Magkunwari Lyrics Mga Nobela at Kwento

Leave some morphine at my door 'Cause it would take a whole lot of medication To realize what we used to have We don't have it anymore There's no religion that could save me No matter how long my knees are on the floor, oh So keep in mind all the sacrifices I'm makin' To keep you by my side To keep you from walkin' out the door [Chorus] 'Cause there'll be no sunlight, if I lose you, baby There'll be no clear skies, if I lose you, baby Just like the clouds, my eyes will do the same If you walk away, every day, it'll rain, rain, rain Binuhos ko lahat ng emosyon ko sa kantang ito kaya sana maappreciate lahat.

Arzadon! Pinanliitan ko siya ng tingin saka ngumuso ng naiinis. "Alam mo, kung wala ka ding masasabi na maganda. Maigi nalang na wag ka ng magsalita. Mas gugustuhin ko pa 'yon." sarkastikong sambit ko at nangiwi. Di ko napreno ang aking bibig. Magalit na siya kung magalit. Basta ako nasa kailaliman na ng impyerno ang inis ko.

Pakiwari niya ay nakaamoy siya ng panganib kaya naman tinangka niyang pagsarhan ito ng pinto pero parang nahulaan na nitong gagawin niya iyon kaya agad nitong naiharang ang paa. "Mabuti naman at kilala mo pa rin ako," sarkastikong sabi nito sa kanya. "Hindi naman nagbago ang mukha mo, paanong hindi kita makikilala?" sarkastikong tanong niya rito.

"Mukha ba kong judger?" Tumango ulit ako saka tumawa ng mahina. "Just kidding." "Wala, Pres. Ganyan pala tingin mo sa 'kin, huh." Kunwari ay nagtatampo siya habang nakanguso. Itinaas ko ang kamay saka hinila ang nguso niya. "Aray, aray, aray!"

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

dagdag pa nya na kinikitaan ng pagkainis sa mukha at pananalita nya. Napakunot ang noo ng lalaki na mukhang ng Pipigil ng tawa. "will I greet you congratulations that you're lucky for having me here ?" sarkatikong turan ng Lalaki. Namula sa hiya ang pisngi ni Ally dahil sa sinabi ng lalaki sa kanya. Siguro nga naabala nya ito.

"Para kang asukal Sintamis mong magmahal Para kang pintura Buhay ko ikaw ang nagpinta Binuksan ko ang aking mga mata at kabado pa rin. I noticed that the crowd went silent. Para kang unan Pinapainit mo ang aking tiyan Para kang kumot na yumayakap Sa tuwing ako'y nalulungkot"

"Ikaw at ako Harapin natin ang bukas Ng magkasama Hawak ang kamay ng Isa't isa Higpit ng yakap Ang taga pag ugnay satin Walang bibitaw satin Lahat haharapin ng Magkasama Ako'y masaya sayo Pagkat puso ko'y nabihag mo Nabihag mo.. Ooohhh... Yeah...yeahh... (repeat chorus) Coda: Araw at gabi Masasayang alaala natin Kahit puro likha ng Imahinasyon Di maalis sa aking isip Na para bang droga Nakakabaliw Namagnet mo ang puso ko Ng tuluyan Pati isip ko naging tambayan mo Ang saya ko kapag Kausap kita.. Kahit pa sa teknolohiya tayo Nagmula Pag ibig ko sayo'y wagas

(Saan Man Patungo song by Parokya ni Edgar.) “Magdamag naggigitara, ang bagal ng gabi Ang daming iniisip ngunit wala namang masabi… Nagsawa ka na ba? Subukan mong tumawa Tigilan ang pag-iisip, ipagpatuloy ang pananaginip…. Hindi ko maalala ang lyrics ng kanta Kahit ako ang gumawa, iba naman ang nagsalita

Ginbuka an bot-nga ngan gintilawan ko Ako in ngumangaha ngan napausa Mapula-pula ngan mahomok an tahong niya Mataro tam-is, manatok, maharang-harang Naiiba an tahong nga akon natitilawan Oh, tahong, makarob-karob (makarob-karob) Makarob-karob an tahong ni Chyrll Oh, tahong, makarob-karob (makarob-karob) Makarob-karob an tahong ni Chyrll May pagsayaw pa itong nalalaman. Kaya sina Issa , Aria at Marian at Szarina ay tumatawa na. Hindi naman maipinta ang mukha ni Chyrll. Napapangitan talaga ito, pero natatawa siya kahit papaano.