Malambot Na Parte Ng Baka

Undoubtedly, Carleigh Quintos renounce Zeiroh Hernandez for confessing his feelings for her. She bluntly said that she doesn't like him and definitely he's not her ideal man. However, her heart pounded strangely every time their eyes met but she just tried to ignore it. She even knows that something in her recognize Zeiroh's presence but she just let her mind to control her. For her, love is just an illusion. A temporary kind of emotion that will surely shot her down anytime— which is she don't want to happen at all. After years since their iconic encounter, they've met again in an unexpected situation. And then this question stuck on her mind— Now that they're completely grown up and had their own triumph in life, will the man still like her despite the rejection it has received from her way back when she didn't know what she really meant for him?

— Hmm… Vai mais devagar… A ligação do meu marido ainda tá aberta. Eu estava apoiada no chão, com o quadril bem erguido. Seguia as instruções do meu marido enquanto mudava de posição, provocante e obediente a cada palavra dele. Do outro lado da linha, o personal trainer segurava firme a minha cintura. Deu um tapa forte no meu traseiro. Guiado pela voz do meu marido, ele avançou com um movimento seco e decidido.

"Now that you are property, you will do anything I say. Now, undress!" Inakala ni Celestine Roselli na sa pagkamatay ng kaniyang asawa na si Rolando ay makukuha na niya ang yaman nito at makakasama ang kaniyang lihim na kasintahang si Jasper. Ngunit ang hindi niya inasahan ay ang pagdating ng bilyonaryong sing-sama ng diablo, si Roman Valezarte. Labag man sa loob ni Celestine ay wala siyang nagawa nang naisin siyang angkinin ni Roman, dahil kung hindi siya susunod sa nais nito ay tiyak na kamatayan ang kaniyang sasapitin. Ano nga ba'ng magagawa ni Celestine kasama ang diablong bilyonaryo? Makakatakas kaya siya rito?

Isang puwesto na lang ang natira sa lifeboat nang lumubog ang yate, ako ang pinili ni Hendrix Zuckerman. Nailigtas ako, pero hindi ko kasing palad si Yana Bridgeton. Hindi na niya nahintay ang ikalawang lifeboat nang malunod siya sa karagatan, tuluyan na ring nawala ang kaniyang katawan. Nagkunwari si Hendrix na wala siyang pakialam habang ipinagpapatuloy niya ang aming kasal nang naaayon sa aming plano. Sa limang taon naming pagsasama pagkatapos naming ikasal, inginudngod niya ako sa dumi habang sinisisi niya ako sa pagkamatay ni Yana. At nang manghingi ako ng divorde dahil hindi ko na ito kaya pang tiisin, napagdesisyunan niyang mamatay kasama ko. Nang muli kong imulat ang aking mga mata, bumalik ako sa araw kung kailan nangyari ang aksidente sa yate. Pero sa pagkakataong ito, napagdesisyunan ko na bigyan ng tiyansang mabuhay ang taong pinakamamahal niya.

Habang brutal akong pinapaslang ng kriminal, ang dad ko, ang head ng Criminal Investigation Division, at ang mom ko, ang Chief Forensic Pathologist, ay nanonood sa laban ng kapatid kong si Lily Lambert. Bilang paghihiganti, ang kriminal, na dating nahuli ng dad ko, ay pinutol ang dila ko at ginamit ang phone ko upang tawagan siya. Isang bagay lang ang sinabi ng dad ko bago niya binaba ang tawag. “Anuman ang nangyayari, ang laban ni Lily ang pangunahing prayoridad ngayong araw!” Ngumisi ang kriminal, “Mukhang maling tao ang dinukot ko. Akala ko mas mahal nila ang tunay nilang anak!” Sa pinangyarihan ng krimen, nagulat ang mga magulang ko sa brutal na kalagayan ng bangkay at kinasuklaman nila ang kawalan ng awa ng killer. Subalit, hindi nila napagtanto na ang gula-gulanit na bangkay na iyon ay ang sarili nilang anak.

Isang milyon kapalit ng isang sayaw. Isang gabi kapalit ng limang taong pag-iisa. Sa main stage ng Crimson Cloud 9, walang CEO at walang bar dancer—tanging dalawang katawang nagliliyab sa poot at pagnanasa. Akala ni Kikay ay kaya niyang tiisin ang bawat haplos ni Rhamesis para sa perang kailangan niya, pero nang maramdaman ang init ng hininga nito at ang agresibong pag-indayog ng katawan ng lalaki, alam niyang talo na siya. "You miss it? Kung paano ako umindayog sa katawan mo?" Si Rhamesis Wilton—ang lalaking nang-iwan sa kanya noon, ay bumalik para humingi ng tawad, sa pamamgitan ng mapaglarong paraan,gamit ang kanyang katawan ay muling susubukang angkinin ang babaeng tanging siya lang ang nakakagalaw. Sa muling pagtatagpo ng kanilang mga balat sa dilim, mauuwi ba ito sa matamis na second chance, o isa lamang itong mapaglarong hakbang na muling wawasak sa puso ni Kikay?

