Novel & Cerita Malakas Greek

Malakas, mambubuno's balikat ay bahagi ng kanyang matatag na frame. Gumalaw siya sa biyaya ng isang mandaragit, at ang kanyang nomad-brown na mga mata ay kumikinang na may kumpiyansa. Sila ay bilog na parang Saturn at kumikinang sa tagumpay. Ang kanyang mapangahas na personalidad at malalim, matunog na boses ay pare-pareho sa kanyang mapamilit na karakter. Siya ay palaging walang kapintasan na bihis, at ang kanyang mapang-akit na cologne ay nakabitin sa hangin. Sa kasamaang palad, ang kanyang kagwapuhan ay hindi tugma sa kanyang pagkatao.

Hindi s'ya makapaniwala dahil hindi si Andrew ang nasa harap niya kundi. Para itong si Adonis, ang greek god na nahulog mula sa Mt. Olympus. Ang makinis ng gwapong mukha nito, marupok at nakakaakit ang abuhing mga mata nito. Wala s'yang pakialam kahit na malalamig at malayo ang titig nito dahil nilamon s'ya ng alindog nito. May malapad itong dibdib, maliit na beywang maskuladong braso, paa at tyan. Nahalata n'ya iyon kahit naka-costume ito. Manipis naman kasi, lalong nahahalata dahil malapit ito sa kanya. Kumislot s'ya nang kumibot ang dulo ng labi nito.

His cock. It was… hard to look away. Malaki. Makinis ang balat, at kahit nakarelax, may bigat at hubog na para bang nakadisenyo para lang sa kasalanan. Natural ang kapal, at may mga ugat na lalong nagpatindi sa anyo nito. Parang isa pa 'tong bahagi ng katawan ni Hector na may sariling kapangyarihan—tahimik pero nakakatakot, mapanukso, at bastos sa lahat ng tamang paraan. Nanlaki ang mga mata niya dahil hindi niya akalain na ganito kataba… at kalaki. Dear, Lord! I cannot breathe!

“Kiss what, Faith? Seriously this is never gonna en-“ “Just kiss the damn p#ssy, Zack.” “Who’s p#-“ “Mine, f#ck Zack quit playing games alr- Ughhh!” Malakas niyang ungol nang hindi pa man tapos mag salita ay agad nang yumuko si Zack hawak ang magkabila niyang hita, tila ito isang mangingisdang walang pagdadalawang isip na agad na sumisid nang makakita ng pagkakataon.

"MARIA!!!!" Malakas niyang sigaw habang nakapikit ang mga mata at nakataas ang dalawang kamay na tila ba oilit niya itong inaabot. Naninikip ang dibdib niya at halos hindj siya makahinga. May butil ng luhang tumulo sa mga mata niya. ~•~

Ang mga kamay na ito ay kasing-laki ng malalaking puno, at ang mga daliri nito ay matutulis na parang mga sibat ng yelo, handang durugin ang anumang humadlang. Nahuli si Malakor sa pagitan ng mga naglalakihang kamay ng yelo. Hindi siya makagalaw, ang kanyang katawan ay halos naging isang bloke ng yelo, ang bawat galaw ay isang pakikibaka laban sa lamig. Habang nakikita ni Malakor ang kanyang kamatayan, pilit siyang naglabas ng huling sigaw. "Hindi! Hindi ako mamamatay sa ganito! Hindi ako susuko sa isang tao!"

malakas nitong ungol. Napatingin siya rito at nang makitang nakapikit ito at bakas ang sakit ay may pagtataka sa kanyamg mukha. Alam niyang hindi na ito birhen pero hindi niya maikakaila na ang sikip nito. Sobrang sikip na tila matagal hindi pinasukan. "Are you okay?" tanong niya sa hinihingal na boses. Nagmulat ito ng mga mata at diretso siyang tiningnan. "Yes, move, please."

Malakas na tawag niya sa binata na kaagad naman na lumingon. “The hell! Where have you been?!” Malakas din na tanong nun nang makilala siya. Malalaki ang hakbang nitong sinalubong siya, habang naglalakad naman siya sa pavement. “Jesus Christ! Mababaliw ako sa'yo.” Bulalas nito at bigla na lang siyang niyakap nang mahigpit. Halos maipit siya dahil sa laki ng mga braso nitong pumulupot sa may batok niya.

malakas niyang sigaw habang paakyat ng hagdan. Si Hope at Grace ay nilulunod ng takot at kaba sa kanilang narinig na sigaw ni Apollo. Alam nila na ganitong-ganito si Apollo kapag nawawala sa kaniyang sarili. Tipong kayang-kayang makapatay ng tao.

“Hindi ka nanalo! Hindi ka nanalo!” Pero biglang napatigil ang tawa niya. May naalala siya—ang mga mata ni Malachi kagabi. Nanginig ang kanyang buong katawan. Namaluktot siya at niyakap ang kanyang mga tuhod. “Si Malachi… nakakatakot siya… isa siyang demonyo… demonyo…” Bumulong na lang siya. “Isang demonyong mas magaling magpanggap kaysa kaninuman… mas magaling pa sa akin…”