Novel & Cerita Malakas Na Pulso Sa Leeg

malakas na sigaw niya rin dito. Kita niya kung paano nagdilim ang mukha nito. Hinampas nito ng paulit-ulit ang manibela habang mahinang nagmumura. May kinuha ito sa compartment. Isang syringe na may lamang madilaw na likido. Tinanggal nito ang takip ng heringgilya at walang sabi sabing itinurok sa leeg niya. Nanlaki ang mga mata niya na napahawak sa leeg niya na nasaktan. "A-anong g-ginawa mo---" hindi na niya na tapos ang sasabihin dahil nawalan na siya ng malay.

Dahil sa gulat, binitawan ni Lee ang kamay ng batang babae, at sinamantala niya ang pagkakataong kagatin ang pulso nito at tumakbo palayo sa kanya. Sigaw niya habang malayang umaagos ang dugo sa kamay niya. "Nay," umiiyak na sabi ng dalaga habang tumatakbo papunta sa kanyang ina. Hinarang ng isang marino si Lee na sumakay sa bangka, at sinabing, “Pasensya na po, Sir. Hindi ka makakasakay sa bangka. Kailangan mong maghintay sa susunod."

they continued saying that freaking phrase. Paano ako magkakaroon ng pulso wala ako sa katawan ko. I'm a ghost! Humawak ako sa katawan ko. "Gumising ka. Huminga ka." Breathe. I closed my eyes.

Paalis na sana si Jazz pero biglang hinawakan ni Malachi ang kanyang pulso. Masyadong mahigpit ang hawak nito kaya napadaing siya sa sakit. Sa gulat, binawi niya ang kanyang kamay at umatras habang hawak ang nasaktang pulso. Napagat-labi si Malachi at yumuko. “Pasensya na,” mahinang sabi niya.

Isang malamig na kilabot ang agad na gumapang sa aking balat. Mabilis sana akong lilingon upang tingnan kung sino ito, ngunit bago ko pa man maipihit ang aking katawan ay may isang malakas na bisig na pumulupot sa aking leeg mula sa likod. “Mmmph!”

Sa sumunod na sandali— Bago pa siya makagawa ng anumang kilos, mahigpit nitong hinawakan ang kanyang ulo at marahas siyang hinila para sa isang halik. Nanlaki ang mga mata ni Maliya sa gulat. Malakas na tumama ang kanyang likod sa floor-to-ceiling window, at isang dagsa ng pagkahilo ang bumalot sa kanya. Nang mapagtanto niya ang nangyayari, buong lakas siyang nagpumiglas—ngunit ang kanyang mga pulso ay agad na naipit sa itaas ng kanyang ulo.

umalingawngaw ang kanyang boses, hindi na tunog ng tao, kundi ang dagundong ng mga alon na humahampas sa mga bato, ang huling tunog na maririnig ng mga malulunod. Si Malakor, na may anyong mayabang na mandirigma at sandatang apoy, ang unang sumugod, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa galit. Ngunit sa isang iglap, iniangat ng Avatar ang kanyang kamay, at isang pader ng matigas na tubig ang bumangon mula sa lupa, hinarangan ang atake ni Malakor. Hindi ito tulad ng ordinaryong tubig; ito ay may bigat at lakas ng pinatigas na karagatan, na parang isang hindi masisirang pader na gawa sa solidified na puwersa. Nilusot ni Malakor ang kanyang espada sa pader, ngunit bawat pagtusok ay parang pagha

Gusto niya itong gisingin upang kuhanin ang kalahati ngunit matigas ang panga nito. Pilit na ginigising nito si Tess ngunit wala itong malay, napasama yata ang pag sampal nito at mukhang napuruhan ng matindi sa kanyang ulo. Hindi na ito gumagalaw hanggang sa hinawakan niya ang leeg nito ay tiningnan kung may pulso pa. Hanggang sa na kumpirma niyang wala na itong pulso.

Malakas n’yang mura ng magawa kong wasakin ang butones ng suot niyang polo at haplusin ang katawan n'ya. Tila naupos ko ang pagtitimpi n’ya ng marahas na niyang inangkin ang mga labi ko. SPG (Bawal sa mga bata wag makulit) Agua’s POV Nang maramdaman ko ang pagtugon n’ya lalong nagkaroon ako ng lakas ng loob na sundin ang dinidikta ng katawan ko kahit nagsusumigaw sa utak ko ang panganib.

The man who she's been looking for until now. Malakas. Nagkakagulo. Nag-iiyakan. May nagmamakaawa, nakikiusap na bigyan ng t’yansang makaligtas, ngunit matinik, matindi, manhid ang mga ito. Wala silang pakialam, basta kunin ang mga batang paslit at paslangin ang dapat patayin.