Sa araw ng kasal ko, dumating ang first love ng fiance ko sa wedding ceremony suot ang parehong haute couture gown na gaya ng sa akin. Pinanood ko silang tumayo ng magkasama sa entrance, binabati ang mga bisita na para bang sila ang bride at groom. Nanatili akong mahinahon, pinuri ko sila, sinabi ko na bagay sila sa isa’t isa—maganda at matalino, itinadhana sila para sa isa’t isa. Napaluha ang babae at umalis. Gayunpaman, ang fiance ko, ay hindi nagdalawang-isip na ipahiya ako sa harap ng lahat, inakusahan niya ako na mapaghiganti at makitid ang pag-iisip. Noong matapos ang wedding banquet, umalis siya para sa dapat sana ay honeymoon namin—at siya ang kasama niya. Hindi ako nakipagtalo o gumawa ng eksena. Sa halip, palihim akong nag-book ng appointment para sa abortion.

Leonora Handerson Magaspang, a determined young woman from Mindanao, dreams of a better life for her family. Forced to stop her studies due to poverty, she heads to Manila in search of work, unknowingly crossing paths with Drack Mozen Asher, a powerful mafia boss. When an unexpected night binds them together, Leonora walks away without looking back—only to later discover she's carrying not one, but two lives inside her. Five years later, fate brings them back together when she unknowingly applies as Drack’s secretary. As secrets unfold and dangers from the underworld threaten their children, Drack must fight not only for survival but also for the family he never knew he needed. Will love be enough to mend the wounds of the past, or will the darkness of Drack’s world tear them apart once more?

No momento da explosão no laboratório, meu namorado, Gustavo Sena, correu desesperado... Mas não até mim. Ele correu até Lívia Cardoso, que estava distante do centro da explosão, e a protegeu com o próprio corpo. Quando o barulho cessou, ele a levou imediatamente ao hospital, nos braços. Nem sequer olhou para mim, caída no chão, coberta de sangue. Aquela garota que ele criou e cuidou por dezoito anos preenchia completamente seu coração. Não havia mais espaço para mim. Meus colegas me levaram ao hospital. Sobrevivi por pouco. Depois de sair da UTI, com os olhos ainda inchados de tanto chorar, liguei para meu orientador: — Professor Luís, eu pensei bem e tomei uma decisão. Aceito ir com você para o projeto de pesquisa confidencial. Mesmo que a viagem seja em um mês, e eu não possa ter contato com ninguém por cinco anos... Está tudo bem. Em um mês, eu me casaria e realizaria um sonho que eu alimentava há muito tempo. Mas agora... Eu já não quero mais.

Nasci sem loba interior. Na academia, Arabella transformou minha vida em um inferno por causa disso. Quando finalmente me formei, minha loba despertou, concedendo-me um poderoso dom de cura. Achei que o pesadelo tivesse acabado. Então conheci meu companheiro destinado, o Alfa Tristan. Ele era poderoso, lindo e prometeu me dar o mundo. Mas no dia em que fui contar a Tristan que estava grávida, descobri uma verdade devastadora. Nunca foi Tristan quem esteve na minha cama. Era o irmão gêmeo dele, Ronan. O Alfa renegado que abandonou a alcateia anos atrás para viver entre humanos. Ele usou um imitador de cheiro para se infiltrar na minha cama e me engravidar. Tudo fazia parte de um plano doentio para me humilhar no meu grande dia. Eles queriam vingança por Arabella que mentiu dizendo que eu a havia intimidado. Queriam me destruir. Invadi o escritório para confrontá-los. Disse que exporia tudo e exigiria um pedido de desculpas. Em vez disso, me aprisionaram. Realizaram um ritual sombrio, drenando minha loba e transferindo-a para Arabella. Sugaram minha força vital e assassinaram meu filhote ainda não nascido. Morri em agonia. Então abri os olhos. Eu estava de volta ao dia em que descobri que estava grávida. Segurei minha barriga, uma única lágrima escorrendo pelo meu rosto. Aqueles desgraçados iam pagar caro por tudo o que fizeram.