparatus When I see your smile Tears roll down my face I can't replace And now that I'm strong I have figured out How this world turns cold and it breaks through my soul And I know I'll find deep inside me I can be the one I will never let you fall I'll stand up with you forever I'll be there for you through it all Even if saving you sends me to heaven End Of Flashback Kaya pala ang bilis kong gumaling, inalagaan niya akong mabuti. Dapat ko siyang pasalamatan dahil alam kong napuyat siya at nagkaeyebag ang cute niyang mata nang dahil sakin.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang