Novel & Cerita Maling Akala In English

Muling may kumilos na maliit na bagay ilang hakbang sa kinatatayuan niya! Agad siyang napalingon doon at inihanda ang sarili sa kung anumang bubulaga sa kaniya roon. Pagkatapos ay may mabilis na maliit na bagay na kasing laki ng kamao ang ibinato sa kaniya na tinamaan siya sa noo. "Aw! Shit!" marahas na mura niya habang sapo-sapo ang tinamaang noo. "Who's there?!" tawag pa niya mula sa dilim.

Noong isang gabi pa kasi ang huling kain ng dalaga. Sa kanyang paglalakad ay unti-unti nang nakararamdam ng panghihina ang dalaga. Ang nakapapasong init na nagmumula sa katirikan ng araw ay nakadagdag rin sa hilo na kanyang nararamdaman. Subalit hindi huminto sa paglalakad si Malaya. Nagbabakasakali kasi ang dalaga na may masusumpungan masisilungan. Pawang maalikabok ma lupa lamang kasi ang dinaraanan niya at pilapil.

"Anong nangyayari sa'yo? Kagabi lang..." "Kagabi ay isang pagkakamali." Diretso, walang-awa, at walang pag-aalinlangan. Parang binuhusan ng kumukulong tubig si Tala. Nanlaki ang kanyang mga mata, ang kanyang puso ay tila huminto sa pagtibok nang ilang segundo. "P-Pagkakamali?"

aniya Anong akala nito kapag hindi s'ya nagpaalam ibig sabihin hindi na ako magaalala? "Gan'on? So, hindi pala ako nagalala sa 'yo dahil wala kang pasabi man lang! Baliw ka ba? Mas nagalala nga ako dahil wala akong alam!" ani ko at humakbang na paakyat ng hagdan patungo sa kwarto sumunod naman ito sa likod ko habang may sinasabi pero hindi ko na binigyan pansin. "Misis ko?"

bigla n'yang tinakpan ang tainga n'ya. "Duh! Ikaw kaya ang namalo hindi naman kita inaano," ngiwi ko. "Hampasin kita sandok e hmp!" "Ang m*****a nito! Dapat ako lang m*****a psh," tinarayan pa ako. "Ang sarap mong ilampaso!" "Baklang toh!" "Will you please stop?!" ani Aki na kanina pa pala nanonood. Natigilan naman ako. Ang pogi talaga n'ya kapag nag-e-english. "Sorry," nahihiyang sabi ko.

Akala mo jowa. Hmp!

"Akala talaga ng maraming tao na ganyan, na akala mo kapag nasa kung saan na ang kinakatayuan namin ay malayo na kami sa inyo. "Sinasamba ang mga 'tulad ko, katulad ng sinabi mo. Pero wala tayong pinagkaiba. Lahat ng bagay ay may pangit na kalabasan, kaya 'wag magpakampante." Natigilan pa rin ako dahil sa tuluy-tuloy niyang pagsasalita sa wikang Tagalog, parang kanina lang ay English pa siya nang English.

mali ang halikan pala ako may mga naging nobyo ngunit never ko pang naranasan ang mahalikan hindi ko alam kung bakit hindi naman ako pangit at at lalo namang hindi mabaho ang aking hininga! "open your mouth"malambing nitong bulong. hindi ko maintindihan ang sarili ngunit ko sana lamang sumunod ang aking katawan sa kanya ikinawit ko ang aking mga kamay sa kanyang leeg at ibunuka ang aking bibig

Akala ko talaga ayos na pero hindi pa din pala. Why? How can I say? It's easy to say, it is because hindi niya ako maalala. Nagka amnesia siya dahil sa aksidente na hindi namin inaasahang mangyari. Yung araw na kung kailan nagkaayos kami ay iyon din ang araw na naaksidente at nagising nalang siya na wala ng maalala.

The man who she's been looking for until now. Malakas. Nagkakagulo. Nag-iiyakan. May nagmamakaawa, nakikiusap na bigyan ng t’yansang makaligtas, ngunit matinik, matindi, manhid ang mga ito. Wala silang pakialam, basta kunin ang mga batang paslit at paslangin ang dapat patayin.